წერილები რედაქციას
წერილები რედაქციას
პატივისცემითა და ქრისტესმიერი სიყვარულით ჟურნალ "კარიბჭის" რედაქციას
მოგესალმებით და მოგილოცავთ ღმრთისმშობლის მიძინების დღესასწაულს - მარიამობას. ღმერთმა დალოცვილი და მართლმადიდებლური გზით გატაროთ, ღვთისა და ყველა წმინდანის მადლი გფარავდეთ.

ჩემს მოკლე ისტორიას გაგაცნობთ: დავიბადე ქ. ზესტაფონში, გავიზარდე იქვე, 300 არაგველის ქ. #43-ში. 8 კლასი #1 საშუალო სკოლაში ვისწავლე. 6 წლის ვიყავი, დედა რომ მომიკლეს, 10 წლისას კი მამაც მომიკლეს კონფლიქტის ზონაში. 3 და-ძმას ბებო გვზრდიდა. ჩვენს უბანში იყო სამლოცველო სახლი. მოძღვარი მამა გიორგი გახლდათ. 3 წლისა "მამაო ჩვენოს" ვამბობდი, დედა მაყვარებდა რელიგიას. რაღაცნაირად მეც მიზიდავდა ეკლესია, მაინტერესებდა, რა ხდებოდა. ქუჩაში თუ სადმე მამაოს დავინახავდი, სახლში ვყვებოდი, დღეს ღმერთი ვნახე-მეთქი. სულ მქონდა სასულიერო პირთა მიმართ შინაგანი პატივისცემა და რაღაცნაირ სულიერ სიხარულს ვგრძნობდი ეკლესიის და მათი სიახლოვისას. მამა გიორგისთან სტიქაროსნად ვმსახურობდი. მაგრამ ავცდი გზას და ე.წ. ქუჩის ცხოვრებას მივყავი ხელი, რამაც ციხემდე მიმიყვანა 16 წლის ბავშვი. მაგრამ მადლობა უფალს, რომ მცირედ დამსაჯა იმ უსჯულოებებთან შედარებით, რასაც მე ჩავდიოდი და რასაც ვნანობ ღვთისა და იმ ხალხის წინაშე, ვისაც კი ოდესმე რაიმე ვაწყენინე. ციხეშიც თავიდან და ახლაც ცოდვებით ვარ დამძიმებული, მაგრამ ღმერთი მოწყალეა.

2008 წლის აგვისტოს ომმა დიდი ზეგავლენა იქონია ჩემზე. მრცხვენოდა ღმერთის, ხალხის და ჩემი თავის, 19 წლის ბიჭები მამულის სადარაჯოზე იდგნენ, მე კი ლაჩრულად საკანში სასჯელს ვიხდიდი დანაშაულის ჩადენისთვის. მაშინ წავიკითხე ბიბლია, აღმოვაჩინე, რომ ძველ აღთქმაში, ახალი აღთქმისგან განსხვავებით, უფალი მკაცრი ტონით ესაუბრება კაცთა მოდგმას. შემეშინდა, ღვთის შემეშინდა, ჩავუფიქრდი ჩემს ცხოვრებას, ყველაფერს გადავხედე და მივხვდი, ასე ცხოვრების გაგრძელება აღარ შეიძლებოდა. დავიწყე ლოცვა. ხატებთან მისვლა მრცხვენოდა - სიგარეტს ვეწეოდი. 2008 წლის 8 სექტემბერს მოწევასაც თავი დავანებე და აღსარებაც ჩავაბარე. ღვთის წყალობით ნელ-ნელა ყველაფერი დალაგდა, სხვა მხრივ შევხედე ცხოვრებას. აქამდე თუ მეამაყებოდა ქუჩის ცხოვრება, ახლა მრცხვენია ამის გამხელისაც კი. ჩემი სასჯელიც მსუბუქი მეჩვენება. იმან რა ქნას, 30 წელი რომ აქვს მისჯილი ან კიდევ სამუდამო პატიმრობა... მე კი 4 წელი და 6 თვეა სასჯელს ვიხდი, დამრჩა 3 წელი და 6 თვე. ეს სასჯელი რომ არა, ალბათ ვერც ვერასდროს მივხვდებოდი, რომ ურჯულო, დაღუპვის გზას ვადექი. და მადლობა უფალს, რომ ჭეშმარიტი გზა დამანახა. ასევე უღრმესი მადლობა თქვენი ჟურნალის კოლექტივს, რომ ზრუნავთ სულის განახლებისთვის და ამ გაფუჭებულ, ანტიქრისტიანულ დროში ახერხებთ საქართველოს მოქალაქეებისთვის ჭეშმარიტი მართლმადიდებლური გზის ჩვენებას. მე პირადად ძალიან დამეხმარა თქვენი ჟურნალი სულიერი სამყაროს აღქმასა და დანახვაში. ბევრი რამ გავიგე თქვენგან და კიდევ ბევრ რამეს შევიმეცნებ თქვენი დახმარებით. მადლობა ასეთი თბილი სტატიებისთვის. თქვენ ათასობით გაყინულ გულს ათბობთ თქვენი თბილი სიტყვებით. ღმერთმა კიდევ და კიდევ ბევრი შეგაძლებინოთ.

ერთი რამ მინდა კიდევ მოგწეროთ:

ბოლო დროს ყვითელ პრესაში სასულიერო პირებზე ენით გამოუთქმელ სიბილწეებს წერენ. ვთხოვ ყვითელი პრესის რედაქტორებს: ფულის შოვნის მიზნით ნუ დაამახინჯებთ ისედაც ნატანჯ, ეიფორიაში მყოფ ხალხის სულებს. კიდევ გონების არევა და დაბნევა უნდა ხალხს?! მე არ მჯერა მაგ სტატიების და ყველა მართლმადიდებელ მორწმუნეს გთხოვთ, ნუ აჰყვებით ჭორებს და მხოლოდ საეკლესიო ჟურნალებს ვენდოთ. ნუ გავახარებთ მტერს. გვიყვარდეს ერთმანეთი, ძმებო, ღვთის გზით ვიაროთ და დანარჩენი თვითონ მოგვარდება. ვეძებოთ ციური სასუფეველი და ღმერთი არ დაგვტოვებს. შეგვეწიოს წმინდა გიორგის, წმინდა ნიკოლოზისა და წმინდა ნინოს მადლი, გვფარავდეს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის მადლი.

მე წარმოშობით საჩხერიდან ვარ, მამა იქაური მყავდა. ბაბუაჩემი თენგიზ ქუთათელაძე მართლმადიდებლობისთვის იდევნებოდა, ბიძა - ბესიკ ქუთათელაძე კი კომუნიზმის წინააღმდეგ მებრძოლი გენერალი გახლდათ, რასაც შეეწირა 1992 წელს. მეც მინდა, აქედან რომ გავთავისუფლები, პატიოსნად ვიცხოვრო და ღვთის თვალში მადლი ვპოვო. საერო გზით მოხდება ეს თუ სასულიეროთი, ღმერთი მიმანიშნებს.

ელდარ (ნიკოლოზ) ქუთათელაძე
20 წლის
30.08.2009
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
10.05.2012
ხშირად ვფიქრობთ, რომ ჭეშმარიტი სიხარული ამქვეყნიური ცხოვრებით ტკბობას მოაქვს - ფულს, სიმდიდრეს.
12.04.2012
წარმოუდგენელია, როგორ არსებობდა კაცობრიობა აღდგომის მადლის გარეშე. ეს დღე სხვაგვარად თენდება, საყოველთაო სიხარულია მორწმუნეთა შორის
29.03.2012
ათასგვარი ნაკლი გვაქვს ადამიანებს, მაგრამ მათ შორის უარესი ამპარტავნება და მისგან შობილი მრისხანებაა.
15.03.2012
მოგესალმებით, მე გახლავართ ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგი ეკატერინე ბუხაიძე.
01.03.2012
"ნუ ტირი, თუ მართლა გიყვარვარ"
ჟურნალი "კარიბჭე" ჩვენი სულიერი ცხოვრების წინამძღოლი გახდა. ბევრი შეგვძინა და გვასწავლა ჟურნალის დარიგებებმა.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
ემბაზი
ემბაზი ეწოდება ჭურჭელს, რომელშიც ბავშვს ნათლავენ. იგი ძველი ქართული სიტყვაა და სანათლავს ნიშნავს.