როგორც საკუთარ სახლს იცავენ, ისე უნდა დაიცვან თავიანთი ქვეყანა
როგორც საკუთარ სახლს იცავენ, ისე უნდა დაიცვან თავიანთი ქვეყანა
მარგიანების მრავალშვილიან ოჯახში ყოველთვის ჟრიამულია. აქ ერთმანეთის სიყვარულით ცხოვრობენ და ერთობით ადიდებენ გამჩენ ღმერთს. ოჯახის უფროსი ლევან მარგიანი ხატმწერია, მისი მეუღლე ნინო ერისთავიც ხელოვანია, ამჟამად დიასახლისი და მრავალი შვილის დედაა.

- სამხატვრო აკადემიაში რესტავრაციის ფაკულტეტზე ვსწავლობდი. ზაფხულობით დავდიოდი ექსპედიციებში და ეს უკვე იწვევდა გარკვეულ შეხებას ტაძართან. სარესტავრაციო სამუშაოები შევასრულე მოქვის საკათედრო ტაძარში, გელათში, ვარძიაში. პრაქტიკულად ეს იყო პირველი შეხება საეკლესიო ხელოვნებასთან. მაშინ ამ ყველაფერს ვუყურებდით როგორც სიძველეებს, შემდეგ მივედით ეკლესიაში, - მიამბობს ლევანი, - როცა მხატვრის სახლი დაიწვა, ჩვენი ნახატებიც შიგ მოჰყვა. იქ რამდენიმე ახალგაზრდა მხატვარი შემოქმედებითად ვმუშაობდით, გამოფენები გვქონდა. პირველი თაობა ვიყავით - მერაბ აბრამიშვილი, შალვა პატუაშვილი... თბილისის ომმა ძალიან იმოქმედა ჩვენზე. ქვეყნის ტრაგედია პირად ტკივილად გვექცა. იმ პერიოდში აღმოვაჩინე ასეთი ხელოვნება, როგორიც არის მინიატურა. ძირითადად სიუჟეტებზე ვმუშაობ. ეს არ არის ხატი ლიტურგიკული გაგებით, დასურათებაა სახარებისეული იგავებისა. შესაბამისად, მკაცრიც არ არის, გარდა იმ თემებისა, სადაც იკონოგრაფიული სცენებია, წმინდანები და მაცხოვარია გამოსახული. ყველამ ვიცით სახარებისეული გონიერი და უგუნური მშენებლის იგავი. ეს არ გამოიყენება ღვთისმსახურებაში, მაგრამ მთელი იმპულსები მოდის სახარებიდან.

უწმინდესი კვიპროსზე რომ ბრძანდებოდა, მე და მერაბ აბრამიშვილს გამოფენაზე გვესტუმრა. მაშინ მაკურთხა, სამების ტაძარში დიდი სახარება მომეხატა. რამდენიმე გვერდი მოვხატე. ძირითადი სამუშაოები რუსუდან ფეტვიაშვილმა შეასრულა.

ოჯახი ოცი წლის წინ შევქმენი. ჩემი მეუღლე, მხატვარი ნინო ერისთავი სამხატვრო აკადემიაში გავიცანი. მას შემდეგ ერთად მოვდივართ. გვყავს ოთხი ვაჟი და ორი ქალიშვილი: გიორგი, ტყუპი იოანე და ლუკა, ალექსანდრე, მარიამი და სოფიო. ბედინიერი ვარ, რომ ჩემი უმცროსი ქალიშვილი სოფიო უწმინდესმა მონათლა.

რა თქმა უნდა, ჭირს ხელოვანისთვის ცხოვრება, რადგან ხელოვნება აღარ არის პირველი მოთხოვნილების საგანი. საკუთარი პროდუქტის რეალიზაცია გართულდა. შესაბამისად, პროდუქტს უჭირს არსებობა. ღვთის წყალობით, ოჯახს არ შია. თავზე არ გადაგვდის, მაგრამ მადლობა ღმერთს ყველაფრისთვის. ვაკეთებ საყვარელ საქმეს, რომელიც ოჯახის შენახვის საშუალებას მაძლევს.

ვცდილობთ, ბავშვები ისე აღვზარდოთ, როგორც შეეფერება ტრადიციულ, ქართულ ოჯახს. სადაც ბავშვია, იქ სიყვარულია. ყველაზე მთავარი მაინც პირადი მაგალითია. მე და ჩემი მეუღლე ვცდილობთ, მათ ნიჭი განვუვითაროთ. ამ თაობაში წიგნის კითხვის პრობლემაა. უმეტესობას ელექტრონული, გასართობი საშუალებები ურჩევნია. დიდი ოჯახი - დიდი მხიარულებაა. სიხარულთან ერთად უფრო მეტი პრობლემებიცაა. უკვე რამდენი წელია ორთაჭალის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ტაძარში მამა ბესარიონ მენაბდის მრევლი ვართ. ვცდილობთ, ვიცხოვროთ ეკლესიურად. ბავშვები სწავლობენ დიდ დიღომში მდებარე წმინდა გიორგი და ექვთიმე მთაწმინდელების სახელობის სკოლაში. უფროსი თავისუფალი უნივერსიტეტის სტუდენტია, არის რაგბის ნაკრების წევრი. ორი რაგბისტი გვყავს ოჯახში. გოგონები პატარები არიან.

ნინო ერისთავი: - მრავალშვილიანი ოჯახის დიასახლისობა ადვილი ნამდვილად არ არის. ბევრნი რომ არიან, ყურადღება ყველას სჭირდება. ვცდილობთ, აღვზარდოთ ქრისტიანული ოჯახის შესაფერისები. დადიან ეკლესიაში, ეზიარებიან. თავიდან ნამდვილად არ ვფიქრობდი მრავალშვილიან დედობას. ძალიან შევეჩვიე. როცა ბავშვები შინ არ არიან, მოწყენილები ვართ. ჟრიამულის გარეშე ვეღარ ვძლებთ. თვითონ იმდენი არიან სახლში, რომ სხვა ბავშვებთან ურთიერთობაც უადვილდებათ. ძალიან უყვართ კონტაქტი. არ არიან ჩაკეტილები.

პირველ რიგში ისინი უნდა იყვნენ ქართველები, მოქალაქეები, შეეძლოთ სამშობლოს დაცვა, თუკი საჭირო გახდება. ჩვენ სულ ვამბობთ, როგორც საკუთარ სახლს იცავენ, ისე უნდა დაიცვან თავიანთი ქვეყანა.

ხელოვანთა უმრავლესობა, უპირველესად, წინ აყენებს თავის საქმეს, ხელოვნებას. ლევანი ერთ-ერთი გამონაკლისია. მისთვის წინა პლანზე ოჯახია. ყველა საქმეს ძირითადად ლევანი აგვარებს. მე ხშირად ვერ გავდივარ გარეთ. არასოდეს თაკილობს, ჩემს საკეთებელშიც წამომაშველოს ხელი. ცხოვრობს იმიტომ, რომ ჰყავს ოჯახი. ამასთან ერთად არის ძალიან კარგი ხელოვანი.

მე ამჟამად არ ვმუშაობ. უმცროსი, სოფიო, უწმინდესის ნათლულია. უფროსები ამბობდნენ ხოლმე, - იმიტომ გვიხარია მისი დაბადება, რომ მისი ნათლია პატრიარქი იქნებაო. ეს მთელი ოჯახისთვისაც ძალიან დიდი მადლია. გაგვიხარდება, თუ ჩვენი შვილებიც ასე გამრავლდებიან. ოჯახში ყველაფერი დამყარებულია ურთიერთპატივისცემაზე. სხვა წვრილმანებს ყურადღებას აღარ ვაქცევთ.
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
06.12.2017
მიმდინარე მტკივნეულ მოვლენებთან დაკავშირებით მოძღვარს ვთხოვეთ, რჩევა-დარიგება მოეცა, როგორ გავზარდოთ შვილები ამ აგრესიულ გარემოში.
18.08.2016
მამა პაისი ათონელი ამბობს: ერთი საქმეა - მსუბუქად შეაქო ბავშვი, რათა სულით არ დაეცეს, სხვაა - მასში ეგოიზმი გააღვიძო.
16.02.2016
განათლების სამინისტროს მიერ სკოლებში შემოთავაზებული ახალი საგანი-"მე და საზოგადეობა" ფართო საზოგადოების განხილვის თემად იქცა.
18.12.2015
"მშობლები ყურადღებით უნდა იყვნენ, რომ ბავშვებს საღამო ხანს არ გაუჯავრდნენ, რადგან ისინი საღამოს წყენას ვერაფრით მოინელებენ.
08.05.2015

მშობლები, რომელთაც შვილი პირველად მიჰყავთ სკოლაში, დიდი ხნით ადრე იწყებენ სამზადისს, შფოთავენ, არჩევენ სკოლას, მასწავლებელს. ეს გასაგებიცაა, რადგანაც სწავლის დაწყებით საფეხურზე მიღებული ცოდნა და სწავლისთვის საჭირო უნარ-ჩვევები განსაზღვრავს ბავშვის წარმატებას მომავალში.

25.11.2010
ჭეშმარიტი ქრისტიანული ოჯახი მეორე ეკლესია რომ არის, ამის შეხსენება ალბათ აღარ გვმართებს.
15.04.2010
თუ მშობლებისთვის ქრისტე არის არა მოვალეობა ეკლესიაში მისვლისა, არამედ ყველაზე ძვირფასი, მნიშვნელოვანი და ფასეული მთელ დედამიწაზე, მაშინ ბავშვებიც ქრისტეს აღიქვამენ როგორც მშვიდობის, სიკეთისა და სიყვარულის წყაროს
ქალაქის ერთ-ერთ ტაძარში საღვთო ლიტურგია მიმდინარეობს
16.04.2009
ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობა მომავალი თაობის აღზრდაში ოდითგანვე დედას ეკისრებოდა. მართალია თანამედროვე ცხოვრებაში ფასეულობები მკვეთრად შეიცვალა, მაგრამ უფალს მინდობილი დედები კვლავ თვლიან, რომ შვილების არასწორად აღზრდისთვის მის წინაშე არიან პასუხისმგებელნი.
19.02.2009
პირველი წყვილი, რომელმაც ღალიის ქართულ მონასტერში დაიწერა ჯვარი
ჭეშმარიტი ქრისტიანული ოჯახი ურთიერთსიყვარულით და პატივისცემით რომ უნდა ვეზიდებოდეთ ჭაპანს, ეს თეორიულად თითქოს კარგად ვიცით, მაგრამ რეალურად ხშირად ამის გაკეთება გვიჭირს.
05.02.2009
ჩიქოვანების ოჯახის ისტორია ასეთი გახლავთ: გიორგიმ და თამარმა ერთმანეთი ჩიტაძის ქუჩაზე მდებარე წმინდა ნინოს ტაძარში გაიცნეს. მოძღვარიც ერთი ჰყავდათ - დეკანოზი თეიმურაზ ჩაჩიბაია. თამარი გალობს, გიორგი მედავითნეა და ტაძრის განმგებელი.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31
ტროპარი: ტარიგი შენი, იესუ, ეკატერინე ხმობდა ხმითა მაღლითა, შენდა მსურის, სიძეო ჩემო, და შენითა ძიებითა დავსთხევ სისხლთა ჩემთა, და თანა ჯვარს ვეცმი