ლექსები საპატიმროდან
ლექსები საპატიმროდან
რედაქციაში შემოსულ გზავნილებს შორის ჩვენი ყურადღება ერთმა უჩვეულო წარწერამ მიიქცია: "საკანი #20" - ასე ეწერა საკმაოდ მოზრდილ კონვერტს, რომელშიც ერთი პატიმრის წერილი-თხოვნა და 20-მდე ლექსი აღმოჩნდა.

ლოცვა და ლექსი უპირველესია ახლა ჩემთვისო, - გვწერს ლევან ფრუიძე და მოკრძალებით გვთხოვს ლექსების გამოქვეყნებას. შევფიქრიანდით, გავესაუბრეთ მოძღვარსაც, რომელსაც არაერთხელ მოუნახულებია ის საკანი. მან მსჯავრდადებულის მონანიე სულზე მიგვანიშნა და ამ ლექსების გამოქვეყნება ნუგეშინისცემად მიიჩნია.

გთავზობთ ლევან ფრუიძის რამდენიმე ლექსს, მით უმეტეს, რომ ჩვენი ჟურნალის ამ ნომრის თემაც სწორედ ეს არის - "ტყვეობაში მყოფნი".

ფრთხილად, ქართველნო!
უფლისციხესთან
ლანდი მაკრთობს წინაპრის სულის,
მბურძგლავს სიმღერა მუმლის და მუხის.
ნარიყალასთან
კვნესა მესმის დაჭრილი მხედრის,
კურთხეულ იყოს აზრი ჩვენი
წარსულის ხედვის.
სვეტიცხოველთან
იფანტება დარდი ყოველი,
ვდგავარ ამაყად,
დავითს და თამარს ისევ მოველი.
ოსტატის ოფლით
გაჟღენთილა ჩუქურთმა ლოდის,
შევყურებ სრულქმნილს
და შთაგონება თავისთვის მოდის.
ქართლის ცხოვრება,
ასე თუ ისე, ვიცი და მესმის,
ქვის თლილ სვეტებში სიწმინდე ჩანს
ქართული ფესვის.
ჩუქურთმის კვეთის დიდოსტატი
ბოლომდე იწვის,
ჭამს ტკივილი კურთხეული ქართული მიწის.
ავაშენებდით ისე, აბა, ოშკსა და ზარზმას?
ავაშენებდით ისე, აბა, გელათს და ყინწვისს?
ვმაღლდები შენს წინ, ხატებავ ჩემო,
ერთი მორწმუნე, კაცი უბრალო,
რით ვერ გაძეხი ქართველის სისხლით,
მტერო შმაგო და მტერო მურდალო?!
რაც დარჩენილა, არ დანგრეულა,
რაც დარდია და დამაქვს გულით,
ჩვენის წვალებით, იმას ქართველნი
ბოლომდე ვუვლით?
შენი გულისთვის, მამულო ჩემო,
ავიტან ლოდინს.
ფრთხილად, ქართველნო,
ახლა სხვა ძალა, სხვა ჯალათი,
სხვა წარღვნა მოდის.


წუხელის
წუხელის თეთრი ღამე ყოფილა,
თბილისს უთვლია ფიფქები თოვლის,
სულში დარდები ჩაბუდებულან
უსაყვარლესი მამულის მოვლის.

წუხელის ღამით ისმოდა ლოცვა,
გულის სითბო და სულის ალერსი,
წმინდა სამების უკვდავ ტაძარში
თურმე გვმოძღვრავდა უნეტარესი.

წუხელის ნათლის ყოფილა ჟამი,
თურმე მოურჩა მამულს წყლულები,
დაბრუნებულან უკან მამლუქნი,
გოგო-ბიჭები გაყიდულები.

წუხელის, ქართველთ მარცხით შთენილი,
გამეხებულა კავკასიონი,
ცისკრის ჟამს უფალს შენდობას სთხოვდა
მეფე პოეტთა, გალაკტიონი.

წუხელის მადლის თოვა ყოფილა,
ეშმა ქვესკნელში ჩაბრუნებულა
აფხაზეთს ტაძართ მოსალოცავად
წმინდა ანდრია დაბრუნებულა.

წუხელის ჯავახეთს ციოდა თურმე,
მე გულს მიკლავდა სევდა და ჯავრი,
თვით წმინდა ნინო დაბრუნებულა
და შეუკრია ხელახლა ჯვარი.

წუხელის მიწას თვით ქრისტე ხნავდა
და ღვთისმშობელი წმინდა ხეს რგავდა,
მთვარე მთის წვერზე პირჯვარს იწერდა
და საქართველო სამოთხეს ჰგავდა.

თურმე უღელში, ღვინიას ნაცვლად,
ნათლისმცემელი წმინდანი მდგარა,
სულთა დიდების, სულის სიმშვიდის
და ნეტარების ჟამი დამდგარა.

ასე ყვაოდა ღამით მამული,
დილაც უმრწმესი გათენებულა,
ყველა ჭრილობა, სულს დაჩნეული,
უფლის წყალობით გამრთელებულა.



მარადიული ღმერთია მხოლოდ!
ირგვლივ უზღვავი არსებობს ხიბლი,
სულში ჩამდნარა გრძნობა მრავალი,
მარადიული ღმერთია მხოლოდ,
სხვა ყველაფერი არს წარმავალი.

ცისკრის ჟამს ლოცვა გამიხსნის ბაგეს,
ჩაიღვენთება ღვთის მადლი გულში,
მერე კი გუთანს მოვეჭიდები,
თუნდაც ერთ მარცვალს ჩავაგდებ ხნულში.

ვიცხოვრებ ასე, ლოცვით და შრომით,
არც არასოდეს არ შევიცვლები,
მოშიში უფლის, მტკიცედ ჭირთმთმენი
და განწმენდილი გარდავიცვლები.



ღმერთმა ამრავლოს სულით ნეტარნი
ჟამი რომ გავა, ვივიწყებთ წარსულს,
ფიქრს გონივრულად ვიწყებთ აწმყოზე,
და უფლის გარდა არავის არ სურს
ზრუნვა ვითომცდა მორჩილ სამწყსოზე.

ვგეგმავთ მომავალს, ვივიწყებთ აწმყოს,
წარსულს საერთოდ მივაყრით მიწას,
ისევ უფალი აპურებს სამწყსოს,
სულს უწმინდავს და ბოლომდის იცავს.

წარსული, აწმყო და მომავალი, -
ესაა დროში ჩვენი ცხოვრება,
გადაგვიხადა იესომ ვალი,
გვსურს კი მოვასწროთ სულის ცხონება?

ზოგს დიდი მადლი მუცლიდან ჰყვება,
სულის განწმენდა ტკივილს გვიამებს,
მიიღებს პატივს, ვინც არ აჰყვება
ამ წუთისოფლის სიტკბო-სიამეს.

დიახ, აწმყოში ვივიწყებთ წარსულს
და მომავალსაც ვგეგმავთ აწმყოში,
ღმერთმა ამრავლოს სულით ნეტარნი
ამ გაშმაგებულ უფლის სამწყსოში.
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
10.05.2012
ხშირად ვფიქრობთ, რომ ჭეშმარიტი სიხარული ამქვეყნიური ცხოვრებით ტკბობას მოაქვს - ფულს, სიმდიდრეს.
12.04.2012
წარმოუდგენელია, როგორ არსებობდა კაცობრიობა აღდგომის მადლის გარეშე. ეს დღე სხვაგვარად თენდება, საყოველთაო სიხარულია მორწმუნეთა შორის
29.03.2012
ათასგვარი ნაკლი გვაქვს ადამიანებს, მაგრამ მათ შორის უარესი ამპარტავნება და მისგან შობილი მრისხანებაა.
15.03.2012
მოგესალმებით, მე გახლავართ ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგი ეკატერინე ბუხაიძე.
01.03.2012
"ნუ ტირი, თუ მართლა გიყვარვარ"
ჟურნალი "კარიბჭე" ჩვენი სულიერი ცხოვრების წინამძღოლი გახდა. ბევრი შეგვძინა და გვასწავლა ჟურნალის დარიგებებმა.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
ემბაზი
ემბაზი ეწოდება ჭურჭელს, რომელშიც ბავშვს ნათლავენ. იგი ძველი ქართული სიტყვაა და სანათლავს ნიშნავს.