წერილები რედაქციას
წერილები რედაქციას
მთავარ რედაქტორს ქალბატონ თამარ მამაცაშვილს. ვარ თქვენი ჟურნალის მკითხველი, ერთი უბრალო სომეხი ქალი, ვცხოვრობ სიღნაღის რ-ნის სოფ. ქვ. მაღაროში. ვარ ჩვენი სოფლის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის მრევლი. მყავს მეუღლე და ორი შვილი. ბავშვობიდან ვწერ ლექსებს, რის შესახებაც არვინ არაფერი იცოდა. მაგრამ ახლა გადავწყვიტე გამოგიგზავნოთ. იქნებ დაიტერესდეთ, წაიკითხოთ და თუნდაც ერთი მათგანი დაიბეჭდოს ჟურნალში.

დავიბადე დედოფლისწყაროში 1960 წელს, სომხურ ოჯახში. ჩემი მშობლები წარმოშობით იყვნენ ახლანდელი ნინოწმინდის რაიონიდან. დავამთავრე სოფ. ჯაფარიძის საშუალო სკოლა. შემდეგ წარჩინებით დავასრულე საშუალო სპეციალური სასწავლებელი (ეკონომიკური). ყოველთვის მიყვარდა და მიყვარს ქართული ენა. მაქვს ქართული ოჯახი. ბავშვობიდან ვოცნებობდი გავმხდარიყავი ფილოლოგი, მაგრამ ოცნება ვერ ავისრულე. ალბათ ამიტომაც მიყვარს ლექსის წერა. 2006 წელს აღმოვჩნდი ონკოლოგიურ საავადმყოფოში. დავიწყე ეკლესიაში სიარული და უფალს შევთხოვდი გამოჯანმრთელებას. მოხდა სასწაული - განვიკურნე. უფლის ნებით, დავიწყე მისი სადიდებელი ლექსების წერა. გულით გთხოვთ, მოიღეთ მოწყალება და ქართველმა ხალხმა გაიგოს, მე, ეროვნებით სომეხს, რარიგ მიყვარს საქართველო და ქართველები. როგორც ყველა ქართველს, ასევე ჩემს ოჯახს ამშვენებს წმინდა გიორგის, მაცხოვრის და საქართველოს სადიდებელი ხატი, ყოველ დილა-საღამოს ვლოცულობ და ვევედრები უფალს მშვიდობას მთელ დედამიწაზე, მუდამ სხივნათელი იყოს საქართველო, რათა შემეძლოს, კიდევ დიდხანს ვწერო და ვიკითხო ქართულ ენაზე.
მოკრძალებული თხოვნით - არფენიკ (ლალი) შაიშმელაშვილი


ქართლის ცაო
ვარსკვლავებით მოჭედილო
ჩემო ქართლის ცაო,
მზის გვერდს მდგომო, მოლიცლიცევ,
ჩემო ქართლის ცაო!
ხელგაშლილი ეგებები ღამით მთვარესაო,
დაღლილ მეხრეს მიაცილებ
სახლის კარამდეო.
გადმოხედე ამ ჩემს მხარეს,
ჩემო ქართლის ცაო!
ვენახს მუხლი გაუმაგრე,
ყანას ნამი სცხეო,
სიმინდს ცრემლები აპკურე,
ბოსტანს დახედეო,
ენძელას და ფურისულას
გზად მიეშველეო,
თოვლის ქურქი მოაცილე,
რუ წყლით აავსეო.
იას კაბა შეუსწორე,
გზა დაულოცეო,
მუდამ ლურჯად მოელვარე
ჩემო ქართლის ცაო.


ჰოი, საქართველოვ!
ჰოი, საქართველოვ, ჩემო სათაყვანო,
მუდამ ხვავიანო, ბარაქიანო.
ბრძოლაში დაღლილო, ჭაღარათმიანო
ჩემო სამშობლოვ, ჩემო საქართველო.
შენს კავკასიონს მინდა ვეთაყვანო,
მინდა ყველა ბავშვი ხელში ავიყვანო,
მინდა დავანახო ეს ჩვენი ბახმარო,
ჰოი, საქართველოვ!
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
15.03.2012
მოგესალმებით, მე გახლავართ ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგი ეკატერინე ბუხაიძე.
01.03.2012
"ნუ ტირი, თუ მართლა გიყვარვარ"
ჟურნალი "კარიბჭე" ჩვენი სულიერი ცხოვრების წინამძღოლი გახდა. ბევრი შეგვძინა და გვასწავლა ჟურნალის დარიგებებმა.
01.03.2012
სამი სიხარული
ამ პატარა სამადლობელ წერილს საქართველოს ონკოლოგიის ნაციონალური ცენტრის ბავშვთა განყოფილების პაციენტი ბავშვები და მათი მშობლები ვწერთ.
16.02.2012
ჩანახატი
იუდას ხე
კედრონის ღელის გაღმა ერთი ხე დგას განმარტოებით, რომელსაც ოდითგანვე "იუდას ხეს" უწოდებენ.
02.02.2012
სიტყვას უდიდესი ძალა აქვს. პირიდან ამოსულს ვერ ჩააბრუნებს უკან ვერც ერთი კაცი. ხშირად გვავიწყდება, გულს რომ ვტკენთ ერთმანეთს
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31
14 აგვისტოდან იწყება და 28 აგვისტოს მთავრდება
ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ამქვეყნიური ცხოვრება ღვთის მადლით იყო გაბრწყინებული. მოციქულთა მსგავსად, იგი სიტყვითა და ლოცვით განამტკიცებდა ქრისტიანულ ეკლესიას.