ეს სულის ზეიმია და არა ხორცის
ეს სულის ზეიმია და არა ხორცის
წარმოუდგენელია, როგორ არსებობდა კაცობრიობა აღდგომის მადლის გარეშე. ეს დღე სხვაგვარად თენდება, საყოველთაო სიხარულია მორწმუნეთა შორის , თუმცა საქართველოში ცოტაა ადამიანი, რომელმაც არ იცოდეს ამ დღის მნიშვნელობა.

ირინა (72 წლის): - ბავშვობიდან აღდგომასთან დაკავშირებით ერთი რამ განსაკუთრებით დამამახსოვრდა და მინდა, ბებიაჩემს მივბაძო სააღდგომო სუფრის მზადებისას. ვნების კვირაში თავისი ხელით ჩამოქნიდა სანთლებს, შვილიშვილების სახელზე ჩვენ-ჩვენს სიგრძეს. აბა, მაშინ სად იყიდდი ან სანთელს, ან საკმეველს. ისე, საკმეველი სულ ჰქონდა. აღდგომას უთენია დგებოდა, თავზე ქათქათა მანდილს წაიკრავდა და კვერების ცხობას იწყებდა, მერე ზალაში მაგიდას ქათქათა სუფრას გადააფარებდა, გააწყობდა, სანთლებს დაანთებდა, მაგიდაზე საკმეველს პატარა თეფშით დადგამდა, კეცზე ნაკვერცხლებს დაყრიდა და მერე ყველას "ჩაგვაკმევინებდა". ამის შემდეგ მივდიოდით სასაფლაოზე, ჩვენ კი დაგვხვდებონენ რაიკომის და აღმასკომის წარმომადგენლები, მაგრამ უფროსებს ბევრს ვერაფერს უბედავდნენ, მით უფრო ბებიაჩემს, ოთარაანთ ქვრივივით პირგამეხებული რომ მიაბიჯებდა დიდი კალათით ხელში. მაშინ სასაფლაოზე ხდებოდა ის, რაც დღეს ეკლესიაში ხდება. საყოველთაო სიხარული იგრძნობოდა, ერთმანეთს ულოცავდნენ, საფლავებზე კვერცხებს აგორებდნენ და ამით მიცვალებულებსაც ულოცავდნენ ბრწყინვალე დღესასწაულის დადგომას.

ციური (57 წლის): - აღდგომა ჩემთვის და ყველა მორწმუნისთვის განსაკუთრებული დღესასწაულია. უფლის აღდგომა აღვივებს რწმენას, რომ სიკვდილის შემდეგ ლეშად კი არ იქცევი, სული ამაღლდება და ზეცას მიაშურებს, მერე კი, როგორც "მრწამსშია", მკვდრეთით აღვდგებით. თუმცა მინდა ისიც ვთქვა, რომ ამ დღესასწაულს გადამეტებული ნაყროვანებით ვხვდებით. კი ბატონო, სუფრაც უნდა გაიშალოს, ღვინოც უნდა დაილიოს და საზეიმო განწყობაც იყოს, მაგრამ ღრეობად არ უნდა იქცეს. ეს სულის ზეიმია და არა ხორცის.

დავითი (28 წლის): - ხშირად ადამიანები ამპარტავნობაში თავით გადავეშვებით ხოლმე. მეზვერისა და ფარისევლის იგავი არცთუ იშვიათად შემახსენებს თავს არა მარტო სხვათა, ჩემი საქციელის გამოც. ამას წინათ ეკლესიაში შვიდგზის ზეთისცხებას ვესწრებოდი. ქალი შემოვიდა, ლოთობისგან სახე დასივებული ჰქონდა, იმწუთასაც მთვრალი იყო და მოწყალება ითხოვა. ხან ერთთან მივიდა, ხან მეორესთან, უფრო მამაკაცებს ირჩევდა, როგორც ჩანს, ქალებისგან თანაგრძნობას არც ელოდა. ჩანდა კიდეც, რომ ქალები ზიზღით უყურებდნენ. მერე დაიჩოქა, ტიროდა და გულში მჯიღს იცემდა. ისეთი გულწრფელი სინანული და, მიუხედავად მისი მძიმე ცხოვრებისა, მსასოებელი დავინახე, თვალები ცრემლით ამევსო. აღდგომას ყველა ერთნაირად ველოდებით, ის ქალბატონიც. ისე, ვაჟას თქმის არ იყოს, არავინ იცის, "ვინ ახლოს ვდგევართ ღმერთთანა".

გიორგი (62 წლის): - აღდგომის უდიდეს მადლს როგორ შევადარებ, მაგრამ ადამიანში გამუდმებით მეორდება დაცემისა და აღდგომის მისტერია. ცოდვით დაცემას თუ აღდგომა მოჰყვება, გამოდის, რომ ადამიანმა სინანულის გზა გაიარა, ეს კი ცხონებისკენ მიმავალი გზაა. ადამიანი შეუბრალებელია, ზოგიერთი არაფრით გაპატიებს უნებურ შეცოდებასაც კი, არადა მიტევების უნარი სინანულზე ნაკლები როდია. ჩემს თავზე ვიტყვი, აბა, სხვას როგორ განვიკითხავ - ბევრი შეურაცხყოფა მოვითმინე ერთი მეგობრისგან, მაგრამ ბოლოს ისე ამომასხა, ლამის ხელით შევეხე. ეტყობა, უფალი მცდიდა და ვერ ჩავაბარე გამოცდა. ახლა აღარც ვესალმები. ვერ ვითვალთმაქცებ - არ მაქვს სურვილი და არც პატიება შემიძლია, თუმცა ცუდს არ ვუსურვებ. ასეა და ტყუილის თქმას ხომ მაინც სიმართლე სჯობს. ალბათ, უფალი შემაძლებინებს დავძლიო ამპარტავნება და სულიერი აღდგომის გზას შევუდგე.

მარიამი (10 წლის): - ძალიან მიყვარს აღდგომა. ბებო კვერცხებს ღებავს, დედა და მამა მარხულობენ, მე - არა და რომ შეღებავენ, იმწუთას მომინდება ჭამა, მაგრამ ნებას არ მაძლევენ. ძალიან მიყვარს ამ დღეს თანატოლებთან თამაში და კვერცხის დაჭახუნება. ეკლესიაშიც მივდივართ, ყველა ერთმანეთს ასე ვესალმებით: "ქრისტე აღსდგა", შენ უნდა უპასუხო "ჭეშმარიტად!" ყველა გახარებულია. ის გალობაც მიყვარს: "ქრისტე აღსდგა მკვდრეთით..." ჩაწერილი მაქვს და ჩემს მამიდაშვილებს ვასმენინებ ამერიკაში. ისინი დიდები არიან და ამ სიმღერაზე ტირიან. მე ვეუბნები, რომ ამ დღეს ტირილი არ შეიძლება.
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
07.06.2012
ჩემი იდეალი ყაზბეგის ელეონორა იყო და მასავით ვიქცეოდი
ხიბლი ყველას გვჭირს. საკუთარი ჭკუით, გვარიშვილობით, ღვთისმოსაობითაც კი მოხიბვლა ცოდვა და ღვთის გარეგანი საქმე ყოფილა.
24.05.2012
ღმერთთან სიახლოვე რომ შეიგრძნო, ბევრი რამ უნდა დათმო - პატივმოყვარეობა, სიზარმაცე, უდებება...
24.05.2012
იესო ქრისტე, ძე ღვთისა, კაცობრიობის გადასარჩენად მოევლინა ამ წუთისოფელს, ხალხს და მოწაფეებს ხშირად ელაპარაკებოდა ადამიანის შეცოდებებზე
10.05.2012
ხშირად ვფიქრობთ, რომ ჭეშმარიტი სიხარული ამქვეყნიური ცხოვრებით ტკბობას მოაქვს - ფულს, სიმდიდრეს.
29.03.2012
ათასგვარი ნაკლი გვაქვს ადამიანებს, მაგრამ მათ შორის უარესი ამპარტავნება და მისგან შობილი მრისხანებაა.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
ღირსი იოანე კლემაქსი (+649) ეკლესიის მიერ უდიდეს მოღვაწედაა აღიარებული. ის არის ავტორი შესანიშნავი ღვთივსულიერი თხზულებისა "კიბე", ამიტომ ღირს მამას კიბისაღმწერელს უწოდებენ.