"მე ვარ სიცოცხლე, თქვენ კი არ მეძებთ"
"მე ვარ სიცოცხლე, თქვენ კი არ მეძებთ"
თუ არ ხართ ბედნიერნი, მე ნუ დამადანაშაულებთო, - ამბობს უფალი და იგი შეუმცდარია. ვლოცულობთ და გულგარეთ ვეზიარებით და ცოდვას ვამრავლებთ. ამიტომაც ჩვენი გულის შემხედვარე უფალი, თუმც ვუყვარვართ, არ კი არა, ვერ გვისმენს.

დოდო (63 წლის): - პირწავარდნილი კომუნისტების, ღვთისმგმობელთა ერთადერთი ქალიშვილი ვარ. ჩემთვის გაჭირვება და შიმშილი უცხო იყო, მეზობელ ღარიბებს დავცინოდი კიდეც, როცა მათ შვილებს ისე არ ეცვათ, როგორც მე და ყოველ დილით, სკოლაში მიმავლებს, კარაქიან-ხიზილალიანი პურით უკან არ მიჰყვებოდა ბებია. ჩემი კლასელები ჩუმ-ჩუმად დადიოდნენ ეკლესიაში, მეც გავყევი, რომ მათთვის უკეთ დამეცინა, იქიდან გატრუნულ-დათრგუნული დავბრუნდი, თითქოს ენა გადავყლაპე. თავიდან გაცნობიერება გამიჭირდა, რა მემართებოდა. ნელ-ნელა მოვიდა განცდა, რომ ის, რაც ჩვენ გვქონდა, ადამიანის სულისთვის, უფრორე ჩემთვის, საძაგელი იყო. როცა დედ-მამამ ჩემი ეკლესიაში სიარული შეიტყო, ხელით შემეხნენ. ისე დაიხოცნენ, ვერ შეიცნეს უფალი, ჯიუტად ადგნენ ერთხელ არჩეულ გზას. ძალიან მეცოდება ორივე... ბებია არ იყო ურწმუნო, მაგრამ მათთან ვერ ბედავდა ამის გამხელას. მათი გარდაცვალების შემდეგ, მოძღვრის რჩევით, ყველაფერი, რაც ჩემს ახლობლებს გამოადგებოდათ, დავარიგე. გავთხოვდი და დედამთილიც დედმამისნაირი შემხვდა, - დრო იყო ასეთი და ყველას გული ვერ იხსნება უფლისთვის. ბედნიერი ქალი ვარ, შვილებითა და შვილიშვილებით სავსე, და ყოველთვის ვევედრები უფალს, ნუ ამაღებს ხელს... ის კი შევიძელი, რომ შვილები ღვთის რწმენით და სიყვარულით გავზარდე. ამას ამპარტავნებით არ ვამბობ, უფალს შევცოდე და დიდ ცოდვას ამარიდა.

ოთარი (55 წლის): -
ადამიანი ღმერთს იმის გამოც არ უგდებს ყურს, რომ თავისი საქციელი გაამართლოს. სიმდიდრე და ფუფუნება გვიყვარს, მაგრამ მის მოსაპოვებლად უნამუსობა არ უნდა ჩავიდინოთ. ამის გასაცნობიერებლად, ვფიქრობ, ეკლესიაში სიარული, ღვთის მცნებების გააზრებაა საჭირო. ზოგი იმასაც იტყვის, ეკლესიაში ბევრი დადის, მაგრამ... რომ არ დადიხარ, გგონია, უკეთესი ხარ? ცოდვა ყველას ერთნაირად ბოჭავს, მაგრამ ხომ ცდილობ? "ბედი ცდაა, გამარჯვება, ღმერთსა უნდეს, მო-ცა-გხვდებისო", - ამბობს რუსთაველი და შენც ეცადე. მწყემსი კეთილი რატომ არის უფლის ერთ-ერთი სინონიმი? მისი გული სავსეა ჩვენდამი სიყვარულით და გვმწყემსავს, რომ კლდეზე არ გადავიჩეხოთ! უფლის სიყვარული მოყვასის სიყვარულით მჟღავნდება, შვილის, შვილიშვილის, მშობლების, ახლობელ-მეგობრების სიყვარულითაც. ჩვენ კი როგორ გვიყვარს მოყვასი?! გვშურს, ვაგინებთ, ვლანძღავთ, კვანტს ვუდებთ, ვამცირებთ - აი, რამდენი რამაა ჩვენი უღმერთოების დამადასტურებელი.

ნინო (37 წლის):
- ამას წინათ ნაწირვებს ეკლესიის ეზოში ჩამოვჯექი, მოძღვარს ველოდებოდი. ჩემ გვერდით ორი ქალბატონი ჩამოჯდა. ერთმა მეორეს ოჯახის ამბები გამოჰკითხა. რძალი გათხოვდა და ბავშვი ჩვენთან იზრდება, ჩემმა შვილმა ეს ვერ აიტანა და გალოთდა. ორივეზე ვლოცულობ, ძალიან მიყვარდა ის ჩემი ცოდვით სავსე, ამ საქმეს კი არაფერი ეშველება, მაგრამ იქნებ თავისი ცოდვა შეიგრძნოსო. უნდა გამოვტყდე, რომ ასეთი რამ არ შემიძლია. ამის შემდეგ უფრო ვეცადე, მტერი შემეყვარებინა, მაგრამ არ გამომივიდა. სიძულვილით არავინ მძულს, არც სიავეს ვუსურვებ, მაგრამ მე ხომ ვიცი, რომ არც მიყვარს, არც თვალთმაქცობა შემიძლია და ალბათ ამას ვამჟღავნებ კიდეც. უფალს ხომ ჩვენი უმსგავსობის მიუხედავად ვუყვარვართ - მე ვგრძნობ ამას. არაერთხელ ვყოფილვარ ისეთ მდგომარეობაში, რომ გამოსავალს ვერ ვპოულობდი და სრულიად უცხოთაგან მოსულა საშველი, ცოდვისთვისაც ბევრჯერ ავურიდებივარ. მეორე შვილის გაჩენას არ ვაპირებდი, ცოტა ხანს მაინც, რადგან პირველი პატარა მყავდა. ექიმთან მივედი და კაბინეტში რომ შემიყვანა, ერთი სიფრიფანა ახალგაზრდა ქალი დამხვდა იქ. ღარიბულად ეცვა, ხელებიც დაკოჟრილი ჰქონდა. თვალცრემლიანი ევედრებოდა ექიმს, თუ რაიმე საშველია, გადამირჩინეთ ეს შვილიო. ვკითხე, უშვილო ხართ-მეთქი? არა, ხუთი შვილი მყავსო. რა სჭირდა, რატომ არ შეიძლებოდა მშობიარობა, ვერ გავიგე, რადგან დამდუღრულივით გამოვვარდი იქიდან. ახლა ჩემი შვილი ხუთი წლისაა და მესამესაც ვაჩენ, ასეთ ბოროტებაზე მას შემდეგ არ მიფიქრია. შვილთა მკვლელობის ცოდვისგან ასე მიხსნა უფალმა.
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
29.03.2012
ათასგვარი ნაკლი გვაქვს ადამიანებს, მაგრამ მათ შორის უარესი ამპარტავნება და მისგან შობილი მრისხანებაა.
15.03.2012
მოგესალმებით, მე გახლავართ ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგი ეკატერინე ბუხაიძე.
01.03.2012
"ნუ ტირი, თუ მართლა გიყვარვარ"
ჟურნალი "კარიბჭე" ჩვენი სულიერი ცხოვრების წინამძღოლი გახდა. ბევრი შეგვძინა და გვასწავლა ჟურნალის დარიგებებმა.
01.03.2012
სამი სიხარული
ამ პატარა სამადლობელ წერილს საქართველოს ონკოლოგიის ნაციონალური ცენტრის ბავშვთა განყოფილების პაციენტი ბავშვები და მათი მშობლები ვწერთ.
16.02.2012
ჩანახატი
იუდას ხე
კედრონის ღელის გაღმა ერთი ხე დგას განმარტოებით, რომელსაც ოდითგანვე "იუდას ხეს" უწოდებენ.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
უფალმა იესო ქრისტემ ზეცად ამაღლების შემდგომ წარმოგზავნა 12 მოციქული, რათა ყოველი მისი სიტყვა ხალხისთვის გადაეცათ. უფლის მოციქულები სხვადასხვა ქვეყანაში გაემართნენ საქადაგებლად.