წმინდა აბო ჩვენს წინაპრებს საქართველოს დედაქალაქის მფარველ ანგელოზად მიაჩნდათ და ეკლესიის სამკაულსა და სიქადულს უწოდებდნენ
წმინდა აბო ჩვენს წინაპრებს საქართველოს დედაქალაქის მფარველ ანგელოზად მიაჩნდათ და ეკლესიის სამკაულსა და სიქადულს უწოდებდნენ
საქართველოს მრავალი განსაცდელი გადაუტანია, მაგრამ უფალს არასოდეს მიუტოვებია იგი უნუგეშოდ, ყოველთვის მოუვლენდა ერს მაგალითის მიმცემს, არა მარტო ქართველს, არამედ სხვა ერის შვილსაც. ასეთი იყო აბო თბილელი, რომლის წამებას მოგვთხრობს მისი თანამედროვე და თვითმხილველი იოანე საბანისძე.

ქართლის ერისთავი ნერსე დააბეზღეს ხალიფა მანსურთან. იგი ბაღდადის ციხეში დაამწყვდიეს (772 წელს) მალე ხალიფა გამოიცვალა, ახალმა განმგებელმა ნერსე გაათვისუფლა და თბილისში გამოისტუმრა. ნერსეს თან წამოჰყვა არაბი აბო. სურნელებისა და ნელსაცხებლების ოსტატმა, აბომ ზედმიწევნით შეისწავლა ქრისტიანთა ზნე-ჩვეულება და მთელი არსებით შეითვისა კიდეც. როცა აბოს გაქრისტიანების შესახებ შეიტყვეს საშინლად განრისხებულმა არაბებმა იგი წამებით მოკლეს და ახალმოწამის ფერფლი მტკვარში გადაყარეს. ღამით იმ ადგილს ნათლის სვეტი დააგდა. ხალხში სწრაფად გავრცელდა ეს ამბავი. ეს მოხდა იმ კლდეზე, სადაც ახლა მეტეხის ტაძარია, მის ქარაფებზე ბოლო დრომდე უჩვენებდნენ აბოს ნიშს (რომელიც ახლა აღადგინეს) პატარა გამოქვაბულს. აბოს მოწამეობრივმა სიკვდილმა დიდად ააღელვა თანამედროვენი... იოანე საბანის ძის "აბო ტფილელის" წამება ჰაგიოგრაფიული ჟანრის ნაწარმოებია, მაგრამ იგი ღრმად ეროვნული სულითაა აღსავსე...

ავტორი წერს, "აღვერიენით ერსა უცხოსა", დავივიწყეთ "მამულისა ჩვეულებისამებრ სლვაო". აბოს წამება იმ პერიოდს ემთხვევა, როცა ქართლი არაბების მიერ იყო დამონებული, ხოლო მოსახლეობა-შიშთ შეპყრობილი. არაბთა პოლიტიკა სრულიად შეურიგებელი იყო რელიგიურ აღსარებათა მიმართ. ისინი იყვნენ უხეშნი და ქართველთა სარწმუნოების გადამგვარებელნი. ხოლო, სარწმუნოების გადაგვარებასთან ერთად მოსალოდნელი იყო ერის გადაგვარება. ესაა ის მთავარი, რაც ასე ძლიერ ადიქრებდა იონაე საბანისძეს. ამიტომ იყო ზნეობრივი მაგალითი ტომით არაბი აბოს წამება ქართველ ქრისტიანთა მონობისა და უძლურების ჟამს. ისინი უკვე შიშთ მერყეობდნენ ორ სარწმუნოებას შორის და "ირხეოდნენ ვითარცა ლერწამნი ქართაგან ძლიერ". ქართული ეკლესია და ეროვნული თვითშეგნება დიდ განსაცდელში იყო. მაჰმადიანთა ზნე-ჩვეულება თანდათან ფეხს იკიდებდა საზოგადოებაში. ასეთ ვითარებაში კი არაბმა აბომ ქრისტიანობა მიიღო. მან უარყო მაჰმადი და ჭეშმარიტი რწმენა საკუთარი სისხლით დაიცვა.
მისმა წამებამ ქართველი ქრისტიანები გამოაფხიზლა და მათ ეროვნული თვითშეგნება განუმტკიცა. წმინდა აბო ჩვენს წინაპრებს საქართველოს დედაქალაქის მფარველ ანგელოზად მიაჩნდათ და ეკლესიის სამკაულსა და სიქადულს უწოდებდნენ.
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
25.12.2019
ყველა მართლმადიდებელი მორწმუნის სურვილია მოილოცოს კორფუში, ქალაქ კერკირაში მდებარე წმინდა სპირიდონ ტრიმიფუნტელის
13.12.2019
საქართველოდან შორს, საბერძნეთში, ათონის მთაზე, ივერთა მონასტრის ბერები ძველად, წირვისას, იმეორებდნენ იმ საგალობელს,
11.12.2019
მომავალ მონაზონს:
"მესმა ზეცით ხმაი... და ხმაი იგი... ვითარცა მეათძალეთაი, რომელნი სცემდეს ათძალთა მათ და გალობდეს გალობასა ახალსა წინაშე საყდარისა...
02.12.2019
მამა პაისი მთაწმინდელი დღესასწაულებისა და არასამუშაო დღეების შესახებ წერს,
02.12.2019
წმინდა აღაპიტა მოღვაწეობდა XI საუკუნეში, კიევ-პეჩორის ლავრაში. ის წმინდა ანტონი პეჩორელის მოწაფე იყო.
02.12.2019
წმინდა ეფრემის (მისი წმინდა უხრწნელი სხეული და მონასტერი ნეა მაკრშია) სასწაულების შესახებ საბერძნეთში ესმა ღონიაშვილმა მომიყვა.
30.10.2019
წმინდა იოსებ კათოლიკოს-პატრიარქი (ჯანდიერიშვილი) მოღვაწეობდა დოდოს მონასტერში. "მრავალთა მისთა სათნოებათათვის" იგი მღვდელმთავრად დაადგინეს რუსთავის კათედრაზე.
19.10.2019
უცნობი ავტორის "დავით და კონსტანტინეს მარტვილობა" მოგვითხრობს არგვეთის მთავრების საოცარი თავდადების შესახებ.
03.10.2019
ერთხელ წმინდა პახუმი დიდი სულიერ ძმებს ბოლო ჟამის ქრისტიანობაზე ესაუბრებოდა. თქვა, იმ დროს მონაზვნები ჩვენი დროის ერისკაცებივით იცხოვრებენო.
29.09.2019
წმინდა იოაკიმე ათენში დაიბადა 1448 წელს. როცა თურქება ეს ქალაქი აიღეს 1456 წელს, მან სამშობლო დატოვა. 20 წლისა მონაზვნად აღიკვეცა სინას მონასტერში, სადაც კარგი განათლება მიიღო.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
"მივდერკ ჭენებით დაცემად და უფალმა ხელი აღმიპყრა მე"
მხოლოდ ამ განსაცდელთა გავლით მოვა სინანულში ქართველი და ჩვენც გამოგვიჩენს უფალი ახალ მოშურნე ილიას!
არ არსებობს სული, რომელმაც სცოდა, სინანული განიცადა და საკუთარ თავში უძღები შვილი ვერ ამოიცნო.