ვეცადოთ, ისეთი რამ არ ვთქვათ, რისაც ჩვენვე არ გვჯერა
ვეცადოთ, ისეთი რამ არ ვთქვათ, რისაც ჩვენვე არ გვჯერა
მე ვიყავი მეასე სამღვდელო პირი მთელ საქართველოში
"სიბრძნე სოლომონისაში" ვკითხულობთ: "ღმერთმა მომცა მე არსებულთა უტყუარი ცოდნა, რათა შემეცნო სამყაროს წყება და სტიქიათა მოქმედება" (7,17). ცოდნას რწმენა ანიჭებს ძალას და მორწმუნე ღვთისაგან განიბრძნობა.

ჩვენი სტუმარია თბილისის წმინდა სამების სახელობის ტაძრის დეკანოზი ზაქარია (ძინძიბაძე). მამა ზაქარია 1989 წელს გახდა მღვდელი. იმ დროს საქართველოში საეკლესიო ცხოვრება იღვიძებდა. ერისკაცობაში იგი ფიზიკოსი გახლდათ. ფიზიკის კანონებისა და ბუნების მოვლენების ღრმა წვდომამ მას ადამიანის გულში ჩაწერილი კანონები აღმოაჩენინა. საბოლოოდ კი ყოველივე ამის შემოქმედის შემეცნების გზას დაადგა. "ფიზიკამ მორწმუნე გამხადაო", - ამბობს მამა ზაქარია, რომელსაც ჩვენი თანამედროვეობის, მრევლის ყველა სატკივარი გულთან მიაქვს და მუდამ გამოსავალს ეძებს; მიიჩნევს, რომ მოძღვარი უფლის სიტყვაა ამ ქვეყანაზე და მან მრევლის ნებისმიერ კითხვას უნდა უპასუხოს.

- მამა ზაქარია, თქვენს თაობას კომუნისტურ ეპოქაში მოუხდა ცხოვრება. როგორ დაადექით ეკლესიის გზას?

- სკოლა ისე დავამთავრე, რომ ჩემს თაობას ქრისტეზე არავითარი წარმოდგენა არ გვქონდა. პროფესიად ფიზიკოსობა ავირჩიე. ბუნებასთან მიახლება შეუძლებელია, თუ მის ჭეშმარიტ კანონებს არ ჩასწვდი. დავინახე, რომ ფიზიკის კანონები და ბუნების მოვლენები ემორჩილება ვიღაცას, რომელმაც ყველაფერი ეს შექმნა; მისით აიხსნება ის ჰარმონია და წესრიგი, რომელიც ამ სამყაროში სუფევს. ამის შემდეგ დავიწყე ღმერთზე ფიქრი და მის შესახებ ინფორმაციის მოგროვება. გავიაზრე და აღმოვაჩინე, რომ მატერიის თვისება არ არის სიცოცხლე (მაშინ ყველა მატერია ცოცხალი უნდა იყოს), მატერიას იყენებს სიცოცხლე გარკვეულ პირობებში თავის წარმოსაჩენად. დავიწყე ეკლესიური ცხოვრება. 15 წლის შემდეგ მაკურთხეს მღვდლად. მაშინ მე ვიყავი მეასე სამღვდელო პირი მთელ საქართველოში. წარმოიდგინეთ, როგორი მძიმე გზა განვლო საქართველოს ეკლესიამ. მცხეთიდან ქუთაისამდე მხოლოდ ხაშურში მოქმედებდა ეკლესია. ხაშურში გავიზარდე, ჩემს მეზობლად იყო ეს ეკლესია და მისი ფუნქცია არ ვიცოდი. სამწუხაროდ, დღესაც ბევრს არ ესმის ეკლესიის დანიშნულება, რომელიც სულის გადარჩენაა.

- მის უწმინდესობასთან ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროს მოგიხდათ ურთიერთობა...

- სხვადასხვა პროფესიის ადამიანებმა უნივერსიტეტში ჩამოვაყალიბეთ ხალხური მედიცინის შემსწავლელი ჯგუფი. იმ რთულ პერიოდში ეროვნული თვითშეგნების გასაღვივებლად ერთ-ერთი შენაკადის - ხალხური მედიცინის წინ წამოწევა გახლდათ საჭირო. საჭირო იყო ასევე ძეგლების რესტავრაციის დაწყება, რაც გათითოკაცებულ ქართველებს რაღაცნაირად დაგვაკავშირებდა ერთმანეთთან. 1980 წელს შევხვდით პატრიარქს, მან დაგვლოცა და გვთხოვა, ერთიანი ძალისხმევით მივყოლოდით ხალხური მედიცინის შესწავლას. მაშინ უწმინდესს ფირსაკრავი ჰქონდა გაფუჭებული და მე, როგორც ფიზიკოსს, მთხოვეს მისი შეკეთება. შემდეგ საპატრიარქოში ხშირად დავდიოდი. რახან ავეჯზე მუშაობა შემეძლო, პატრიარქმა მთხოვა ერეკლე II-ისეული სავარძლის აღდგენა. ასე თანდათანობით დავუახლოვდი უწმინდესს. ჩვენ ხშირად ვსაუბრობდით ფიზიკის, მეცნიერების, იმდროინდელ პრობლემატურ საკითხებზე. ღმერთმა ჩემზე წყალობა მოიღო და ისეთ შეხვედრებს დავესწარი, სადაც ბევრი საინტერესო საკითხი წყდებოდა. მიუხედავად ყოველივე ამისა, მღვდლობაზე არ მიფიქრია. ეს გადაწყდა 1989 წლის ნოემბერში, მთავარანგელოზობის დღეს. 8 თებერვალს მაკურთხეს დიაკვნად, 18 თებერვალს კი - მღვდლად.

- რა განცდა დაგეუფლათ იმ წუთებში, როდესაც მღვდლად გაკურთხეს?

- ეს იმდენად შინაგანია, რომ მისი გამოთქმაც კი შეუძლებელია. ეს იყო ჩემთვის დიდი სიხარული, ახალ და საოცარ სამყაროში შესვლა. მოძღვარი ყოველ წუთს დგას იმ დიდი ცეცხლის წინაშე, რომელსაც შეუძლია ნებისმიერ წამს დაწვას იგი არასწორი მოქმედების გამო.

მღვდლობა არის ნებაყოფლობით წასვლა სამუდამო "პატიმრობაში". ოღონდ, რა თქმა უნდა, კარგი გაგებით. იქ, სადაც მიდიხარ, ძნელია, მაგრამ სახარებაში წერია: "ვინაც დაითმინოს სრულიად, ცხონდეს". ქრისტიანები სულის ცხონებისთვის ვიბრძვით. სიცოცხლე პრობლემების ერთობლიობაა, მაგრამ პრობლემები უნდა გადავჭრათ მხოლოდ იმ წესებითა და კანონებით, რომელთაც უფალი გვასწავლის. მღვდლები თითქოს მიკროსკოპის ქვეშ ვართ. ყველა გვიყურებს. ზოგჯერ მრევლმა ჩვენს შესახებ ჩვენზე მეტი იცის. არ უნდა გვეშინოდეს მრევლის სიმკაცრისა. ზოგჯერ სამღვდელოება ერიდება მწვავე კითხვებზე პასუხის გაცემას. ეს მართებულად არ მიმაჩნია. განა შეიძლება, უფალმა რომელიმე შეკითხვაზე პასუხი ვერ გაგვცეს?! რადგან ჩვენ უფლის მოწაფეები ვართ ამ ქვეყანაზე, ნებისმიერ კითხვას უნდა ვუპასუხოთ, რანაირი მწარე და მამხილებელიც არ უნდა იყოს. ადამიანებს წაყრუება გვახასიათებს, მაგრამ პრობლემის მიჩქმალვა პრობლემის გადაწყვეტას არ ნიშნავს.

- თქვენ მრავალრიცხოვანი მრევლი გყავთ. რა არის ყველაზე მთავარი მოძღვრისა და მრევლის ურთიერთობაში?

- მე კრიტიკულად ვუყურებ ჩემს პირად მოღვაწეობას, მრევლთან ურთიერთობას და მიმაჩნია, რომ მთავარი ადამიანებს შორის გულწრფელი დამოკიდებულებაა. ბოლო ხანს დავინახე, რომ ერთმანეთის მიმართ არა ვართ გულწრფელნი. მრევლის დიდი ნაწილი აღსარებაში ხშირად ამბობს, რომ ეკლესიაში სხვანაირი ვარ და ეკლესიის გარეთ - სხვანაირიო. გარემოს ზეგავლენა, სამწუხაროდ, ჯერ კიდევ დიდია.

- როგორ გესახებათ საქართველოში ეკლესიისა და მეცნიერების დაახლოების პროცესი?

- დღეს მეცნიერება ძალიან გაიჭრა წინ. პავლე მოციქული გვეუბნება: "კურთხეულ არს ღმერთი, რომელსაც ნებავს ყოველთა კაცთა ჭეშმარიტებითა და მეცნიერებით მისვლა". ე.ი. ღმერთი გვეუბნება, ყველაფერი შევიმეცნოთ. პატრიარქი მოგვიწოდებს, რომ საჭიროა მეცნიერებისა და ეკლესიის დაახლოება; მაგრამ დღესდღეობით რეალურად ჯერ კიდევ დიდი ზღუდეა მათ შორის აღმართული. საჭიროა ამ ზღუდის დარღვევა. მე თავს კვლავ მეცნიერად მივიჩნევ და ვხედავ, რომ დღეს არის, მაგალითად, სამყაროს აგებულების ფიზიკური მოდელი, მაგრამ მეცნიერებმა არ იციან სამყაროს აგებულების ეკლესიური მოდელი. ჩვენ ვიცით, რომ ღმერთმა შექმნა ადამიანი, მაგრამ სკოლაში ისევ დარვინის თეორიას ასწავლიან. მე შევისწავლე ბიბლია, როგორც ფიზიკოსმა. მოგახსენებთ, რომ ფარდობითობის თეორია აინშტაინმა 1905 წელს დაწერა, მაგრამ ეკლესიაში ეს დიდი ხანია არსებობს. ოთხგანზომილებიანი სივრცე-დრო, შავი ხვრელები, მემბრანული თეორია, დაკვანტვის პრინციპი - ეს ყველაფერი ბიბლიაში წერია. ასე რომ, ღმერთმა სამყაროს შესახებ გამზადებული ცოდნა მოგვცა.

- რა არის საჭირო იმისათვის, რომ ეს ზღუდე მოიხსნას ეკლესიასა და მეცნიერებას შორის?

- სერიოზული მუშაობა! ეს მსოფლიო ეკლესიის პრობლემაა. საჭიროა ეკლესიურად და მეცნიერულად განსწავლული ადამიანები. ჩვენ უნდა შევძლოთ მეცნიერებთან ურთიერთობა. ყველა წმინდა მამა, რომელთაც ჩვენ ვახსენებთ, უგანათლებულესი ადამიანი იყო. დღესდღეობითაც გვყავს ძალიან სერიოზული და განათლებული სამღვდელოება. მეცნიერებას დაფინანსება სჭირდება, მღვდელ მეცნიერს - სერიოზული მუშაობა და დაფინანსება. თანამედროვე მოქალაქის ინტერესების სფერო ფართოა. ეს საკითხი მრავალწახნაგოვანია.

- ღმერთმა ადამიანს თავისუფალი ნება მისცა. მან თავად უნდა გააკეთოს არჩევანი სიკეთესა და ბოროტებას შორის. ხშირად უგუნურად ვიყენებთ ღვთის ბოძებულ უნარს. როგორ ესმის ეკლესიას ამ ტერმინის ნამდვილი შინაარსი?

- ეკლესიურად თავისუფლება შემდეგს ნიშნავს: იცი თუ არა შენი უფლებები; რისი უფლება მოგცა ღმერთმა და რისი - არა. თავისუფლება მოვალეობას, ვალდებულებას ნიშნავს. ზნეობრივი თავისუფლება განისაზღვრება ვალდებულებით ღვთის, საკუთარი თავისა და მოყვასის წინაშე. თუ მოვალეობებისაგან გათავისუფლდები, დაემსგავსები ფსიქიკურ ავადმყოფს, რომელიც თავის თავს ვერ მართავს. ვალდებული ხარ, "იყო სოფელში და სოფლისთვის იზრუნო". საჭიროა გაირკვეს, ვის მცნებებზე, როგორ თავისუფლებაზე ვაგებთ პოლიტიკურ მიმართულებებს. ევროპული დემოკრატიის იდეალი თავისუფლებაა, მაგრამ იგი ხომ ქრისტიანობის საფუძველზეა აგებული. რომ გამოვაცალოთ ქრისტიანობა, რა დარჩება? სექსის თავისუფლება და ა.შ. კაცობრიობას მრავალი ერი და ცივილიზაცია ახსოვს, მაგრამ ვინც ღვთაებრივი კანონებიდან გავიდა, გაქრა და გადაშენდა. ჩვენც გადავშენდებით, თუკი ეშმაკის მიერ მონიჭებულ თავისუფლებას მოვისურვებთ. ქართველი ერი აქამდე ქრისტიანობამ, ღმერთთან ურთიერთობამ მოიყვანა. ამ გარემოდან გასვლა გარდაუვალი დაღუპვის მაჩვენებელი იქნება. ხომ არ შეიძლება, თევზი წყლიდან ამოიყვანო და მინდორში გაუშვა? არ ვამბობ, გარემო არ შევცვალოთ-მეთქი. წყალშიც შეიძლება რაღაცების შეცვლა. ჩვენ უნდა მოვერგოთ დროს, გამოვიყენოთ ცივილიზაციის ყოველი მონაპოვარი და მიღწევა, მაგრამ წარსულთან კავშირი ხელაღებით არ უნდა გავწყვიტოთ.

- როგორ მიგაჩნიათ, საჭიროა თუ არა ეკლესიაში რეფორმების შეტანა?

- ეკლესიაში რეფორმები კი არ არის საჭირო, არამედ საჭიროა იმ კანონების შესრულება, რაც ღმერთმა დაგვიწერა და ამ კანონების საფუძველზე გადავჭრათ ის ამოცანა, რომელიც თანამედროვე ცხოვრებამ დაგვისახა. ამაზე კარგი კანონები და კონსტიტუცია არც შექმნილა და არც შეიქმნება. დღეს მსოფლიო კანონის უზენაესობას მოითხოვს. კი ბატონო, მაგრამ ჩემთვის უზნეო კანონი ვერასოდეს გახდება კანონიერი. ნუ მივიღებთ უზნეო კანონებს. ერის და ბერის გაყოფა არ შეიძლება, ისევე როგორც სულისა და სხეულისა. სხეული სულის გარეშე მკვდარია, ასევეა სახელმწიფო ეკლესიის გარეშე. ეკლესიაში არის დაუნჯებული უდიდესი სიბრძნე, რომელიც, თუკი გამოიყენებს საზოგადოება და ხელისუფლება, გაცილებით ნაყოფიერი და სასარგებლო იქნება ყველასთვის. ეკლესიას ვერავინ და ვერაფერი მოერევა. კომუნისტები სამღვდელოებას ანადგურებდნენ. გადარჩენა ყოველთვის ძნელი იყო. ვისაც არ უნდა, ვერ ცხონდება. თუ სწორად არ იღვაწე, ვერ გადარჩები.

- თანამედროვე ადამიანი უამრავი პრობლემით არის გარემოცული. რომელი მიგაჩნიათ ყველაზე აქტუალურად და სად ხედავთ გამოსავალს?

- ყველაზე აქტუალურად მიმაჩნია ჩვილი ბავშვების სანაგვეზე გადაყრა. ეს უდიდესი ტრაგედიაა, მაგრამ ვინ მიიყვანა დედა ამ მდგომარეობამდე? როდესაც ახალგაზრდას უთხრეს, - თავისუფალია სექსუალური ურთიერთობა და რაც გინდა, ის ქენიო, გამოუცდელმა და უჭკუო ბავშვმა ჩაიდინა სისულელე, შეცდა. აღმოჩნდა ფაქტის წინაშე. რა ქნას, სად წავიდეს? სამსახური არა აქვს. დაიბნა ეს გამოუცდელი, მშიერი და უმუშევარი ადამიანი, ერთ ცოდვას მეორე მიაყოლა, მეორეს - მესამე და ა.შ. ცოტა ხნის წინ სკოლაში სექსუალური სწავლების შემოტანას ცდილობდნენ. ეს არის გარყვნის დასაწყისი. როგორ შეიძლება კურდღელს ფოთლის ღეჭვა ასწავლო? რაც სასწავლებელია, ის ვასწავლოთ ბავშვებს. ვასწავლოთ თანამედროვე მეცნიერთა მიღწევები.

მშობლები გვეუბნებიან, ბავშვები ღამით იღვიძებენ, ტირიან, წუხანო და ა.შ. იმიტომ, რომ ტელევიზორში უყურებენ ისეთ ნახატ ფილმებს, რომლებიც დიდს აფრთხობს, არათუ პატარას. ტელევიზიაში არც ერთი საბავშვო გადაცემა აღარ არის, აღარც გემოვნება გვაქვს. როგორ შეიძლება მოგწონდეს ის, რაც განგრევს?! სხვადასხვა ასაკის ადამიანს სხვადასხვანაირი ინტერესი აქვს და ბევრი კარგი გადაცემის მომზადება შეიძლება. ქართველებს საოცარი რაღაცები გვაქვს, რასაც ვერ ვიყენებთ.

- საქართველოდან უცხოეთში უამრავი ადამიანი წავიდა, ზოგი - დროებით, ზოგიც - სამუდამოდ...

- ძირითადად წავიდა აქტიური, მშრომელი ხალხი, რომელთაც არსებობა უნდათ, შრომა უნდათ, აქ კი ამის საშუალება არ აქვთ. ეს დიდი ტრაგედიაა. ჩემთვისაც უთქვამს ბევრს, წასვლა მინდაო. მე წასვლის ნებას ვაძლევ. ბევრმა ოჯახიც შექმნა იქ. რა ვქნა, ძალიან მტკივა გული, მაგრამ რა ქნას იმ პატიოსანმა, თავმოყვარე კაცმა, როდემდე შეიძლება ვიღაცას ხელებში შეჰყურებდე?! ითმენდა, რაც ჰქონდა, ყველაფერი გაყიდა, მაგრამ ხომ არ შეიძლება, დედა ან შვილი გაყიდო! არ ვამტყუნებ მათ, რომლებიც მიდიან. ღმერთი ყველგან არის და მასთან ურთიერთობა ყველგან შეიძლება.

- მამა ზაქარია, თქვენს ოჯახზეც გვესაუბრეთ. ცხოვრების თანამგზავრის არჩევისას ყველაზე მეტად რას უნდა მიაქციოს ადამიანმა ყურადღება?

- სამი ქალიშვილი მყავს: ეკატერინე, ანა და ნინო. ჩემი მეუღლე - ლალი პროფესიით ფარმაცევტია. ჩემს გოგონებს ვუთხარი, სიძეები მღვდლები უნდა იყვნენ-მეთქი. მართლაც, უფროსი სიძე მღვდელია, ნორიოში მოღვაწეობს. მათ უკვე ხუთი შვილი ჰყავთ. მეორე ქალიშვილის მეუღლე სემინარიის სტუდენტია. მათ ორი შვილი ჰყავთ. მესამე ქალიშვილი სტუდენტია, წელს ამთავრებს სამედიცინო ინსტიტუტს. დაოჯახების მსურველებს ვურჩევ ხოლმე, რომ თანამგზავრად მორწმუნე ადამიანი აირჩიონ. ნამდვილი მორწმუნე ყველა დაბრკოლებას დაძლევს. უპრობლემოდ ცხოვრება კი არ არსებობს.

- დაბოლოს, რას უსურვებდით "კარიბჭის" მკითხველს?

- მაპატიოს მკითხველმა, ამ საუბრით შეიძლება სული დავუმძიმე, მაგრამ მწარე სიმართლე სჯობს ლამაზ ტყუილს. ნუ მოვიტყუებთ თავს და ნურც ერთმანეთის მოტყუებას ვეცდებით. არ არის საიდუმლო, რომელიც არ გამჟღავნდება. ვეცადოთ, ისეთი რამ არ ვთქვათ, რისაც ჩვენვე არ გვჯერა.

ღმერთმა დალოცოს ყველა კეთილი მორწმუნე და ყველა ადამიანი, რომელსაც კეთილად უძგერს გული. მას ახსოვს, რომ ღმერთი მასთან არის!
ბეჭდვაელფოსტა
29.12. 2014
გურჯი
ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გენეტიკის დეპარტამენტის სამეცნიერო საბჭოს გაფართოებული სხდომა. თსუ, კორპუსი XI, 16 საათი. თბილისი, 2014 წლის 23 დეკემბერი კაცობრიობის მზარდი "გენეტიზაცია": ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქცით განპირობებული ეთიკური, სოციალური და სამართლებრივი პრობლემები ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქცით განპირობებული უმთავრესი სამართლებრივი პრობლემის შესახებ სამართლის დოქტორი, ბიძინა სავანელი შესავალი ზნეობრივი ნორმების პრიორიტეტულობა არასოდეს ყოფილა ისე მნიშვნელოვანი ბიოლოგიისა და მედიცინისათვის, როგორც დღეს. სწორედ სამეცნიერო აღმოჩენები, განსაკუთრებით ბიოლოგიაში, იმის მიზეზი გახდა, რათა მეცნიერული ეთიკა, განსაკუთრებით ბიოეთიკა, რომელსაც ადამიანის ინდივიდუალურ ყოფასთან არსობრივი შემხებლობა აქვს, ღვაწლმოსილ და საერთაშორისო არენაზე აღიარებულ მეცნიერთა მიმართ ფართო საზოგადოების დამაკავშირებელი რგოლად იქცეს. გენეტიკური კვლევების მიმართ საზოგადოებრივი ნდობის გაძლიერება ბიოეთიკის სამეცნიერო კვლევის მთავარი ამოცანაა, იმ ბიოეთიკისა, რომელიც არ არის ზოგად-თეორიული პაექრობის სივრცე, არამედ ასპარეზი, რომელიც სამართლის მეცნიერებას ზნეობრივ ბაზას შეუქმნის მავანთა წრეგადასული აგრესიულობის პრევენციის წინააღმდეგ და მათ მიმართ პასუხისმგებლობის ადექვატური ზომების მისაღებად. 1. ისტორიულად კაცობრიობა ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქციით განპირობებული დადებითი და უარყოფითი შედეგების მოწმეა. კაცობრიობრიობის მდგრადი განვითარებისა და უარყოფითი შედეგების პრევენციის უზრუნველყოფის მიზნით ჯერ საჭიროა ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქცით განპირობებული უარყოფითი შედეგების გამომწვევ მიზეზებს მეტი ყურადღება დაეთმოს. ადამიანის გენეტიკის დარგში მზარდმა სამეცნიერო წარმატებებმა ინდივიდებისა და მათი ჯგუფების ნეგატიური ქცევის გენეტიკურ ახსნამდე მიგვიყვანა, რამაც ფილოსოფიაში, ეთიკაში, სოციოლოგიაში, პოლიტოლოგიასა და იურისპრუდენციაში უკვე ჩამოყალიბებული სტანდარტების გადახედვა მოითხოვა. სწორედ ამ ფაქტორმა გამოიწვია ტერმინის: კაცობრიობის მზარდი "გენეტიზაცია" დამკვიდრება. ამ თვალსაზრისით საჭიროა გაეცეს პასუხი კითხვას: ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქცით განპირობებული უარყოფითი შედეგების პრიზმით, სამართლის მეცნიერება რა გამოწვევების წინაშე დგას დღეს? ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქცით განპირობებული ნეგატიური გამოვლენა არის ადამიანთა ამოხოცვის ისეთი კრიტიკული ფორმა როგორიც იყო და არის წინასწარ დაგეგმილი, ორგანიზებული და რეალიზებული მასობრივი ომები, რამაც აპოგეას XX საუკუნეში მიაღწია. მხოლოდ ერთ - XX - საუკუნეში კაცობრიობამ ორი მსოფლიო ომი გადაიტანა. მეოცე საუკუნე იმითაც იყო „გამორჩეული“, რომ კაცობრიობამ იხილა სისხლიანი დიქტატორების უპეცედენტო სიმრავლე: ლენინი, სტალინი, გიტლერი, ფრანკო, მუსოლინი, პოლ-პოტი, იანგ-სარი, ჩან-კაიში, პინოჩეტი, მილოშევიჩი. XXI საუკუნეში ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქცით განპირობებული მზარდი ნეგატიური გამოვლენის მაუწყებელი გახდა „ალკაიდას“ მიერ ორგანიზებული 2001 წლის 11 სექტემბრის ტრაგედია და მას შემდეგ უფრო მზარდი შემზარავი ტერაქტები, რომელმაც დღეს ორგანიზებული ფორმა ისლამური სახელმწიფოს სახით მიიღო. ასეთი ნეგატიური გამოვლენის ფორმას იღებს აგრეთვე „ცხელთავიანი“ პუტინის მცდელობა აღადგინოს ბოროტების იმპერია. ხომ ცხადია, რომ თუნდაც ეს ორი ფაქტორი მესამე მსოფლიო ომის შანსს ანუ კაცობრიობის ისტორიის დასასრულს უფრო აჩქარებს. ყოველივე ზემოაღნიშნულის გამო ბუნებრივად ისმის კითხვა: ამ ეტაპზე თუ ვერ შევაჩერებთ, როგორ შევამციროდ კაცობრიობის განადგურების სულ უფრო მზარდი ტენდენცია? 2. სამართლებრივ ასპექტში სად არის პრობლემა და მისი გადაჭრის რა გზა არსებობს? ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქცით განპირობებული კაცობრიობის ისტორიის ზემოაღნიშნული ნეგატიური ასპექტის მოკლე რეტროსპექტივა პირდაპირ მიუთითებს ადრესატზე: ეს არის სახელმწიფო! და ეს მაშინ როდესაც ცივილიზებულმა კაცობრიობამ სახელმწიფო შექმნა როგორც ნებისმიერი ქვეყნის სტაბილური განვითარების სამართლებრივი ფორმა, რომელიც საკანონმდებლო, აღმასრულებელ და სასამართლო ხელისუფლებაში მოღვაწე ცოცხალ ადამიანთა საქმიანობას სამართლებრივ ჩარჩოებში ათავსებს. იურისპრუდენციის ანბანის თანახმად სახელმწიფო უპირატესად და უმთავრესად არა პოლიტიკური, სოციალური, ეკონომიკური ან კულტურული, არამედ ქვეყნის სამართლებრივი ორგანიზაციის ფორმაა. (სხვა შემთხვევაში სახეზეა ან დიქტატურა ან ანარქია, და არა სახელმწიფო). სწორედ ამ მიზნით კაცობრიობამ „გამოიგონა“ ძირითადი კანონი ანუ კონსტიტუცია. სამწუხაროდ, ბევრი მაღალი თანამდებობის პირისათვისაც კი დღემდე უცნობია ძირითადი კანონის ანუ კონსტიტუციის არსი. კონსტიტუციური სამართლის მამებს ერთი წუთით, რომ თავი დავანებოთ, უცხო ენათა ყველა ავტორიტეტული ახსნა-განმარტებითი ლექსიკონის თანახმად: „კონსტიტუცია არის იმ სამართლებრივი ნორმების ერთობლიობა, რომლითაც იმართება საკანონმდებლო, აღმასრულებელი და სასამართლო ხელისუფლება, და რაც ემყარება ამ სამ ხელისუფლებას შორის ურთიერთ შეკავებისა და გაწონასწორების პრინციპს“. პოპულაური ენით: კონსტიტუცია არის სამი ხელისუფლების თანამდებობის პირთა საქმიანობის ურთიერთ გამაწონასწორებელი და შემაკავებელი სამართლებრივი ნორმების ერთობლიობა. კაცობრიობის პერმანენტული პრობლემა სწორედ ისაა, რომ საკანონმდებლო, აღმასრულებელ და სასამართლო ხელისუფლებაში მოღვაწე ადამიანების საგრძნობი ნაწილი პროგრესული კაცობრიობის მიერ დადგენილ საყოველთაოდ აღიარებულ სამართლებრივ ჩარჩოებში დღემდე ვერ ეტევა ანუ მათი უმრავლესობა მათზე დაკისრებულ სამართლებრივ მოვალეობებს არღვევს. სამართლებრივი აფორიზმები რომ გამოვიყენოთ, ისინი უგულვეყოფენ პრინციპს: „რაც კანონით არ არის დაშვებული, ის ხელისუფლებისათვის აკრძალულია“, და ითვისებენ არათანამდებობის მქონე რიგით მოქალაქეთა მოქმედების სამართლებრივ პრინციპს: „რაც კანონით აკრძალული არ არის, ის ადამიანისათვის დაშვებულია“, და ეს მაშინ, როდესაც შესაბამის თანამდებობებზე არჩევის ან დანიშვნის წინ ხელისუფლებაში მოღვაწე ადამიანები ნებაყოფლობით კისრულობენ გარკვეული ფუნქციების შესრულების ვალდებულებით და არა უფლებით აღიჭურვებიან. ერთად-ერთი უფლება, რაც მათ აქვთ, ეს არის შრომის უფლებიდან გამომდინარე უფლებამოსილება დახარჯული შრომის შესაბამის ანაზღაურებაზე. მოხსენების დასაწყისში ადამიანის გენომისა და მისი ფუნქცით განპირობებული მოკლედ აღწერილი კაცობრიობის ისტორიის მოყვანილი რეტროსპექტივა პირდაპირ მოითხოვს, რათა ხელისუფლებაში დასაქმებულ თანამდებობის პირთა შემზღუდავი ახალი სამართლებრივი ფორმა გამოინახოს, რაც, სხვა მონაცემებთან ერთად, უკვე დანიშნულ ან არჩეულ და ასარჩევ ან დასანიშნ თანამდებობის პირთა კონფიდენციურ, მაგრამ სხვა მონაცემებთან ერთად სავალდებულო გენეტიკურ გამოკვლევას, ტესტირებასა და დიაგნოსტიკასთან იქნება დაკავშირებული. ერთი შეხედვით, ხელისუფლებაში დასაქმებულ თანამდებობის პირთა კონფინდენციური გენეტიკური გამოკვლევა, ტესტირება და დიაგნოსტიკა თითქოს ეწინააღმდეგება იუნესკოს გენერალური ასამბლეის მიერ მიღებულ «ადამიანის გენომისა და ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციას“, „ბიოლოგიისა და მედიცინის სფეროში ევროპის საბჭოს კონვენციას ადამიანის უფლებებისა და ღირსების დაცვის შესახებ“ და მის დამატებით ოქმს. მაგრამ მოდით თემიდას სასწორის ერთ თეფშზე ის უზარმაზარი ზიანი და ზარალი მოვათავსოდ, რაც კაცობრიობისა და ქვეყნებისათვის მოუტანია და მოაქვს მავანთა აგრესიის ისეთ კრიტიკულ ფორმებს როგორიც იყო და არის: ომი, ტერორი, წამება, სისასტიკე და ტანჯვა, ხოლო მეორე თეფშზე - სახელმწიფო მოხელეთა როგორც ინდივიდთა უფლებები. თუ რომელი გადაწონის, მწამს სადაო არ უნდა იყოს. 3. საერთოდ, ადამიანთა და მათი ჯგუფების ქცევის ნორმატიული სისტემები ფილოსოფიის, ეთიკის, სოციოლოგიის და იურისპრუდენციის ტრადიციული შესწავლის საგანია. მაგრამ, ადამიანის გენეტიკის კვლევის სწრაფი განვითარების გავლენის შედეგად XX საუკუნის ბოლოს ადამიანურ ურთიერთობათა მყარად ჩამოყალიბებული ზნეობრივი, სოციალური და სამართლებრივი ნორმები დიდი გამოცდის წინაშე აღმოჩნდენ, რის გამო მრავალი კითხვა ბოლომდე პასუხგაუცემელი დღემდე რჩება. მათ შორის სანიმუშოდ რამდენიმეს მოვიყვან. • შეიძლება თუ არა გენომი პიროვნების შეფასების კრიტერიუმი გახდეს? • შეიძლება თუ არა გენეტიკური ტესტირება მოსახლეობის ჯგუფებად კლასიფიკაციის საფუძვლად, ხოლო ხელისუფლების მხრიდან „არასასიკეთო“ ადამიანების შეზღუდვის საბაბად იქცეს? • შეიძლება თუ არა ბიოგენეტიკური უთანასწორობა სოციალური უთანასწორობის საფუძველი გახდეს? • უნდა გახდეს თუ არა გენეტიკური გამოკვლევა ყველასათვის ხელმისაწვდომი და მთელი მოსახლეობა მოიცვას? • უნდა გახდეს თუ არა გენეტიკური ტესტირება ყველასათვის სავალდებულო? • როგორ უნდა იქნას გარანტირებული და უზრუნველყოფილი გენეტიკური ტესტირების მასალების კონფიდენციურობა? • უნდა შეიზღუდოს თუ არა მეცნიერება პათოლოგიური გენების გაშიფრვით, თუ უფრო წინ წავიდეს და დაიწყოს იმ გენების მოძიება, რომელნიც ასე ვთქვათ „პასუხისმგებელნი“ ადამიანის ქცევაზე არიან? კაცობრიობისათვის ამ და ბევრ სხვა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან კითხვაზე პასუხის გასაცემად იმის აუცილებლობის საკითხს დიდი ხანია ვაყენებ, რათა საბუნებისმეტყველო და საზოგადეობრივ მეცნიერებათა დარგში მოღვაწე ქართველ მეცნიერთა შორის დიალოგი და ამ სივრცეში მათი თანამშრომლობის ორგანიზაცია ჩამოყალიბდეს. ამ საკეთილშობილო და საშური საქმის ორგანიზატორად საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი თეიმურაზ ლეჟავა მოევლინა. შენიშვნა. თსუ-ს გენეტიკის დეპარტამენტის გაფართოებლი სამეცნიერო საბჭოს მიერ სამართლის დოქტორის ბიძინა სავანელის წინადადება საბუნებისმეტყველო და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა თანამშრომლობის გაღმავების თაობაზე ერთხმად მხარდაჭერილი იქნა.
02.06. 2014
,, კარიბჭე"
მე ის ვიცი, რომ არაფერი ვიცი!
02.06. 2014
,, კარიბჭე"
მე ის ვიცი, რომ არაფერი ვიცი!
02.06. 2014
კარიბჭე
მე ის ვიცი, რომ არაფერი ვიცი!
25.05. 2014
დავით მაღალაშვილი
ნეტარ არიან მორწმუნენი, რამეთუ სწამთ!
სხვა სიახლეები
30.05.2014
რუბრიკის სტუმარი მოციქულთა თავთა პეტრესა და პავლეს სახელობის ტაძრის წინამძღვარი, დეკანოზი არჩილი (მინდიაშვილი) გახლავთ. ქართველი საზოგადოება მას კარგად იცნობს როგორც მჭევრმეტყველ მქადაგებელსა და ამაგდარ მოძღვარს.
03.09.2009
ჩვენი სტუმარი გახლავთ წმინდა მთავარანგელოზ მიქაელის სახელობის ტაძრის მღვდელმსახური, ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი, მამა კახაბერ კურტანიძე.
28.05.2009
ლიახვისპირელებს ისევ და ისევ ეკლესია აერთიანებს
აგვისტოს მძიმე და შფოთიანმა დღეებმა ყველა ქართველის გულში ღრმა და მოუშუშებელი იარა დატოვა. "მიუხედავად იმისა, რომ ბობოქარი და უფერული დღეები გვაქვს, თითოეული ჩვენგანი ისე ვცხოვრობთ, როგორც გვწამს ღმერთი:
02.04.2009
მაინც მჯერა, რომ გამოჩნდებიან ადამიანები, რომელთა გამოც გადაარჩენს უფალი საქართველოს
ჩვენი სტუმარი გახლავთ ტაბახმელის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სახელობის ტაძრის მღვდელმსახური, მამა ლევან კუტივაძე
19.02.2009
რუბრიკის სტუმარი გახლავთ ნარიყალის წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის მღვდელმსახური ზაქარია მარგალიტაძე.
21.08.2008
რუბრიკის სტუმარია დიდუბის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი დეკანოზი ანტონ ხანთაძე:
24.07.2008
ადამიანი მუდამ ღმერთთან უნდა იყოს, მთელი შეგნებით, და ამას იძულებით კი არა, სიყვარულით უნდა იქმოდეს
ამჯერად ჩვენი რუბრიკის სტუმარი გახლავთ დეკანოზი ზაქარია გოჩიტაშვილი
10.07.2008
ჩვენი სტუმარი გახლავთ ჭყონდიდის ეპარქიის აბაშის რაიონის სოფელ გულეკარის წმინდა გიორგის ეკლესიის წინამძღვარი, დეკანოზი კონსტანტინე კაჭარავა.
01.05.2008
სასულიერო პირის მნიშვნელობასა და ფუნქციაზე უწმინდესი და უნეტარესი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია მეორე წერს: "მღვდლობა მოძღვრობაა.
03.04.2008
რუბრიკის სტუმარი გახლავთ ყოვლადწმინდა სამების საკათედრო ტაძრის მღვდელმსახური, დეკანოზი იაკობ აბაშიძე.

- ჩემი წინაპრები უბისელი აბაშიძეები იყვნენ.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მრავალი ხატი იწერება დღეს საქართველოში, მრავალი სასწაულმოქმედი ხატის ასლიც ჩამობრძანდა დედა ღვთისას წილხვედრ მიწაზე, მაგრამ რატომღაც მივივიწყეთ ჩვენს წინაპართა მიერ განდიდებული ხატები.
ასეთია აწყურის ღვთისმშობლის ხატიც - ყოვლადწმინდა ქალწულის პირველი გამოსახულება, რომელიც შემობრძანდა და დაემკვიდრა საქართველოში, რომლის მეშვეობითაც ივერიელებმა პირველად ვიხილეთ მფარველი და პატრონი ჩვენი ქვეყნისა.