ღმერთს შენს გულში უნდა მიუჩინო ადგილი და ის შეგამეცნებინებს, რა არის შენი დანიშნულება
ღმერთს შენს გულში უნდა მიუჩინო ადგილი და ის შეგამეცნებინებს, რა არის შენი დანიშნულება
"მძიმე ბედი ხვდათ წილად ქართველებს" - არაერთხელ გვითქვამს ეს სიტყვები და ზოგჯერ ვერც გაგვიცნობიერებია, რომ არა უფლის შემწეობა, არ გვექნებოდა ერისთვის აუცილებელი თვითმყოფადობა. სახელითა მამისათა, და ძისათა, და სულისა წმიდისათა - ამ სიტყვებით იწყებოდა ყოველი საქმე უძველეს ქრისტიანულ საქართველოში და ამით უფლისმიერ კურთხევას იღებდნენ.

მანუჩარი, 60 წლის: - სამების ერთარსობაა დასაბამი მართლმადიდებლობისა და ამიტომაც იბრძოდა ჩვენი ერი, არავის შეებღალა ის რწმენა, რომელიც გვიფარავდა და გვაძლებინებდა. ამ სამიდან ერთის უარყოფაც კი მომაკვდინებელი ცოდვაა.

სახლში რემონტი მქონდა და ხელოსანი მოვიყვანე. საღამოს სუფრას მივუსხედით. ჩემი კუთხიდან, გურიიდან, აღმოჩნდა, გამიხარდა, რადგან მე ეკლესიურ ცხოვრებას ვესწრაფვი და სიტყვა შემოქმედის, ლიხაურის, ჯუმათის ტაძრებზე ჩამოვუგდე. ცხვირი აიბზუა და ლუკმა კინაღამ გადასცდა. რაღაც კი ვიგუმანე, მაგრამ ბოლომდე არ ჩავძიებივარ. მეორე დღეს არც გამხსენებია ეს ამბავი. როგორც ყველა მართლმადიდებელ ოჯახს, ხატების კუთხე ჩვენც გვაქვს და იმ დროს მომისწრო, დილის ლოცვებს რომ ვკითხულობდი. მაშინ არაფერი უთქვამს, მოგვიანებით მკითხა, ბიბლია თუ გაქვთო. გამიკვირდა, მაგრამ ვუპასუხე, კი-მეთქი. გამომიტანე ბიბლიაც და სახარებაცო. რაღაც ადგილებზე მიმანიშნა, ამას არასწორად იგებთო. მივხვდი, რაშიც იყო საქმე. მერე ახალ აღთქმაზე მკითხა, - აი, თქვენ რომ ამბობთ, სამი არის ერთი და ერთი - სამი, ეგ როგორღააო. ავუხსენი, რომ მართლმადიდებლობის საფუძველი სამების ერთარსობაა და მასზე ასე უდიერად ლაპარაკი არ შეიძლება. თავს აკანტურებდა... რაღა ბევრი გავაგრძელო, თუ გულით ვერ გრძნობ სამების უწმინდეს დანიშნულებას, მართლა შეიძლება მკრეხელურმა აზრმა გაგიაროს, ამას კი უნდა მოერიდოს ჭეშმარიტი ქრისტიანი და არც იმ ხალხთან დაიჭიროს საქმე, ვინც გონებით საზღვრავს, რომ არ შეიძლება სამი ერთი იყოს.

მაყვალა, 54 წლის: - ახალგაზრდობაში მქონდა პერიოდი, როცა ღმერთს ვეძებდი. მაშინ ასე ხელმისაწვდომი არ იყო არც რელიგიური ლიტერატურა და ვერც ეკლესიაში შეხვიდოდი მაინცდამაინც თამამად. ერთი რამეც არის მნიშვნელოვანი, რითაც მაშინ სულიერ სიკვდილს გადავურჩი. ბევრი კი არაფერი მესმოდა, მაგრამ ბებია-ბაბუებისა და მშობლებისგან ვიცოდი სამსახოვანი უფლის შესახებ. მეგობარმა ჩემი სულიერი მისწრაფების შესახებ რომ შეიტყო, ერთ ადგილას მიმიყვანა. ახლა ვხვდები, რომ ეს სექტა იყო, თორემ მაშინ აღტაცებული და აღფრთოვანებული ვიყავი. ისინი ერთმანეთს და-ძმებს ეძახდნენ და გამუდმებით და ჩაჭიჭინებით კითხულობდნენ სახარებას. ჯვარი, ხატი და სანთელი არ ჰქონდათ, მაგრამ ლოცვას რომ დაიწყებდნენ, თითქოს ტრანსში ვარდებოდნენ. ჩემი მეგობარიც დააბნია ამან. ერთხელ ვილაპარაკეთ კიდეც. ორივე ვგრძნობდით, რომ რაღაც უცხო "სამყაროში" მოვხვდით. გულს არ მიეკარა არც მათი ლოცვა და არც უფალთან დამოკიდებულება. უფალს მოკრძალებით კი არ ახსენებდნენ, ჩვენ რომ ამხანაგ-მეგობრებზე ვილაპარაკებთ, დაახლოებით ისე. ეკლესიაში მართლა ვიგრძენით ღვთაებრივი შემონათება, სითბო, სიყვარული. თითქოს წინაპართა ხმამ გაიღვიძა ჩვენში და ჩვენთვის ბუნებრივ, მისაღებ, სულიერი სიმშვიდის მომნიჭებელ ადგილას მიმიყვანა. ისინი სამების ხსენებით არ იწყებდნენ ლოცვას და როცა პირველ წირვაზე მღვდელმა წარმოთქვა: "სახელითა მამისათა, ძისათა და სულისა წმიდისათა", - თითქოს ფეხქვეშ საყრდენი ვიგრძენი. არ მინდა ვამტკიცო და ბევრი არც არაფერი მესმის, რაც ნაკლებს ილაპარაკებ ამის შესახებ, ვფიქრობ, უკეთესია. ღმერთს შენს გულში უნდა მიუჩინო ადგილი და ის შეგამეცნებინებს, რა არის შენი დანიშნულება როგორც ქრისტიანისა, რომელსაც თან ახლავს ადამიანურობა და სიკეთე.

გოგი, 43 წლის: - სამება ღმერთია, რომელსაც არ შეიძლება ერთი ნაწილი ჩამოაცილო. ერთმა თავხედურად მითხრა, მრავალღმერთიანობა გწამთ თქვენო. როგორ უნდა გააგებინო ამის მთქმელს, რომ ღმერთი ერთია და მისი არსია სამი. შეიძლება ვცდები რამეში, მაგრამ ამაზე ბევრი არასოდეს მიფიქრია, ეს განცდა და გაგება სისხლხორცეულად შემოვიდა ჩემში. ჩვენი რელიგია ფანატიზმს გამორიცხავს, პირიქით, გვირჩევს, შევიცნოთ საკუთარი თავი. ამასთან დაკავშირებით ერთი ამბავი მახსენდება, შესაძლოა, თემასთან დიდი კავშირი არ ჰქონდეს, მაგრამ მაინც მინდა გითხრათ.

დეიდაშვილი მყავდა, თამარი, - ულამაზესი გოგო. გათხოვდა მშვენიერ ოჯახში, ბედნიერიც იყო, მაგრამ უკურნებელმა სენმა მოცელა მისი ბედნიერება. იმთავითვე გამოგვიცხადა, მე ქრისტიანი ვარ და ნებისმიერ განსაცდელს სიხარულით უნდა შევხვდე. თუ სასიკვდილო ვარ, არ დამიმალოთ, პირიქით, იქნებ მოვასწრო, უფალს წყალობა გამოვთხოვოო. მეტი რა გზა გვქონდა, ვუთხარით. ყოველდღე ეკლესიაში დადიოდა, ყოველკვირა და დღესასწაულებზე ეზიარებოდა. სანამ შეეძლო, ქუჩაში დადიოდა და მათხოვრებს თავის ნივთებსა და ფულს ურიგებდა... ერთხელ შევესწარი, ეკლესიაში როგორ უთხრა თავის ნაცნობს, მინდა, კიდევ ერთი-ორჯერ მოვასწრო ზიარება, თუ უფალმა ინებაო. ჩვენ რომ თვალზე ცრემლი დაგვინახა, აქეთ დაგვამშვიდა, თითქოს შორეულ მოგზაურობაში მიდიოდა.
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
24.11.2011
უფლის მონობას ადამიანი სიკეთის, სიყვარულის, სამართლიანობის გზით მიჰყავს, ხოლო კაცთა მონობას - პირიქით.
27.10.2011
ხშირად მიფიქრია, ილიამ, რომელმაც მოწამებრივი ცხოვრებით იცხოვრა, რატომ დაგმო განდევნილი ბერის უდიდესი ღვაწლი, რატომ დაამარცხა იგი
13.10.2011
საქართველო ყოველთვის იყო გეზის მიმცემი კავკასიის ხალხისა, ეს მით უფრო მართლმადიდებლობას შეეხება, რომლისთვისაც საქართველოს, როგორც სახელმწიფოს, არასოდეს უღალატია.
29.09.2011
ყველა ადამიანი ღვთის ძეა. ყოველგვარი ფარისევლობის გარეშე შემიძლია ვთქვა, "ცოდვა ჩემი წინაშე ჩემსა არს მარადის", მხოლოდ მე ვიცი, რომ ვცოდავ, და კიდევ - ღმერთმა
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31
გარდაცვალება ყოველი ადამიანის ხვედრია, რომელსაც ვერავინ გაექცევა. "ვინ არს კაცი, რომელი ცხონდეს და არა იხილოს სიკვდილი" (ფს. 88,48), თუმცა დაფარულია, როდის დაგვიდგება ამ ქვეყნიდან გასვლის ჟამი.