ყოველი საქმე თავმდაბლობითა და მორჩილებით დავიწყოთ
ყოველი საქმე თავმდაბლობითა და მორჩილებით დავიწყოთ
ყოველი წირვა-ლოცვის დასრულების შემდეგ მოძღვარი მრევლს ღვთის სიტყვას გვიქადაგებს. მისი პირით უფალი საკითხებზე დაგვაფიქრებს და მერე საკუთარ შეცდომებზე ფიქრს ვიწყებთ. ხშირად მოძღვრის ერთი სიტყვაც გულზე ისე სალბუნად დაგვედება, რომ კვირიდან კვირამდე გვყოფნის. არქიმანდრიტი ზაბულონი (გელაშვილი) წმინდა პიროს ბრეთელის დედათა და ქარმელის წმინდა ილია წინასწარმეტყველის სახელობის მონასტრების წინამძღვარია. "კარიბჭის" მკითხველს ვთავაზობ მის ქადაგებას.

"ჩვენთან არს ღმერთი! ყოველი საქმე ქრისტიანმა, მორწმუნე ადამიანმა თავმდაბლობით უნდა დაიწყოს, რადგან ის ღმერთის წინაშე შეიწირება. მოციქული პავლე ბრძანებს, - სიმდაბლე თქვენი წინაშე კაცთა ცხადი იყოსო. რადგანაც თავმდაბლად ვიქცევით, ნიშნავს, რომ ქრისტეს მოწაფეები ვართ. თუკი ადამიანი ნებისმიერ საქმეს საკუთარი თავის განდიდებით იწყებს, რა თქმა უნდა, სიძნელეებიც შეხვდება, რის გამოც ცოდვითაც კი დაეცემა, ცოდვის შედეგად მადლი ღვთისა განეშორება და შეიძლება ეკლესიურ ცხოვრებას გაუუცხოვდეს, განეშოროს დედაეკლესიას, სულიერი ცხოვრება უფსკრულისაკენ წარმართოს და მოხვდეს საუკუნო სატანჯველში. მარხვის დაწყებისას მივდივართ სულიერ მოძღვრებთან და ვიღებთ ლოცვა-კურთხევას. აქ უკვე იგრძნობა თავმდაბლობა. მოძღვრის ლოცვა-კურთხევას დამორჩილებული სულიერი შვილი დაცული იქნება ყოველგვარი განსაცდელისგან და დაბრკოლებების გადალახვაც გაუადვილდება. თუ ჩვენი ძალებით ვცდილობთ, ღმერთისთვის მოსაწონი საქმე გავაკეთოთ, ხშირად შევხვდებით წინააღმდეგობებს. თავის თავს მინდობილი ადამიანი ვერ აღასრულებს ღვთისთვის სათნო საქმეს. ამიტომაც ყოველთვის გვმართებს, საერო თუ საეკლესიო საქმის აღსრულების წინ თავი მოვუდრიკოთ ლოცვა-კურთხევით მოძღვარს უფლისას, მივიღოთ მისგან რჩევა-დარიგება.

სახარების იგავით, მდიდარი ჭაბუკი უფალს ეკითხება, როგორ დავიმკვიდრო საუკუნო ცხოვრებაო. ალბათ, ყველა ეკლესიური ადამიანი ფიქრობს, თუ რა უნდა გააკეთოს საცხოვნებლად. იგავში უფალმა მდიდარ ჭაბუკს უპასუხა: თუ გინდა რომ ცხონდე, დაიცავი უფლის მცნებები - "არა იმრუშო", "არა იპარო", "არა კაც კლა", "პატივი ეც დედასა და მამასა შენსა"... უფალი მას ყველა მცნებას ახსენებს. ჭაბუკმა უპასუხა: ეს ყველაფერი სიყრმიდანვე დამიმარხავსო და რაღა მაკლია საუკუნო ცხოვრების დასამკვიდრებლადო.Mმაშინ გაყიდე მონაგები, დაურიგე გლახაკებს და გექნება საუნჯე ცათა შინაო. ამ სიტყვების მოსმენამ შეაძრწუნა მდიდარი ჭაბუკი და დაღონებული გაშორდა უფალს. ამის გამო უფალმა თქვა: - უმალ აქლემი გაძვრება ნემსის ყუნწში, ვიდრე მდიდარი შევა ცათა სასუფეველშიო. მოციქულებმა ჰკითხეს მაცხოვარს: მაშინ ვინღა შევა ცათა სასუფეველშიო? ადამიანისთვის შეუძლებელი უფლისთვის შესაძლებელიაო, - მიუგო უფალმა.Aაქედან გამომდინარე, შეიძლება ადამიანი იყოს ქრისტეს მცნებების აღმსრულებელი, მაგრამ ვერ გახდეს ღირსი ცათა სასუფევლისა. ადამიანის ცხონებისთვის თურმე საკმარისი არ ყოფილა მხოლოდ უფლის მცნებების აღსრულება, არამედ საჭიროა ბრძოლა ჩვენს ვნებებთან.

გავიხსნოთ მეზვერისა და ფარისევლის იგავი, რომლებიც დგანან ეკლესიაში და ლოცულობენ. Fფარისეველი ასე ლოცულობდა, - გმადლობთ, უფალო, რომ მე არ ვარ მემრუშე, ქურდი, როგორც მეზვერე. ჩემი შემოსავლის ნაწილს ტაძარს ვწირავ და კვირაში ორჯერ ვმარხულობ კიდეცო. ცოდვილი მეზვერე კი იდგა ტაძარში და ევედრებოდა, - მილხინე მე ცოდვილსა ამას და შემიწყალეო. უფალი ასეთ მონანულ ადამიანს, რომელიც ცოდვების მიტევებას ითხოვს, შეიწყალებს, გაამართლებს, ხოლო იმ ფარისეველს, რომელიც საკუთარი თავის მართლებას მოჰყვება, გაამტყუნებს. აი, სად არის სიბრძნე ღვთისა. რას უნდა ელტვოდეს ადამიანი და რას უნდა ვსწავლობდეთ ქრისტიანულ ცხოვრებაში? პირველ რიგში ადამიანი უნდა მოეშვას საკუთარი თავის განდიდებას. შეიძლება გვგონია, რომ ვინმეზე უკეთესები ვართ, მეტი გონიერება და შესაძლებლობა გვაქვს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ჩვენი შეხედულება ღვთისთვის მოსაწონია. ყველა გადადგმული ნაბიჯის დროს უნდა ვფიქრობდეთ, რა იქნება უფლისთვის მოსაწონი. როცა ადამიანი ტაძარს აშენებს, ეხმარება შეჭირვებულებს და ამ ყველაფერს ხმამაღლა აღიარებს, განა ეს შეიწირება? მას არ შეიწირავს უფალი. მდიდარი ჭაბუკი, რომელიც უფლის მცნებებს იცავდა, მოსაწონია, მაგრამ მას არ შეეძლო ვნებების დატევება - ვერცხლისმოყვარეობის ვნება აწუხებდა და მისი დატევების გამო დამწუხრდა, შემდეგ კი განეშორა უფალს. ბიბლიიდან ვიცით, რომ მრავალი ადამიანი იყო მდიდარი, მაგრამ ისინი მუდამ უფლის გვერდით იყვნენ. აბრაამ მამამთავარზე მდიდარი არავინ იყო. წმინდა გიორგი მხედართმთავარი იყო დიოკლეტიანესი. გადმოცემით - მას იმპერატორი თავის მემკვიდრედ ამზადებდა.Mდიდება და პატივი არ აკლდა, არც სიმდიდრე, მაგრამ ჭეშმარიტების გზა აირჩია. იყვნენ ასევე ისეთი ადამიანები, რომელთაც უდიდესი საფასე ჰქონდათ და ამ საფასით განშორდნენ უფალს. სიმდიდრისმოყვარეობამ ისინი მოაშორა ეკლესიას, ღმერთს და საბოლოოდ დაიღუპეს თავი. წმინდა მამები ამბობენ: როცა ვერცხლისმოყვარეობა გამრავლდება, დედამიწაზე ანტიქრისტეს მოახლოებას უნდა ველოდეთო. დღეს თითოეულ ჩვენგანს ისე შემოეპარა ეს ვნება, რომ ვეღარც ვგრძნობთ. გონიერი თვალით თუ შევხედავთ ჩვენს სულიერ ცხოვრებას, დავინახავთ, რომ მოიმედენი კი არ ვართ ღვთისა, არამედ მინდობილნი ვართ იმ საფასეზე, რასაც ვერცხლისმოყვარეობა, სიმდიდრისმოყვარეობა ჰქვია. თანაც ვმეგობრობთ მდიდრებთან. აი, აქ ჩანს უკვე ჩვენი სარწმუნოება, სულიერი ცხოვრება. ყველაზე მდიდარი ხომ მაცხოვარია. უფალი ბრძანებს, ადამიანისთვის შეუძლებელი ღმერთისთვის შესაძლებელიაო. თუ მივენდობით უფალს, დაგვაძლევინებს ვნებებთან ბრძოლას, სასწაულს ვიხილავთ ჩვენში და სასუფეველშიც ვიქნებით მადიდებელი ყოვლადწმინდა სამებისა. ყველაფერს თუ უფალს მივანდობთ, უფალი გააკეთებს ჩვენს გასაკეთებელს.

ერთი ბერი, რომელიც მონასტერში ცხოვრობდა, მოხუცი მშობლების მონახულებას გადაწყვეტს. გზაში უფალი შეხვდება. ბერი ეკითხება უფალს, - საიდან მოდიხარო? შენს მშობლებს ვეხმარებოდი და რადგან შინ მიდიხარ, ახლა შენ მიხედეო. რა თქმა უნდა, უფალი უფრო მიხედავდა ბერის მშობლებს, მაგრამ შინ მიმავალ შვილს მიანდო მისი მშობლები. მართლაცდა, როცა უფალს მივენდობით, უფალი თავად გამოგვიწვდის დახმარების ხელს.

დაგლოცოთ ღმერთმა".
ბეჭდვაელფოსტა
10.01. 2016
nino
რაც უფრო იმდაბლებ თავს, მით უფრო გონიათ გარშემომყოფებს რომ ეს თავი კი არა სკამია.
სხვა სიახლეები
09.08.2020
მიტროპოლიტი ნაომის (შავიანიძე) ქადაგება - იგავი ბოროტ მევენახეებზე
17.05.2020
ჩვენ ვლოცულობთ, რომ ჩვენი ოჯახები მტკიცე იყოს, ქრისტიანული იყოს, მორწმუნე იყოს, სადაც სარწმუნოებაა ჭეშმარიტი, იქ სიხარულია, იქ სიყვარულია, -
17.05.2020
საქართველო მტკიცედ იდგება მართლმადიდებელ სარწმუნოებაში. ეს ჩვენი ბედია, ეს ჩვენი ჯილდოა , - ამის შესახებ საქართველოს კათოლიკოს -პატრიარქმა, უწმინდესმა და უნეტარესმა ილია მეორემ სამების საკათედრო ტაძარში წირვის დასრულების შემდეგ ქადაგებისას განაცხადა.
02.05.2020
დღეს განსაკუთრებული დღესასწაულია, - ხსენება იმ მენელსაცხებლე დედათა, რომელნიც უფალსა ჩვენსა იესო ქრისტეს დღედაღამ ემსახურებოდნენ, მის ქადაგებებს ისმენდნენ და ყოველივეს ღრმად ინახავდენენ.
19.04.2020
უნდა გვახსოვდეს, რომ უფლის ნების გარეშე ჩვენი თმის ერთი ღერიც არ დავარდება, მითუმეტეს, ჩვენი სიცოცხლეც და გარდაცვალებაც უფლის ხელშია,
19.04.2020
ქრისტიანის ცხოვრება არ არის სწორხაზოვანი. ამ გზაზე ბევრია განსაცდელი, შეცდომა, დაცემაც, მაგრამ თუ არის ჭეშმარიტი რწმენა და მონდომება, სურვილი წინსვლისა და განწმენდისა, გამარჯვება აუცილებლად მიიღწევა,
19.04.2020
ახალი ვირუსის პრობლემამ პლანეტის მოსახლეობის უდიდეს ნაწილში დიდი შიში დანერგა და მათი მზერა ღვთისკენ მიმართა, - ამის შესახებ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია მეორის სააღდგომო ეპისტოლეშია ნათქვამი.
19.04.2020
ზიარების უღირსად მიმღებნი სასჯელს განიკუთვნებენ, ხოლო გულწრფელად მონანულნი, აღივსებიან მადლით, - ამის შესახებ ამის შესახებ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსის და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტის, ილია II -ის სააღდგომო ეპისტოლეშია ნათქვამი.
19.04.2020
მადლობა უფალს, საქართველოში მრევლთან ერთად ტაძრებში წირვა-ლოცვა არ შეჩერებულა, არც აღდგომის ღამეს. ღვთის შეწევნით, ექიმების დახმარებით, ხელისუფლების ქმედებებით და მოსახლეობის პასუხისმგებლობით პანდემიას ჩვენთან დიდი პრობლემები არ მოჰყოლია,
19.04.2020
ადამიანებს დაფიქრების საშუალება მიეცათ და აღმოაჩინეს ის რეალობა, რომ აზრი დაკარგა ბევრმა რამემ, რაც გუშინ დიდად მნიშვნელოვნად მიაჩნდათ, - ამის შესახებ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, უწმინდესი და უნეტარესი ილია მეორე სააღდგომო ეპისტოლეში საუბრობს.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
უწმინდესმა ერთ-ერთ საკვირაო ქადაგებაში მოგვიწოდა, - არასოდეს ვთქვათ, სამაჩაბლო და აფხაზეთი დავკარგეთო. ვუწოდოთ მათ ტერიტორიები, რომელთაც დროებით ვერ ვაკონტროლებთ.