ეკლესიაში კი შევდიოდი, მაგრამ მხოლოდ სანთლებს ვანთებდი
ეკლესიაში კი შევდიოდი, მაგრამ მხოლოდ სანთლებს ვანთებდი
უფლის შეცნობა, მასთან მიახლოება მღვდელმსახურების გარეშე ძნელი, მეტიც, მიუღწეველია. "კლდეთა ზედა აღმამაღლე მე, მიძღოდე მე", - ეს ყოველივე მხოლოდ აღსარებითა და ზიარებით არის შესაძლებელი. უფალს ყველა ერთნაირად ვუყვარვართ და ჩვენს დათრგუნვილ სულებს ურწყულ და უგზო უდაბნოდან გამოიყვანს, "რათა დადვან ღმრთისა მიმართ სასოებანი მისნი და მცნებათა მისთა გამოიძიებდენ..."

ოთარი: დიდხანს მეგონა, რომ ეკლესიაში სიარული საჭირო არ იყო, ისედაც შემეძლო მორწმუნე ვყოფილიყავი. ეს იმანაც განაპირობა, რომ კომუნისტურად გვზრდიდნენ. ჩემი დედ-მამა პედაგოგები იყვნენ, ამიტომაც მალავდნენ მორწმუნეობას. ისე კი, პირჯვარს გადაიწერდნენ და ღმერთს მიმართავდნენ ხოლმე. მერე, როცა უკვე არავინ გვსჯიდა ეკლესიაში სიარულისთვის, რამდენიმეჯერ მივედი, მაგრამ სამსახურში ჩემი დაწინაურების საკითხი დადგა და ამისთვის პარტიაში უნდა შევსულიყავი. მეც ეკლესიაში სიარულს პარტიული გზით სიარული ვარჩიე. ახლა კი ვიცი, რა ამაოა ყველაფერი - ის ჩემი პარტიულობა შარშანდელი თოვლივით რომ შემომადნა ხელში, მაშინ მივხვდი ამას. მაინც კარგა ხანს ვერ დავუდე გული ეკლესიურ ცხოვრებას, გამიჭირდა შეჩვეულზე უარის თქმა, კი შევდიოდი, მაგრამ მხოლოდ სანთლებს ვანთებდი, მართალი გითხრათ, ამასაც შვილების ხათრით ვაკეთებდი. რატომ? - ისეთი დრო წამოვიდა, ღმერთის შიშით თუ დაიფარავდი მოზარდს და მეც აღზრდის წინაპართა "მეთოდი" მოვიშველიე. ჩემი შვილები მართლა გახდნენ მორწმუნეები და წირვა-ლოცვას არ აკლდებოდნენ, მეც გავყევი ერთი-ორჯერ, მაგრამ კინაღამ სული გავაფრთხე, ფეხზე დგომისგან ჯერ მუხლები დამიბუჟდა, მერე ხველება ამიტყდა და ცივმა ოფლმა დამასხა. შემრცხვა და გარეთ ვიდექი დიდხანს. იქ მყოფებს გამოველაპარაკე და მითხრეს, თავიდან ჩვენც ასე გვემართებოდაო. მერე, სამსახური რომ დავკარგე, რა მეკეთებინა, არ ვიცოდი და ისე, დროის გასაყვანად დავდიოდი ეკლესიაში. ნელ-ნელა შევეჩვიე იქაურობას და ასე გავხდი მრევლის წევრი. ახლა წირვა-ლოცვა ერთხელაც რომ გამოვტოვო, მთელი კვირა მოშხამული ვარ. ვიცი, ყველაფერი, რაც შემემთხვა, ღმერთმა დაუშვა ჩემთვის, ჩემი სულისთვის.

თამარი: სანამ წირვა-ლოცვის მადლს შეიცნობდე, რამდენიმე ეტაპის გავლაა საჭირო. ეკლესიაში როგორ არ დავდიოდი, ბავშვობიდან დავყვებოდი ჩემს ნათლიას, მორწმუნე და ღვთისმოსავ ქალბატონს, მაგრამ ერთმა შემთხვევამ კინაღამ მიმატოვებინა ყველაფერი. შარვლით მივედი და ერთმა ქალბატონმა 13 წლის გოგონა ისე გამომლანძღა იმდენი ხალხის თანდასწრებით, გაოგნებისა და წუხილისგან კინაღამ წავიქეცი. არავინ გამომექომაგა და ვიფიქრე, მორწმუნეები რომ იყვნენ, როგორ არ დამიცავდნენ, აქ ფეხს აღარ შემოვდგამ-მეთქი. საქმეში ისევ ნათლია ჩაერია და მოძღვართან მიმიყვანა. მისმა სწორმა დარიგებამ, ფსიქოლოგიურმა მიდგომამ ისევ შემომაბრუნა და ახლა ჩემთვის ეკლესია და ღვთისმსახურებაზე დასწრება ისევე აუცილებელია, როგორც ჰაერი. თუმცა ერთი რამ მაინც მინდა ვთქვა და არა გაკილვისა და განკითხვისთვის, არამედ თანაგრძნობისთვის - ზოგჯერ წირვისას ისეთ აქტიურ საუბარს გაიგონებ, მართლა მოგინდება შენიშვნის მიცემა და მიმიცია კიდეც, თუმცა უმალვე ჩემი თავი მახსენდება და იქვე ბოდიშს ვუხდი, განსაკუთრებით მოსაუბრე ახალგაზრდა თუ არის.

დოდო: ვის შეუძლია დაიკვეხნოს, რომ წირვა-ლოცვის დაუსწრებლად მიაღწევს სულიერ სიმაღლეს და მოიპოვებს სასუფეველს. ასე იეღოველები ამბობენ, თუმცა მგონი მაგათაც აქვთ რაღაც თავისებური შეკრებები. სახარება და გალობა თუ არ მოვისმინე, ისე როგორ ვიცხოვრო? წირვა და ლოცვა უფალთან და წმინდანებთან ლაპარაკია, შენი ცოცხლებისა და მიცვალებულების გახსენებაა და აბა, როგორ შეიძლება, ამას თავი აარიდო, არ გინდოდეს? ისე, პირველად მეც მიჭირდა, ვწრიალებდი, ვშფოთავდი, ეტყობა, სხვებსაც ვაწუხებდი, იმიტომ, რომ ზოგი ლოცვაშია დანთქმული, ღმერთს ხედავს, ღმერთისა ესმის და ამ დროს რომ ხან ერთ ფეხზე შედგები მამალივით და ხან მეორეზე, როგორი მოსათმენია! მერე წავიდოდი და დავჯდებოდი. ერთხელ ასე ვიჯექი მთელი წირვა და ვიგრძენი, როგორ მომეკიდა ძილი... ჩემ წინ კი ასე 80 წლამდე გალეული დედაბერი იდგა და ერთხელ არ გატოკებულა. სირცხვილით დავიწვი, ახლა მჯერა, რომ სირცხვილიც ღმერთმა მომივლინა, თორემ ისეთ გუნებაზე ვიყავი, ვფიქრობდი, აქ აღარ მოვალ-მეთქი. მერე მორწმუნე ბებიაჩემის ნათქვამი გამახსენდა, ერთ თავის ახლობელზე ამბობდა - იმდენი ქნა ეშმაკმა, წირვიდან გაიყვანაო.

რამაზი: ყოველი ზიარება წმინდა ნაწილებთან, თვით ქრისტესთან შეერთებაა და ეს ჩვენთვის ცხოვნების მომნიჭებელია. თუ წუთისოფლის ხმაურიან ცხოვრებას მიეცემი და სულიერი სიმშვიდისკენ არ წახვალ, დაიღლები და დანამცეცდები, საშინელ ცოდვებს ჩაიდენ და სამუდამო სატანჯველს მიეცემი. მერე ძნელია შეჩერება... ყოველ წირვა-ლოცვაზე ახალ-ახალ ცოდნას ვიძენთ და შესაბამისად, ახალ-ახალ ცოდვებს ვარიდებთ თავს. უფალი გვეუბნება - გამომიძიეთო და უფლის სწორედ ასეთი გამოძიება-შეცნობა ხდება წირვა-ლოცვაზე. ვერ ვიტყვი, რომ ყოველთვის ვახერხებ წირვაზე დასწრებას, მაგრამ სურვილი რომ გაქვს და გწყურია, ალბათ ესეც დიდი მადლია. უფალი ჩვენს გულს ხედავს და არა მარტო ჩვენს ქცევებს. ისე, არც მარტო წირვა-ლოცვაზე რეგულარული დასწრება უშველის ადამიანს, თუ ის არ დაიმარხე, რასაც იქ გაიგონებ - ზოგი ღვთისმსახურთ კილავს, საკუთარი სულის განჩხრეკა კი ავიწყდება. ქრისტეს უღელი უმწიფარ გონს მძიმე ეჩვენება...

სოფიო: როცა წირვა-ლოცვისგან განშორებაზე ავლაპარაკდებით, მოვიგონოთ იგავი უძღები შვილისა. საით წაიყვანა უძღები და ამპარტავანი, ყმაწვილური დაუკვირვებლობით აცუნდრუკებული შვილი მამისეული სახლისგან განშორებამ? ჩვენც იქით გვაქვს გეზი, თუკი ეკლესიას და წირვა-ლოცვას, უფლის სიტყვას განვეშორებით.
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
11.04.2013
"ცოდვა ტკბილია, მერე კი შხამი და სამსალა", - ბრძანებს სულხან-საბა. მართლაც, როდი ვაანალიზებთ გულისთქმას აყოლილნი, რომ შესაძლოა, გონსმოსული, საკუთარმა თავმა დაგტანჯოს.
11.04.2013
მამა დავითის (ნიჟარაძე) წამლის მაკურნებელი ძალა
როდესაც ჯანმრთელობას კარგავ, მაშინ უფრო ახლოს მიდიხარ უფალთან და იქ ეძებ სულის შვებას.
28.03.2013
მღვიძარება ქრისტიანისთვის მარადიული გულისხმიერებაა - უყურადღებობით და უდებებით იქნებ ისეთი რამ გამოეპაროს, ვერც მიხვდეს, რომ ცოდვას სჩადის.
28.03.2013
მასიკო ზეინალიშვილი ალაზანგაღმელი ქართველია, ჰერი. კახის რაიონის სოფელ მეშაბაში (ტყისთავი) მთავარანგელოზ მიქაელის სახელობის ტაძრის მრევლი, გულალალი, გულმტკივნეული მამულიშვილი.
28.02.2013
19 თებერვალს მამა სოკრატე 80 წლის გახდა. ჟურნალის მრავალრიცხოვანი მკითხველის სახელით სულითა და გულით ვულოცავთ
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
მოციქულთა სწორი წმინდა კონსტანტინე დიდი (306-337) პირველი იყო რომის იმპერატორთაგან, რომელმაც შეწყვიტა ქრისტიანთა დევნა და ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიად გამოაცხადა.

istanbul evden eve nakliyat fabrika taşımacılığı eşya depolama ofis taşıma bostancı nakliyat skdar nakliyat ehirler aras nakliyat ehirler aras nakliyat cretleri ehirler aras nakliyat transfernakliyat.com.tr eya depolama sex shop

restbet restbet tv restbet giriş restbet restbet güncel restbet giriş restbet restbet giriş restizle betpas betpas giriş pasizle betpas betpas giriş pasizle iskambil oyunları rulet nasıl oynanır blackjack nasıl oynanır guvencehd.org heceder.org trke casino 30 tl deneme bonusu tahincioglunakliyat.com.tr aviator oyunu betexper Deneme bonusu veren siteler heceder.org pdf indir casino siteleri casino siteleri deneme bonusu veren siteler deneme bonusu slot siteleri pdf indir ingilizce trke eviri lyrics translate video