ხდება ასეთი რამეც, მოციქულ თომასაც შეეპარა ეჭვი უფლის აღდგომაში
ხდება ასეთი რამეც, მოციქულ თომასაც შეეპარა ეჭვი უფლის აღდგომაში
ეჭვი ჭიასავით ჩაგიძვრება უბეში და გხრავს, გტანჯავს, საშველს არ გაძლევს. ზოგჯერ ეჭვი ახლობელ ადამიანში გვეპარება, ზოგჯერ, სულო ცოდვილო, ეშმაკის ძალით, ღვთის არსებობაც კი დაგვაეჭვებს. ასეა თუ ისე, ეჭვიანობა ცუდი თვისებაა და უნდა ვეცადოთ, დავძლიოთ იგი. უფალი ყოვლისშემძლეა და თუკი მას მივენდობით, თუკი ლოცვებით განვიმტკიცებთ სულს, ჩვენი ცოდვებიც უკან დაიხევს.

ნინო (30 წლის): საშინელი ეჭვიანი ვიყავი. საკმარისი იყო, ვინმეს ჩემი თანდასწრებით გაეღიმა ანდა ამხანაგებს ერთმანეთისთვის გადაეჩურჩულებინათ, გულზე ვსკდებოდი, მე დამცინიან ან ჩემზე ლაპარაკობენ-მეთქი. ამის გამო სახე სულ ჩამომტიროდა. ყველა სიტყვას წაღმა-უკუღმა ვატრიალებდი და მეგობრებიც ვეღარ მიძლებდნენ. ამიტომაც ერთ ვინმესთან დიდხანს ვერ ვმეგობრობდი და ვიყავი ასე ტოლ-სწორების ცვლაში. თანშეზრდილი მეგობრები მყავდა, ერთმანეთი გვიყვარდა, მათი გულისთვის მოვკვდებოდი, მაგრამ სულ მღრღნიდა ეჭვი, ერთმანეთი უფრო უყვართ, ვიდრე მე-მეთქი. ამას არ ვფარავდი და ვეუბნებოდი კიდეც. უჩემოდ არსად მიდიოდნენ, მაგრამ თუ მაინც შემთხვევით შეხვდებოდნენ, ბოღმით, რა მექნა, არ ვიცოდი. მათ შორის ერთი გამორჩეულად გამჭრიახი და თამამი იყო. მიხვდა, რაც ერქვა ჩემს უხასიათობას, უფრო სწორად, რა ედო საფუძვლად და მამხილა. ისეთი რამ მითხრა, რასაც, მეგონა, მხოლოდ მე ვგრძნობდი: ცოდვა ხარ, თავს ტყუილად იტანჯავო. გავბრაზდი, მაგრამ მისმა სიტყვებმა მაინც დამაფიქრა და მივხვდი, არ ივარგებდა ასე. ახლა ქმარ-შვილი მყავს და ბედნიერი ქალი ვარ. ეჭვიანობა არ წამომკრავს ხელს-მეთქი, ვერ ვიტყვი, მაგრამ თავს ვაკონტროლებ. ამაში რწმენაც მეხმარება.

გულიკო (56 წლის): მორწმუნე ოჯახში გავიზარდე და ბავშვობიდან მივეჩვიე მარხვას, ლოცვას, თუმცა მაშინ ამის აღიარებას ვერ ვბედავდი და რომ მკითხავდნენ სადმე, დაბადების დღეზე ან სტუმრად მყოფს, ხორცს რატომ არ ჭამო, ვამბობდი, არ მიყვარს-მეთქი. ბებიაჩემიც ყასიდად წუწუნებდა, - ხორცეულს და რძის ნაწარმს ბოსტნეული გვირჩევნიაო. მამაჩემი თანამდებობის პირი იყო და ამის აღიარება მთლად სახარბიელო შედეგს არ მოგვიტანდა.

როცა ხალხმა ეკლესიაში სიარული დაიწყო, მეც გამეხსნა ხელ-ფეხი და წირვა-ლოცვას არ ვაკლდებოდი. შვილებსაც ეკლესიურად ვზრდიდი... მაგრამ ეშმაკს არ სძინავს და ერთხელ რომ ამეკვიატა მკრეხელური ფიქრი, ვერაფრით მოვიშორე: ნეტავ რას ვიკლავ თავს, იქნებ ღმერთი არც არსებობს-მეთქი. კომუნისტების დროინდელმა შეგონებებმა თითქოს ახლა იჩინა თავი. ლოცვაც მივატოვე და წირვაზე სიარულიც. ერთი რამ შემომრჩა მხოლოდ, ისიც - ჩვეულებასავით: მარხვას ვერ ვარღვევდი; მაგრამ ეს არ იყო სულიერი მარხვა, ეს უფრო ერთი საკვების მეორით შეცვლას ჰგავდა. არ ვიცი, რამ მომიყვანა გონს... თუმცა არა, ვიცი და თქმისგან თავს შევიკავებ. ერთი სიტყვით, ცოდვა მომეძალა და ჩემს მოძღვართან მივედი, ვაღიარე ჩემი ურწმუნოება და განაჩენივით ველოდი მის პასუხს. ეტყობა, უკვე გონს ვიყავი მოსული, უბრალოდ მითხრა, - ხდება ასეთი რამეც, მოციქულ თომასაც შეეპარა ეჭვი უფლის აღდგომაშიო. მძიმე ტვირთი ერთბაშად ჩამომეხსნა და ავტირდი, მაგრამ ახლა უკვე შვებისგან. ურწმუნოება და ეჭვი უბრალოდ, ძალდაუტანებლად გამიქარწყლა მოძღვარმა.

დავითი (60 წლის): საკუთარი ორსართულიანი სახლი მქონდა. მაშინ ცოტანი ვიყავით და ქვედა სართულს ვაქირავებდი. ხან სტუდენტები მყავდა, ხანაც - ოჯახი. ერთხელაც ნაცნობს ახალდაქორწინებული ცოლ-ქმარი გამოეგზავნა. მერცხლებს ჰგავდნენ. ისე მოვიხიბლე ამ ახალგაზრდებით, ქირაზე არც დამიწყია ლაპარაკი. უყვარდათ და თვალებში შესციცინებდნენ ერთმანეთს, ჩვენც ვხარობდით მათი სიყვარულით.

ბოლო დროს გოგონას უხალისობას ვატყობდით. ჩემი ცოლი გამოელაპარაკა და იმანაც არ დამალა თავისი გასაჭირი - ჩვენ თბილისელები ვართ, მამაჩემს ვაკეში აქვს საკუთარი სახლი, ზურიკოს მშობლები კი სოლოლაკში უზარმაზარ ბინაში ცხოვრობენ. ერთმანეთი გვიყვარდა და გავიპარეთ, ამის გამო ჩემი მშობლები არ მელაპარაკებიანო. ეს იყო და ეს. ამის შემდეგ მისთვის აღარაფერი გვიკითხავს - ჩავთვალეთ, რომ მშობლების უბრად ყოფნას განიცდიდა.

ერთ ღამეს ნინიკოს ტირილი შემოგვესმა. ახლა მრცხვენია, მაგრამ მაშინ ისე ვიყავით ამ ბავშვებით შეპყრობილები, სირცხვილი უკან მოვიტოვე და მივაყურადე. ზურიკო მრისხანებდა, - თვალს არ გაშორებდა, შენც აპარებდი მზერას, გათახსირებული და უზნეო ხარო. ნინიკო თავს იმართლებდა... თითქმის ყოველ მათ წასვლა-მოსვლაზე ერთი და იგივე მეორდებოდა. მივხვდით, რომ ზურიკო პათოლოგიურად ეჭვიანი იყო და ერთხელაც ვთხოვე, ჩემთვის მოესმინა. ვურჩიე, ათასგვარი მაგალითი მოვუყვანე, როგორ დაინგრა ესა თუ ის ოჯახი ეჭვიანობის გამო, ისიც ვუთხარი, რომ ეს ქალის შეურაცხყოფა იყო, რომ ცოლს მრუშობაში სდებდა ბრალს. თავჩაღუნული მისმენდა, მერე კი მითხრა, - ეს ყველაფერი ვიცი, მაგრამ ნინიკოს გვერდით რომ ჩაუვლის თუნდაც თქვენი ხნის მამაკაცი, ცეცხლი მეკიდებაო.

ჩემგან მალე წავიდნენ - მშობლები შეურიგდნენ და თავიანთ ოჯახში გადავიდნენ, მაგრამ ხშირად ვურეკავდით ერთმანეთს. ნინიკოს ბიჭი ეყოლა, ძალიან ბედნიერი ჩანდა, მაგრამ... ბავშვი სულ პატარა იყო, ერთმანეთს რომ დასცილდნენ. ერთხელ თურმე მანქანით მიდიოდნენ, ნინიკოს მათხოვარი დაუნახავს და უთქვამს, საცოდავი, ერთ დროს ალბათ რა კაცი იყოო და შინ რომ მისულან, ზურიკოს მათრახით უცემია...
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
23.05.2018
როცა ხანცთისკენ მიმავალ ციცაბო გზაზე ავდიოდით ჩემს გულში სამი სახე მესახებოდა: ერთ მხარეს კლდე (ქრისტე), შუაში გზა (ადამიანის ღვაწლი) და მეორე მხარეს გადასავარდნი (სიკვდილის ტოლფასი დაცემა - უნანელობა).
23.09.2017
ჩვენი ჟურნალისა და ვებ-გვერდის მკითხველმა მოგვწერა წერილი და გვთხოვა გამოგექვეყნებინა. ვასრულებთ მის თხოვნას. მადლობა მას და მადლობა თითოეულ თქვენგანს,
30.05.2016
დათო ხვედელიძე სოციალურ ქსელში იხსენებს:
2008 წლის ადრიანი ზაფხული იქნებოდა, აღარ მახსოვს სად მივდიოდი...
04.01.2016
იმერელი მუსიკოსი ევროპაში - ემიგრანტის დღიურიდან

თეა კეკუა გერმანიაში, მიუნხენის ქართული ემიგრაციის ნაწილია. ნიჭიერი ახალგაზრდა საკუთარ სათქმელს მცირე ჩანახატით გადმოგვცემს:
27.12.2015
რა არის ქრისტიანობა? როდის ვხდებით ჭეშმარიტი ქრისტიანები? მხოლოდ ეკლესიაში სიარული და გასაჭირში ლოცვის კითხვა მაქცევს უფლის შვილად?
28.02.2013
19 თებერვალს მამა სოკრატე 80 წლის გახდა. ჟურნალის მრავალრიცხოვანი მკითხველის სახელით სულითა და გულით ვულოცავთ
14.02.2013
ფარისევლობა ოდითგანვეა ადამიანთა თვისება - მეტიც, ფარისევლები უძველეს დროში წარჩინებულ და სანდო ადამიანებად ითვლებოდნენ.
31.01.2013
სხვათა განსჯა რა ჩვენი საქმეაო, - გვაფრთხილებენ ეკლესიის მამები, მაგრამ ისინი არ ამბობენ, რომ მხილება და უსამართლობაზე ხმის ამოუღებლობა კარგი საქციელია.
17.01.2013
ქრისტეს ნათელის გარეშე როგორიც იყო საქართველო, კარგად ვიცით, მაგრამ მაინც წარმოუდგენლად გვეჩვენება
20.12.2012
ნურავინ დაიკვეხნის - არ დავეცემიო, რადგან ყოველ წუთს ვეცემით - საქმით, სიტყვით თუ გულისხმისყოფით, ნებსითაც და უნებლიეთაც.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
ეს ხატი ბრძანდება ათონზე, კარეესში, წმინდა საბა განწმენდილის  კელიასთან მდებარე ეკლესიაში, რომელიც ქილანდარის მონასტერს ეკუთვნის.

istanbul evden eve nakliyat fabrika taşımacılığı eşya depolama ofis taşıma bostancı nakliyat skdar nakliyat ehirler aras nakliyat ehirler aras nakliyat cretleri ehirler aras nakliyat transfernakliyat.com.tr eya depolama sex shop

restbet restbet tv restbet giriş restbet restbet güncel restbet giriş restbet restbet giriş restizle betpas betpas giriş pasizle betpas betpas giriş pasizle iskambil oyunları rulet nasıl oynanır blackjack nasıl oynanır guvencehd.org heceder.org trke casino 30 tl deneme bonusu aviator oyunu betexper Deneme bonusu veren siteler heceder.org