უფალი ჩვენი იესო ქრისტე დღეს თავის ზეციურ სავანეში მოგიწოდებთ ყველას
უფალი ჩვენი იესო ქრისტე დღეს თავის ზეციურ სავანეში მოგიწოდებთ ყველას
გარეჯელი მამები
დავითგარეჯის ლავრა, რომელიც დასაბამს VI საუკუნიდან იღებს, ყოველთვის გამოირჩეოდა იქ მოღვაწე მამათა და ძმათა ერთსულოვნებითა და ერთმანეთის დიდი ქრისტესმიერი სიყვარულით. დავითგარეჯის მონასტერს იქ მოღვაწე ბერ-მონაზონთა სიმრავლის გამო ბერთა ქალაქსაც უწოდებდნენ. ლავრა მრავალგზის დაურბევია მტერს, მრავალი გარეჯელი მამა აღსრულებულა მოწამებრივად, მაგრამ განსაკუთრებულად გამოვყოფ 1616 წლის აღდგომა ღამეს ექვსი ათასი ბერის მიერ სიკვდილით სიკვდილის დათრგუნვას და მოგვიანებით, უკვე 1851 წელს, ლეკების მიერ უმოწყალოდ ამოხოცვას გარეჯის ძმობისა. ორივე შემთხვევაში მონასტრის ძმობამ გამოავლინა უდიდესი ერთგულება და სიყვარული ჯერ უფლის, შემდეგ კი ერთმანეთის მიმართ.

1615 წელს სპარსეთის შაჰი აბასი დიდძალი ლაშქრით დაესხა თავს საქართველოს. ქვეყნის დაპყრობისა და აოხრების შემდეგ სანადიროდ გარე კახეთის ველებისკენ გაემართა. გარეჯის მთებში შემოაღამდა და იქვე დაბანაკდა მხლებლებთან ერთად. შუაღამისას შაჰის ყურადღება შორს, მთაზე მოძრავმა ცეცხლოვანმა მწკრივმა მიიპყრო. ურჯულოს თავიდან მოჩვენება ეგონა, მაგრამ შემდეგ აუხსნეს: ამ ადგილებში ბერები ცხოვრობენ, რომლებიც ახლა ქრისტეს აღდგომას აღნიშნავენ და ანთებული სანთლებით ეკლესიას გარს უვლიანო. შაჰმა ბრძანა, მონასტერში მეომრები გაეგზავნათ და ბერები ამოეხოცათ.

ამავე ღამეს ანგელოზი გამოეცხადა დავითგარეჯის მონასტრის წინამძღვარს არსენს და აუწყა: ,,უფალი ჩვენი იესო ქრისტე დღეს თავის ზეციურ სავანეში მოგიწოდებთ ყველას. ამ ღამით დიდი გამოცდა გელით - მახვილით მოისრებით. ვისაც სურს, დაზოგოს თავისი დროებითი სიცოცხლე, დაე, გაიქცეს ან დაიმალოს, ხოლო ვისაც სწყურია იხსნას სული თვისი მარადისობისთვის, მახვილით მოწყდება და უფლის მიერ უხრწნელი გვირგვინით შეიმკობა. გამოუცხადე ღმრთის ეს მოწოდება სავანეში შეკრებილ ყველა ბერს".

წინამძღვარმა ყველას აუწყა ჩვენების შესახებ და მამებმაც მოწამებრივი ღვაწლისთვის მზადება იწყეს. მხოლოდ ორ მორჩილს შეეშინდა სიკვდილის და მონასტრის მოშორებით ერთ-ერთ მთაზე დაიმალნენ.

KARIBCHEწირვის ბოლოს "მამაო ჩვენოს" გალობისას სპარსი მეომრები გარს შემოერტყნენ სავანეს. მონასტრის წინამძღვარი რაზმის მეთაურს წარუდგა და სთხოვა, საძმოსთვის წირვის დასრულებისა და ზიარების ნება დაერთოთ. სპარსელებმაც მოითათბირეს და გადაწყვიტეს, მცირე დროის შემდეგ აღესრულებინათ შაჰის ბრძანება. მამებმა მიიღეს წმინდა ზიარება, ერთმანეთი გაამხნევეს და საზეიმოდ შემოსილები წარდგნენ ურჯულოთა წინაშე.

სპარსელებმა პირველად წინამძღვარს მოჰკვეთეს თავი, შემდეგ კი მხეცებივით დაერივნენ მამებს და უმოწყალოდ აჩეხეს ყველანი. ამ დროს სიკვდილის შიშით მონასტრიდან გაქცეულმა ორმა მორჩილმა ზეციდან გარდამოსული ბრწყინვალე გვირგვინები იხილა, რომელთაგან ორი საწყალობლად ტივტივებდა ჰაერში. მორჩილები სასწრაფოდ დაბრუნდნენ უკან და მათაც თავიანთი საძმოს ბედი გაიზიარეს...

მოგვიანებით, უკვე მეცხრამეტე საუკუნეში, დავითგარეჯის ლავრაში კიდევ ერთხელ დაიღვარა ქრისტესთვის გულანთებული საძმოს სისხლი. ამჯერად ლეკების მოთარეშე რაზმმა შვიდი გარეჯელი მამა: გერონტი, სერაპიონი, გერმანე, ბესარიონი, მიქაელი, სვიმეონი და ოთარი - დაუნდობლად გამოასალმა სიცოცხლეს.

"პირველად ბერ-დიაკონი ოთარი აღესრულა მახვილით, შემდეგ იერო მონაზონ გერონტისა და სერაპიონს მოკვეთეს თავები. გერმანე მწირმონაზონს კი ჯერ მუცელი გაუპეს, ხოლო შემდეგ თავი მოკვეთეს... არ დაინდეს ბერი მიქაელიც... ხოლო მე, რომელიც ჩემი თვალით ვხედავდი ყოველივეს, დავწერე მათი წამების შესახებ", - წერს პლატონ იოსელიანისადმი მიწერილ წერილში ბერმონაზონი ისააკი, რომელიც ურჯულოებს დაღესტანში ტყვედ წაუყვანიათ და შემდეგ რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ პავლეს ძეს გამოუხსნია.

სამწუხაროდ, ბევრი ასეთი ამბავი აღუწერელი დარჩა, ჟამთა სიავემაც წარხოცა მრავალი დაწერილი ისტორია, დაიკარგა და მწირად მოგვეპოვება წმინდანების ბიოგრაფიული ცნობები, თუმცა დღემდე შემორჩენილი ამბებიდანაც ნათლად ჩანს, თუ რამხელა სიყვარული და ერთგულება ჰქონდა მონასტრის საძმოს უფლისა და ერთმანეთისა.
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
04.06.2020
წმინდა პავლე დაიბადა XVIII საუკუნის ბოლოს ღარიბ ოჯახში პელოპონესში. მეწაღის ხელოვნების სასწავლებლად სხვა ქალაქში წავიდა.
04.06.2020
სერბეთის მთავარი ვლადიმერი ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა X-XI საუკუნეების მიჯნაზე. იგი ბრძნულად მართავდა თავის სამფლობელოებს, ილირიასა და დალმაციას. ვლადიმერი ბავშვობიდან გამოირჩეოდა სიმშვიდით, მოკრძალებით, სიბრძნით, კეთილგონიერებით.
04.06.2020
წმინდა მოწამე ვასილისკო წმინდა დიდმოწამე თეოდორე ტირონის ძმისწული იყო. იგი მეოთხე საუკუნეში იმპერატორ მაქსიმიანე გალერიუსის დროს მოწამებრივად აღესრულა ქრისტესთვის.
28.05.2020
ერთი გარდამოცემით, წმინდა ბარბაროსი IV საუკუნეში ცხოვრობდა, იგი რომის არმიის მეომარი იყო. მან უარი განაცხადა კერპებისთვის მსხვერპლი შეეწირა, რისთვისაც ის აწამეს.
28.05.2020
წმინდა დიმიტრი იოანე მრისხანეს ვაჟი იყო. ის 1582 წელს დაიბადა. თეოდორე ივანეს ძის მეფობისას სახელმწიფოს ფაქტიურად მისი ცოლისძმა ბორის გოდუნოვი მართავდა. მან უფლისწული დიმიტრი დედასთან ერთად სამეფო კარიდან ქალაქ უგლიჩში გადაასახლა.
28.05.2020
წმინდა დიმფნა ირლანდიის წარმართი მეფის ასული იყო, რომელიც ქრისტიანმა დედამ ჩუმად მონათლა. ქალიშვილმა მთელი გულით შეიყვარა ქრისტე და უმანკოების აღთქმა დადო.
10.05.2020
ლაზეთი კოლხური წიაღის განუყოფელი ნაწილია. იგი საქართველოს სახელმწიფოებრიობის განმსაზღვრელი ერთ-ერთი მთავარი ძარღვი და ჩვენი კულტურის უძველესი კერაა. წმიდა ანდრია მოციქულმა, ღვთისმშობლის წილხვედრი, ქართველი ერის მოქცევა სწორედ აქედან დაიწყო.
20.02.2020
ნიკომიდიაში აღსრულებული ეს წმინდა მოწამენი ავადსახსენებელი დიოკლეტიანეს (284-305 წლები) ზეობისას ეწამნენ. ისინი ქრისტესთვის წამებულ დიდებულთა: _ ვასის, ევესტის, ევტიქისა და ვასილიდის (ხსენება 20 იანვარს) მსახურნი იყვნენ.
03.01.2020
ძველი სტილით 22 დეკემბერს (ახ. სტ. 4 იანვარს) მართლმადიდებელი ეკლესია იხსენებს დიდმოწამე ანასტასია მკურნალს და ბორკილთდამხსნელს და მოწამეების ქრისოგონეს, თეოდოტიას, ებოდის, ევტიქიანეს და სხვებს.
17.11.2019
ფინიკიის ქალაქ ემესაში ცხოვრობდნენ მდიდარი და დიდებული, მაგრამ უშვილო კლიტოფონი და ლევკიპია. ყოველი სიკეთის პატრონნი იყვნენ, მაგრამ მათ გულს დიდი დარდი ტანჯავდა-შვილი არ ეძლეოდათ...
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
უწმინდესმა ერთ-ერთ საკვირაო ქადაგებაში მოგვიწოდა, - არასოდეს ვთქვათ, სამაჩაბლო და აფხაზეთი დავკარგეთო. ვუწოდოთ მათ ტერიტორიები, რომელთაც დროებით ვერ ვაკონტროლებთ.