დღე დაუღამებელი
დღე დაუღამებელი
მოვიდა ქვეყნად ნათელი და ბნელმა არ მიიღო იგი, მოვიდა ქვეყნად დღე დაუღამებელი და განდევნა ბნელი დღიდან, მოევლინა სოფელს სიცოცხლე ჯვარცმად, რომლითაც ჯვარცმულია "ღამე" (სიკვდილი) მარადიულად.

ადამიანის მოდგმის თითოეული ჟამი უფლისაა და უფლისგანაა, მაგრამ ძალზე სამწუხაროა, რომ ჩვენი სიცოცხლის დღეები ხშირად არ ადიდებენ მას საკუთარი დინებით. ცხოვრება ლოდებსა და ქვებზე მომდინარე ჩანჩქერივით ჩქარი, მრისხანე, ხმაურიანი და დაუნდობელია, რომლის დინებას მიყოლილი სულიც ან ბასრ ლოდებზე დაიმტვრევა, ან დიდი სიმაღლიდან გადავარდნილი მის ღრმა მორევში დაინთქმება. ამგვარია საკუთარ თავს მინდობილი, უგუნური ადამიანის ყოველი წუთი, რადგან ის მარადჟამ ამ დაუნდობელ დინებასაა მინდობილი. მას ასე ესმის და მისთვის ამგვარია ცხოვრება, ის ბრმად მიჰყვება მას ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე, რადგან ხშირად არ სურს ან ზოგჯერ ძალა არ შესწევს შეწინააღმდეგებისა, ხშირად ურიგდება, ეჩვევა ამგვარ ყოფას, ამპარტავნების ცრუ სიდიდით დამცირებული, დაბრმავებული და ძალაგამოცლილი ემონება, თავს იდრეკს ამსოფლიური ბოროტების წინაშე, რადგან მისთვის არსად და არაფერში აღარ ჩანს ჭეშმარიტი ხსნა და გადარჩენა - უფალი იესო ქრისტე, მისი იმედი და რწმენა, აღარ დარჩა მასში სასოების ადგილი, რადგან მედიდურობით გარშემორტყმულმა "საითაც გაიხედა, ყველგან თავისი თავი დაინახა და არა უფალი".

თითოეული დღე ძვირფასია ადამიანისთვის, რადგან დრო, რომლისგანაც ეს დღე შედგება, ჩვენთვის მარადიულობის საწყისი ნაწილია მატერიაში, მასში და მისით ჩვენ შეგვიძლია მარადიულ სიხარულს ვეზიაროთ, თუკი უფალთან ერთობით შევიმსუბუქებთ მის მძიმე და დაუნდობელ ხვედრს. წამები, წუთები, საათები, რაშიც წუთისოფელი მოიაზრება, რწმენით, მოთმინებით, უფლის ერთგულებითა და მასზე სასოებით შეიძლება ღვთაებრივი, საუკუნო ნეტარების მომნიჭებელ იარაღად ვაქციოთ. სწორედ ამაში მდგომარეობს ადამიანის გონიერება, სიბრძნე და შორსმხედველობა, ამით განირჩევა გონიერი და უგუნური, ბრძენი და ბრიყვი ერთიმეორისგან. ბრძენი დროში მარადიულს იპოვის და მასში დაავანებს თავის სიცოცხლეს, უგუნური კი მარადიულშიც დროებითს ხედავს, ეძებს და მასში "კლავს" და "ფლავს" მარადიულს.

ვინ არის ბრძენი? ის, ვინც სიბრძნით მოიხმარა ეს წუთისოფელი, არ დაფლა, არ გააუფერულა უფლის მიერ მოცემული სილამაზე, ტალანტი უგუნურების, უმადურების მიწაში.

ვინ არის უგუნური? ის, ვისაც არ სურს იყოს ბრძენი, ვინც მოსტაცა, წაართვა სიბრძნე, კეთილი ნიჭი საკუთარ სულს; ვინც მადლი, სათნოება და სიმართლე უსამართლობით, ბოროტებითა და უმადურობით ჩაანაცვლა საკუთარი ნებითა და არჩევანით.

წუთისოფელი არის ადგილი, სადაც გვაქვს დრო და საშუალება, ვეძებოთ, ვიპოვოთ და განვმდიდრდეთ სიბრძნით, რაც მხოლოდ უფალშია, მისით და მისგანაა. "ყოველი დღენი უფლისანი არიან" და თითოეული დღე შესაფერი უნდა იყოს მისი სიდიადისა და დიდებისა. დღე, რომელმაც ღვთის ერთგულებისა და ხსოვნის გარეშე ჩაიარა, რაც აუცილებლად აისახება ჩვენს განზრახვასა და ქმედებაზე - ამაოა, მით უმეტეს, თუ ყოველივე ეს სინანულსა და წუხილს არ აღგვიძრავს. ყველაზე საშიში და მომაკვდინებელი კი ის არის, რომ მადლიერნი არ ვართ უფლის მიერ ნაჩუქარი თითოეული წამისთვის. მომაკვდინებელი სენით მოწყლულმა იცის სიცოცხლის ფასი, მისთვის ყველაზე ძვირფასი გამჩენის მიერ მომადლებული ყოფიერების ჟამია, რადგან გამოვლენილმა უმძიმესმა ავადმყოფობამ შეაგრძნობინა ჯანმრთელი, საღი ცხოვრების გემო და კეთილდღეობა.

აქედან გამომდინარე, უამდურების თავიდათავი საკუთარი სნეულების არ და ვერდანახვაა. მკურნალი იმას არ სჭირდება, ვინც თავს ჯანმრთელად თვლის და მკურნალს ის არ ემადლიერება, ვინც არ მიიჩნევს თავს მისგან განკურნებულად. უხილავის (სულის) სნეულებაა მიზეზი ხილულისა (ჩვენი მიწიერი ყოფისა), უმადურებაა საყვარელი შვილი ამპარტავნებისა.

ჩვენი ცხოვრების დღეები ის ბედნიერი ჟამია, რომელიც სარეცელს მიჯაჭვული ავადმყოფის მსგავსად მანუგეშებელ, იმედისმომცემ წუთებად გვევლინება ამქვეყნიურ მტაჯველ, "გოლგოთის" მომაკვდინებელ გზაზე. როგორც ხორციელი ჯანმრთელობაა მიწიერი ცხოვრების დღეთა სიმრავლის მომასწავებელი, ასევე სულის სიჯანსაღეა "დაუღამებელ დღეთა", მარადიული ნეტარების, სასუფევლის მომმადლებელი, სადაც დაუსაბამოდ მეფობს, საუკუნოდ ჰგიებს წმინდა სამება - მამა, ძე და სულიწმინდა აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ!
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
31.07.2019
გამარჯობა, ჩვენო მამაო. მთელი ფერეიდნელ ქართველებისგან მოგესალმებით და გიკითხავთ.
12.04.2019
დედა იოანა (სამანიშვილი) მეუფე ანტონის ყოფილი მეუღლეა. გთავაზობთ წერილს, რომელიც მან რუსთავი 2-ის ცილსმწამებლური სიუჟეტის საპასუხოდ დაწერა:
25.02.2019
ბერი ერმოლაოსი (ჭეჟია):

ათონზე ბერული ცხოვრების ორი ფორმაა, ბერთა ნაწილი მონასტრებში ცხოვრობს,
06.06.2018
მე მამას ვგავარ. ზუსტად მისნაირი თვალები მაქვს.
ერთხელ ვსეირნობდით. ქუჩაში ნაცნობი შეხვდა, მომეფერა და თქვა, - წვერები რომ ჰქონდეს, შენ იქნებოდიო.
18.05.2018
მოდიან, მოედინებიან უწყვეტ ნაკადად, მოაქვთ ჩემი ქვეყნის დიდება, პატივი, სიწმინდე და სიყვარული! მოდიან ამაყად უფლის ერთგული ჯარისკაცები, სამშობლოს დამცველი რაინდები!
27.04.2018
ამ წერილის ავტორი პოლკოვნიკი შალვა ჩუბინიძეა:

მეოცე საუკუნის ოთხმოციანი წლების ბოლოს საქართველოში
26.02.2018
დაუფარავად გაუხსენი გული მოძღვარს, ნურაფრის შეგრცხვება, ღმერთმა ისედაც იცის შენი ნებისმიერი გულისთქმა და საქციელი
28.12.2017
ათონის მთაზე, წმინდა პანტელეიმონის მოანსტერში მოღვაწე ჩვენი თანამემამულს ბერი ერმოლაოსი (ჭეჟია) "კარიბჭის" მკხთხველს წლების განმავლობაში ანუგეშებდა თავისი წერილებით, მიძღნილი მშობლებისადმი თუ შვილებისადმი.
17.11.2017
გალაკტიონის დღიურიდან:
"ისევ ავად ვარ და ახალ წელს ვხვდები ჯიბეგაფხეკილი. დავდივარ უფეხსაცმლოდ.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
წმინდა მარიამის ტაძარში ყოფნა სულიწმინდის მიერ იყო ნაკურთხი
მოსეს რჯულის მიხედვით, ქალი, რომელიც მამრობითი სქესის ბავშვს შობდა, 40 დღე უწმინდურად ითვლებოდა, მდედრობითი სქესის ბავშვის დაბადებისას კი - 80 დღე.