კარიბჭე - #8 (69)
კარიბჭე #8 (69)
ჟურნალის სტატიები:
1887 წლის შემოდგომა, ოქტომბრის 28, ოთხშაბათი. ჯერ შუა დღე არ იქნებოდა, თბილისს ელვასავით რომ მოედო შემზარავი ამბავი, სტავროპოლში ვერაგულად მოკლეს დიმიტრი ყიფიანიო.
"ესე არს დღე, რომელ ქმნა უფალმან; ვიხარებდეთ და ვიშუებდეთ ამას შინა!" (აღდგომის საგალობელი)
ყოვლადსამღვდელონო მღვდელმთავარნო, მოძღვარნო, დიაკონნო, ბერ-მონოზონნო, ძმანო და დანო, მკვიდრნო საქართველოისა და დროებით უცხოეთში მცხოვრებნო
ჩვენს მკითხველთა უმრავლესობას ალბათ უკვე გადადგმული აქვს პირველი ნაბიჯი ეკლესიისკენ მიმავალ გზაზე, გადალახული აქვს შიში, სირცხვილი, მღელვარება - გრძნობები, რომელთაც ყველა ახალმოქცეული განიცდის. მაგრამ ბევრი ჯერ კიდევ ეკლესიის კარიბჭესთან დგას.
"ნურასოდეს განიკითხავთ მოყვასს... საკუთარ თავს კი არაფერი აპატიოთ..."
"თამარს ვაქებდეთ მეფესა"
დიდი ხნის ნანატრი შვილი შეეძინათ მეფე გიორგის და დედოფალ ბურდუხანს - მშვენიერი თამარი.
მშობლის კი არ უნდა ეშინოდეს, კრძალვა და რიდი უნდა ჰქონდეს
მართალია, ბავშვის დასჯა უფროსებისთვისაც და პატარებისთვისაც საკმაოდ მტკივნეული და უსიამოვნო პროცესია, მაგრამ არც დაუსჯელობა ეგების
გამიძნელდა თავიდან ეკლესიური ცხოვრების დაწყება. განსაკუთრებით მარხვაში მიჭირდა. იმიტომ კი არა, რომ ზოგიერთ კერძზე უარის თქმა მიწევდა;
ნერგი იგი სამოთხისაი
წილკანი - ქართლის უძველესი სოფელი - მცხეთის რაიონში მდებარეობს. წილკანი იმიტომ უწოდეს, რომ მტრების თავდასხმის დროს ის წინაკარის მოვალეობას ასრულებდა.
ველოდი შუაღამის ზარს, რომ კვლავ მოვხვედრილიყავი კანდელებით მკრთალად განათებულ ამ პატარა საყდარში
"კარიბჭის" მკითხველს ვთავაზობთ არქიმანდრიტ ქერუბინის (კარამბელასი) მშვენიერ წიგნს "ნოსტალგიური მოგონებანი".
22 აპრილს საკითხავი სახარება (მარკოზი 15,43-47; 16,1-8)
15,43. (მას ჟამსა შინა) მოვიდა იოსებ არიმათიელი, შუენიერი მზრახველი, რომელი იგიცა მოელოდა სასუფეველსა ღმრთისასა, იკადრა და შევიდა პილატესა და მოითხოვა გუამი იესუისი.
ჩვენი სტუმარია ვაზისუბნის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი მღვდელი გიორგი ჭილაშვილი.
რაღაც არაამქვეყნიური იყო ამ ადამიანშიო, - ამბობდნენ მამა პართენ აფციაურზე.
არქიეპისკოპოსი იოანე (შახოვსკოი) წერს: "ყოველგვარი საკუთრება ღმერთს ეკუთვნის ისევე, როგორც სიცოცხლე. და საკუთრებაც ისევე რიგდება ღვთისგან, როგორც სიცოცხლე.
როცა ადამიანი მონასტრულ ცხოვრებას იწყებს და ღვთის ნებას საკუთარ ნებას უთავსებს, ის ყოველგვარ ამქვეყნიურზე უარს ამბობს. უფალს სწირავს თავს და დადებული აღთქმით ღვთისთვის სათნოდ იღვწის. მათეს სახარებაში ვკითხულობთ:
სანთელი და კანდელი
იმ შესაწირთა და მსახურებათა შორის, რომლითაც ქრისტიან კაცს ღმრთისადმი ერთგულებისა და სასოების გამოხატვა შეუძლია, ეკლესიაში ძველთაგანვე ხატთა წინაშე წმინდა სანთლის ანთებაა მიღებული.
უფალს ჩვენგან არაფერი უნდა, გარდა სიწრფელისა, სიყვარულისა, სათნოებისა და სასოებისა.
განუზომელია ფასი გოლგოთაზე დაღვრილი მაცხოვრის სისხლისა
მთელი საქრისტიანოს ეკლესია-მონასტრებს უთვალავ სიმდიდრეს სწირავდა წმინდა მეფე თამარი.
ქართული ნაქარგობის საუკეთესო ნიმუშები ძირითადად ეკლესია-მონასტრებსა და სადედოფლო სახელოსნოებში მზადდებოდა. ნაქარგობა ყველაზე ელიტარული დარგი გახლდათ საქართველოში.
ცოდვით დამძიმებული ბაგეებითა და ბოროტი განზრახვითაც შეძლებ ჭეშმარიტების წარმოთქმას, მაგრამ ჭეშმარიტება არასდროს იქნება ბოროტებაში.
თანამედროვე ათონელი მამა ხარლამპე (+2001) და მისი ძმა 1941 წელს ბულგარელმა ნაციონალისტებმა დაატყვევეს.
უფალი შეიწირა ისე, რომ თვითონ იყო შემწირველი, შეწირული, შემწყნარებელი და მიმცემელი
ზეცა დედამიწაზე - ასე უწოდებენ საღვთო ლიტურგიას ეკლესიის მამები.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
უფლის კვართის ამბავი
ძველი აღთქმის მღვდელს ეფოდთან, წამოსასხამსა და სხვა შემოსამოსელთან ერთად აუცილებლად ნაქსოვი კვართიც უნდა სცმოდა. იცოდა ეს ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელმა და ამიტომაც ყრმა იესუს, მომავალ "მღვდელმოძღვარს წესსა ზედა მელქისედეკისასა", კვართი მოუქსოვა.