ცოდვა არის ისეთი ძალა, ხორცმეტი, რომელიც კლავს ადამიანს
ცოდვა არის ისეთი ძალა, ხორცმეტი, რომელიც კლავს ადამიანს
ჩვენი უწმინდესი ბრძანებს: "ცოდვა არის ისეთი ძალა, ხორცმეტი, რომელიც კლავს ადამიანს".

თანამედროვე ადამიანის ცნობიერებაში ცოდვა და მისი შედეგი აღრეულია. ცოდვაში, როგორც წესი, მოიაზრებენ ცუდ საქციელს. სინამდვილეში კი ცუდი საქციელი მხოლოდ ცოდვის შედეგია. თავდაპირველად ადამიანი ეცემა ცოდვით, ცოდვა კი შობს ცუდ საქციელს. ცოდვა ეწოდება ადამიანის ნებისმიერ წინააღმდეგობას ღვთის ნებისადმი. ღვთის ნება კი როგორია ადამიანთან მიმართებით? ადამიანი და ღმერთი – ორი პიროვნებაა, ღმერთს კი ყველა ადამიანის გადარჩენა ნებავს. წმინდა წერილში ნათქვამია: უფალს "სურს, რომ ყველა ადამიანი ცხონდეს და შეიცნოს ჭეშმარიტება". ჭეშმარიტება კი თავად ღმერთია. ამდენად, ღმერთს უნდა, რომ ყოველი ადამიანი მივიდეს მასთან. თუ ადამიანი ღმერთთან არ მიდის, იგი ცოდავს, რადგან ხსნას, ანუ, სხვაგვარად რომ ვთქვათ, მარადიულ ცხოვრებას, ცათა სასუფეველს, მიიღებენ მხოლოდ ისინი, ვისაც ეს სურს.

უფლის მიერ შექმნილ ხილულ სამყაროში ადამიანი უმაღლესი ქმნილებაა. მას აქვს უნარი ფიქრის, მეტყველების და, რაც მთავარია, ღვთის შეცნობისა, რითაც ის ყოველ ქმნილებაზე მაღლა დგას. ღმერთმა ადამიანი ჩაიფიქრა არსებად, რომელიც დგას მიწიერ, მატერიალურ და სულიერ, ღვთიურ სამყაროთა ზღვარზე. მაგრამ ადამიანი გაუუცხოვდა ღმერთს და ამ გაუცხოებამ, რაც ქრისტიანული სწავლებით, არის კიდეც ცოდვა, ადამიანს დააკარგვინა ღვთის განცდა. ადამიანმა გაწყვიტა კავშირი ღმერთთან და თავისთვის დაიწყო ცხოვრება.

როდესაც ადამიანი ღმერთთანაა, მასში ყოველთვის ისმის ღვთის ხმა და მან შინაგანად იცის, რისი გაკეთება შეუძლია და რისი არა, რა არის კარგი და რა - ცუდი. ღვთის ხმა კი ჩვენში არის "სინდისი". ბოროტისაგან ჩვენი გულისა და სულის მთავარი დამცველი ჩვენი სინდისია. იგი ყოველთვის გვიბიძგებს სწორი ქმედებებისაკენ. სუფთა სინდისი ლოცვით მოიპოვება, ხოლო ლოცვა სხვა არაფერია, თუარა ღმერთთან საუბარი. გამოდის, რომ თუკი უფალს ესაუბრები, ცდილობ, დაუახლოვდე მას და დაშორდე ცოდვას.

არსებობს შვიდი სულიერად მომაკვდინებელი ცოდვა და შესაბამისად მისი მშველელი შვიდი სათნოება:

1. ამპარტავნება - სიმდაბლე

2. ანგარება - მოწყალება

3. სიძვა - უმანკოება

4. მრისხანება - სიმშვიდე

5. ნაყროვანება - მარხვა

6. შური - სიყვარული

7. მიმოწვლილველობა - სასოება


ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
04.02.2020
არქიმანდრიტ ლაზარეს (აბაშიძე) წიგნში "სულის ფარული სნეულებანი" ვკითხულობთ, ხიბლის რა სახეები გვხვდება ლოცვითი წვრთნის დროს.
19.07.2012
როცა ადამიანი ცილისწამების ტკივილს განიცდის და მაყვედრებელთა წნეხის ქვეშ ექცევა, ბუნებრივია, მისი ადამიანური ქმედება შეიძლება ღვთისთვის არასათნო აღმოჩნდეს.
07.06.2012
ჩვენი არსება მრავალ საფრთხეს იზიდავს. ხანდახან ღვთისგან განდგომილ ჩვენს დროებას თავად სიცოცხლეც ერთი დიდი საფრთხე ჰგონია
26.04.2012
თუ რა ჭირის მოტანა ძალუძს სიხარბეს საკუთარი თუ სხვისი სულისათვის, ან რა არის მისი წამალი
29.03.2012
კარგი იქნება, თუ ოცდაცამეტჯერ წაიკითხავ იესოს ლოცვას და შემდეგ იტყვი სათქმელს
მართლმადიდებლური სარწმუნოება განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს სხვადასხვა ვნებასთან ბრძოლას
02.02.2012
ფსალმუნში ვკითხულობთ: "უფალო, დასდევ საცოი პირსა ჩემსა და კარი ძნელი ბაგეთა ჩემთა..." მდუმარება ერთ-ერთი უდიდესი ქრისტიანული სათნოებაა. წმინდა იოანე კიბისაღმწერელი წერს:
18.03.2010
საუკუნის წინ დაწერილ ღვთისმშობლის საძმოს ერთ-ერთ ქადაგებაში ვკითხულობთ: "ქრისტიანო დედანო, მაგალითი იმისა, თუ რა უნდა იყოს მიზანი თქვენი ცხოვრებისა, არის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ცხოვრება.
12.11.2009
თავისი ხვედრით მუდმივად უკმაყოფილო ადამიანი უფალს ყვედრის
ერთ-ერთი ლპობადი რტო, რომელიც პირველქმნილი ცოდვის შედეგად დანერგილ უკეთურების ხეზე ამოიზარდა, ყვედრების ცოდვაა.
29.10.2009
დრომ, რომელმაც ჩვენს არსებაში ლამისაა წაშალოს ზღვარი კეთილსა და ბოროტს, ცოდვასა და მადლს შორის, ამხელა განსაცდელი მოუტანა ადამიანებს
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
ზაფხულის პირველ დღეს, როდესაც "ბარში ვარდნი ჰყვაოდნენ, თოვლი იდო ჯავახეთის მთათა ზედა და ტყეებში ქარიშხლები ბღაოდნენ", ჩვენს მიწა-წყალზე ფეხი დადგა ქალწულმა ნინომ.