წერილები რედაქციას
წერილები რედაქციას
შენ დედა გყავს?
შინიდან როგორ გავიდა, არ ახსოვს. მხრებში მოხრილი ძლივს მიდიოდა, გული ძლიერ უცემდა, ფეხებს მიათრევდა, ცრემლის ბურთი ყელში ებჯინებოდა. ის ერთი კითხვა სულს უფორიაქებდა, მაგრამ უკან არ სურდა დაბრუნება. როგორმე უნდა მიეღწია იქამდე, სადაც ყოველთვის სულის დასამშვიდებლად მიდიოდა. წუთით შეჩერდა, გულში მწარედ გაივლო, - ნუთუ ეს ცხოვრება კარუსელია? ალბათო და გზა განაგრძო. როგორც იქნა, მიაღწია სასურველ ადგილს, მაღლა აიხედა და უნებურად წამოსცდა, - შენ დედა გყავს?

ტაძრის ეზოში ფეხაკრეფით შევიდა, ტაძარს გარს შემოუარა, ცრემლი თავისთავად მოდიოდა თვალთაგან. ტაძარში შევიდა, ჯვარს ემთხვია, სანთელი აანთო, დაიჩოქა და უფალს ყველაფერი უამბო, უფალს, რომელსაც არასდროს არაფერს უმალავდა. იცოდა, მოუსმენდა და განსჯიდა. სანთლის შუქმა დაამშვიდა. ნუთუ ეს ბედისწერაა? სულს ისევ ის კითხვა უშფოთებდა, - შენ დედა გყავს? დიდხანს ილოცა. სანთელი იღვენთებოდა და სიამოვნებდა ყურება, თითქოს მისი ტანჯული სული იფერფლებოდა სანათლის მაგივრად. რატომ, ღმერთო? - ხმამაღლა აღმოხდა. გარეთ გამოვიდა, ტაძრის ეზოში ქვაზე ჩამოჯდა. არ ჩქარობდა. გუმბათზე ჯვარი დაინახა. "უფალომ შემიწყალე", - ხმამაღლა წარმოთქვა, თითქოს ჯვარმა გულისტკივილი გაუგო, ნათელი სხივები გამოაბრწყინა და მისკენ გადმოაფრქვია. გული გაუნათდა, იმედი ჩაესახა, ფრთებშესხმული ადგა. სიყვარულით შეავლო თვალი საყდარს. ბეჭებში გასწორდა და წამოვიდა, სწამდა, უფალი არ გაწირავდა. ნათელმა სხივმა, რომელიც უფალმა გამოუგზავნა, სიცოცხლე დაუბრუნა, სიცოცხლე, რომელიც ცოტა ხნის წინ არაფრად მიაჩნდა. ღვთისმშობლის ხატი გულში ჩაიხუტა და სახლამდე მხნედ მივიდა. სალოცავ კუთხესთან დაიჩოქა. ლოცულობდა სიმართლისთვის, სიყვარულისთვის. მთელი ღამე ლოცვაში გაათენა. ეიმედებოდა, მეორე დღე იმ იდუმალი სხივებით გაბრწყინებული გათენდებოდა, რომელიც მისი ტანჯული გულის გასახარად გამოუგზავნა უფალმა.
ნანული რობაქიძე

***
მივესალმები ჟურნალ "კარიბჭის" რედაქციას დიდი სიყვარულით, რადგან "კარიბჭე" თითოეული ქართველის და არამარტო ქართველის მეგობარია, ის ყველას უწვდის მეგობრობის ხელს, ვინც კი მასთან მეგობრობას მოისურვებს.

სწორედ ასეთი განუყრელი მეგობრები გავხდით მე და "კარიბჭე", რადგან მისგან დაუშრეტელი სიხარული, სიყვარული და იმედი მოედინება, ის უსაზღვროდ კეთილია და სიკეთით აღავსებს ყველა მის მკითხველს, და სწორედ ამიტომ ჩვენთვის, პატიმრობაში მყოფი ადამიანებისთვის, უდავოდ გამორჩეული მეგობარია. ჰოდა, ასეთი საუკეთესო მეგობრის საშუალებით მსურს, ლექსი მივუძღვნა უწმინდესსა და უნეტარესს ილია II-ს.
გურამ ორთოიძე

პატრიარქს
შენ ის ვაზი ხარ,
კურთხეულ მიწაზე რომ არს დარგული.
შენ ის ვაზი ხარ,
ფესვები რომ აქვს მედგრად გადგმული.
შენ ის ვაზი ხარ,
ნაყოფი რომ აქვს ქვეყნად განთქმული.
შენ ის ვაზი ხარ,
ფოთლებით რომ არს დამშვენებული.
შენ ის ვაზი ხარ,
ცრემლებით რომ აქვს მიწა ნამული.
შენ ის ვაზი ხარ,
რომლის შემყურე ხარობს მამული.
შენ ის ვაზი ხარ,
რომლის ნაჟურით საზრდოობს სული.
შენ ის ვაზი ხარ,
რომლის ნაჟური არს სიყვარული!
ბეჭდვაელფოსტა
16.02. 2018
ნინო
უწმინდესს მინდა ვუსურვო მრავალჟამიერი სიცოცხლე და ჯამრთელობა!ძალიან მინდა დიდხან დიდხანს იცოცხლოს!თუნდაც შემდეგ წლების მერე ხელში აყვანილი მოიყვანონ ტაძარში,როგორც წმინდა იოანე მოჰყავდათ მის მოწაფეებს.ოღონდ იცოცხლოს დიდხანს....
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
27.10.2011
ხშირად მიფიქრია, ილიამ, რომელმაც მოწამებრივი ცხოვრებით იცხოვრა, რატომ დაგმო განდევნილი ბერის უდიდესი ღვაწლი, რატომ დაამარცხა იგი
13.10.2011
საქართველო ყოველთვის იყო გეზის მიმცემი კავკასიის ხალხისა, ეს მით უფრო მართლმადიდებლობას შეეხება, რომლისთვისაც საქართველოს, როგორც სახელმწიფოს, არასოდეს უღალატია.
29.09.2011
ყველა ადამიანი ღვთის ძეა. ყოველგვარი ფარისევლობის გარეშე შემიძლია ვთქვა, "ცოდვა ჩემი წინაშე ჩემსა არს მარადის", მხოლოდ მე ვიცი, რომ ვცოდავ, და კიდევ - ღმერთმა
29.09.2011
მურად გოგოჭური
დებიუტი
ვაჟას სწორად არ მიგულოთ,
მას არ ვუტოლებ თავსაო;
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
არქიმანდრიტი ლაზარე (აბაშიძე) და იღუმენია მარიამი (ჩხაიძე)


"გამახსენდა, როდესაც 1993 წელს სამთავროს დედათა მონასტერში