უნდა დავტუქსოთ თუ არა ბავშვები? - მამა პაისის დარიგებები მშობლებს
უნდა დავტუქსოთ თუ არა ბავშვები? - მამა პაისის დარიგებები მშობლებს
"მშობლები ყურადღებით უნდა იყვნენ, რომ ბავშვებს საღამო ხანს არ გაუჯავრდნენ, რადგან ისინი საღამოს წყენას ვერაფრით მოინელებენ. ღამის სიბნელე კი სულს აუფორიაქებთ და იწყებენ ფიქრს, როგორ შეეწინააღმდეგონ მშობლებს, სამაგიერო როგორ მიაგონ. ეშმაკიც ერევა ამ საქმეში და შეიძლება ბავშვები სასოწარკვეთამდეც მივიდნენ. დღისით კი ბავშვები თამაშით ერთობიან და წყენაც ავიწყდებათ.

ასევე, შეძლებისდაგვარად, უნდა მოერიდონ მშობლები შვილების ფიზიკურ დასჯას. ტკბილი სიტყვით და მოთმინებით გააგებინონ ბავშვს, რომ არასწორად იქცევა. მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როცა ბავშვი პატარაა და ვერ ხვდება, რომ თავს საფრთხეში იგდებს, სილა მისთვის სასარგებლო იქნება, რომ შემდგომში უფრო ყურადღებით იყოს.

მშობლებს ჩემთვის კარგი უნდოდათ, მაგრამ ორივე თავისებურად მექცეოდა. მამა ძალზე მკაცრი იყო და როცა ბავშვები ვცელქობდით, მიგვტყიპავდა. ტკივილი გაივლიდა და მავიწყდებოდა ცემაც, მამის დარიგებებიც. დედა კი კეთილგონიერებას იჩენდა, გვერდზე გაიხედავდა - თითქოს ვერ ამჩნევდა ჩემს საქციელს, რათა არ გავეღიზიანებინე შენიშვნებით. დედის ეს ხრიკი გულს მიხეთქავდა და გულში ვფიქრობდი, - ასე აღარ მოვიქცევი, რომ დედას გული არ ვატკინო-მეთქი.

- ზოგიერთი ონავარი ბავშვი ყვირის, დარბის. მშობლებმა ისინი ფიზიკურად არ უნდა დასაჯონ?

- ამაში ხომ ისინი დამნაშავენი არ არიან. ბავშვები ნორმალურად რომ გაიზარდონ, საჭიროა ჰქონდეთ ეზო, სადაც თამაში შეეძლებათ. მრავალსართულიან სახლებში გამოკეტილ პატარებს არ შეუძლიათ თავისუფლად ინავარდონ. თუ პატარა ხალისიანია, ამან მშობლები არ უნდა შეაწუხოს, რადგან ასეთი ბავშვი შინაგანად ფლობს ძალებს, რომელთა სწორად გამოყენებით შეიძლება მომავალში ბევრ რამეს მიაღწიოს.

ძალდატანება უსარგებლოა. ზოგიერთი მშობელი ძალზე დიდ ზეწოლას ახდენს შვილებზე, თანაც სხვების თანდასწრებით. თითქოს მათი შვილი საპალნე ცხოველი იყოს, საითაც უბრძანებენ, იქით უნდა წავიდეს. ასეთი მშობლები შემდგომ შვილების ცემასაც იწყებენ. რა ვქნა, მამაო, - შემომჩივლა ერთმა ქალმა, - ჩემს შვილს ჩემი დანახვაც არ უნდაო. დავარიგე, როგორ მოქცეულიყო. ის კი წუწუნს განაგრძობდა - რაღა ვქნაო. ვუთხარი: - შენს გვერდით ერთი საათის გატარებაც გამიჭირდა და ბავშვი როგორღა იცხოვრებს? სად არის შენი სიყვარული, თუ შვილი შენთან ადგილს ვერ პოულობს? სხვებთან მშვენივრად იქცევა და თუ შენი დანახვა არ უნდა, ეს შენი ბრალია. ნუ ამწარებ, სულს ნუ უსახიჩრებ, ტკბილად, მოთმინებით მოექეცი.

ძალდატანება ბავშვებს თრგუნავს. დაუსრულებელი შენიშვნები: - ამას ხელი არ ახლო, იქ არ წახვიდე, ეს გააკეთე, - აღიზიანებს. თოკი ხომ ისე უნდა მოსწიო, რომ არ გაწყდეს. ბავშვები გონივრულად უნდა ამხილო და ასე დაეხმარო შეცდომის შეცნობაში. სიყვარულით და გულისტკივილით უნდა აუხსნა, რა არის მისთვის სასიკეთო და რა არა. თანაც არ უნდა დაუშვა, რომ მათ შორის განხეთქილება ჩამოვარდეს... მახსოვს, ერთი დედა როგორ შესტიროდა შვილს, რომელიც ცუდად იქცეოდა: ნუ შვრები ასე, ჩემო ოქროს ბიჭოო. და როცა ბავშვებს ასეთი მაგალითი აქვთ, ისინიც სწავლობენ ცხოვრებისეული სიძნელეების გადატანას ლოცვით და ღვთის რწმენით.

დღეს აფორიაქებულ გარემოში ვცხოვრობთ, უამრავ ბავშვს ჯანმრთელობა ერღვევა. სკოლასა და ქუჩაში უკიჟინებენ: - მშობლებს პატივს არ სცემთ, არავის არ სცემთ პატივსო. ამას ემატება დედის სურვილებიც, მკაცრად ეჭიროს შვილი ხელში.

ვურჩევ დედებს, ძალა ბავშვს კი არა, საკუთარ თავს დაატანონ და ილოცონ. თუ დედა შვილს უბრალო მოქმედებასაც კი უკრძალავს და ხშირად - უსამართლოდაც, მაშინ ბავშვი სერიოზული საფრთხისას არ დაუჯერებს მშობელს და თავს ხიფათში ჩაიგდებს. მას არ ესმის, რომ მშობლის ნათქვამში - "ეს არ გააკეთო" - რამხელა სიყვარული იმალება. მოზრდილ ბავშვს შენიშვნების მიცემისას ეგოიზმი უჩნდება სულში - განა პატარა ვარ, ასე რომ მექცევიანო. მშობლებმა მას უნდა გააგებინონ, რომ თუ ძალზე პატარას ცეცხლთან თამაშს უკრძალავდნენ - რამე არ დაიწვაო, ახლა, წამოზრდილს, სხვა ცეცხლისგან იფარავენ. ამიტომ ბავშვიც ფრთხილად უნდა იყოს, ეშმაკს გამოცდის ნება რომ არ მისცეს და წმინდა ნათლისღების მადლი არ დაკარგოს.

დედამ თავისი განუსჯელი სიყვარულით შეიძლება ზიანი მიაყენოს ბავშვს. მაგალითად, როცა ხედავს, პატარა სიარულს ვერ სწავლობს და იმის მაგივრად, ხელი მოჰკიდოს, დაეხმაროს, ხელში აჰყავს და ასე ატარებს. განა ის ბავშვი სიარულს ისწავლის? რა თქმა უნდა, დედას უყვარს შვილი, მაგრამ ზედმეტი მზრუნველობით აფუჭებს მას.

ასეთი სიყვარული უთუოდ განსჯის საშუალებით უნდა "დავამუხრუჭოთ". ნამდვილი სიყვარული უშურველია, კეთილგონიერი. ერთხელ მშობლებზე გაბრაზებულმა ყმაწვილმა შემომჩივლა - მშობლებს არ ვუყვარვარ, ყველაფერს მიკრძალავენო. არადა დედ-მამას სიკეთე უნდოდა მისთვის, მაგრამ არ იცოდნენ, როგორ მოქცეოდნენ ბიჭს. ვუთხარი: - გახსოვს, პატარაობისას დედაშენი რა თბილად გაცმევდა, რომ არ გაციებულიყავი, ან როგორ გარიდებდა მზის დარტყმას? მისი მაშინდელი საქციელი ხომ დიდი სიყვარულის შედეგი იყო-მეთქი. ბიჭი მიხვდა, თუ როგორ ჰყვარებია მშობლებს და ატირდა.

როცა საჭიროა, დედა მკაცრადაც უნდა მოექცეს შვილს, ყველაფერზე ადვილად არ უნდა დაეთანხმოს, ეს ბავშვს არ წაადგება. ზოგჯერ დედა, უზომო სიყვარულისგან, აავსებს ხოლმე შვილს კოცნით, თან აქებს, - მსოფლიოში არავის ჰყავს ჩემებრ მშვენიერი შვილიო. ამით მასში თესავს სიამაყეს, არაჯანსაღ რწმენას საკუთარი თავისას. შემდგომში ასეთი ბავშვი მშობლებსაც აღარ უჯერებს, თავი ყოვლისმცოდნე ჰგონია.

მშობლებმა შვილებს მცირე ასაკიდანვე უნდა განუვითარონ პასუხისმგებლობის გრძნობა, შეძლებისდაგვარად გააკეთებინონ საოჯახო საქმეები. ბავშვებმა არ უნდა მოითხოვონ, რომ ყველაფერი მზამზარეულად, ლანგრით მიართვან. წინააღმდეგ შემთხვევაში, შემდგომ გაუჭირდებათ.

მატერიალურად უზრუნველყოფილი მშობლები პასუხისმგებლები არიან შვილების მომავალზე. რა თქმა უნდა, მთავარია, შვილები კარგ ადამიანებად გაზარდონ, მისცენ განათლება ან რაიმე ისეთი ხელობა ასწავლონ, რომლითაც არსობის პურს იშოვიან, შეუძინონ სახლი და სხვა.

თუ კაცი მარტოხელაა, შეუძლია ყველაფერი გასცეს, მაგრამ თუ ოჯახი ჰყავს, ვალდებულია, იზრუნოს მასზე.

მშობლებმა ყველაფერი მაშინვე არ უნდა გადასცენ შვილებს - გამოუცდელ ახალგაზრდას შეიძლება შემოეხარჯოს. ეს კი მშობლებს გულს ატკენს, რადგან მეტად აღარ შეუძლიათ დახმარების გაწევა. ამას გარდა, მშობლებმა უფრო მეტი ყურადღება სუსტ შვილს უნდა მიაქციონ, შეეწიონ მატერიალურად და ზნეობრივად, რათა არასრულფასოვნების, უიღბლობის შიშმა არ მოიცვას იგი.

მშობლებმა სიყვარულით და განსჯით უნდა იზრუნონ თითოეულ შვილზე და იმაზეც, რომ მათ შორის ურთიერთობა არ გაცივდეს.

დღეს იშვიათად შეხვდებით მეგობრულ ოჯახებს, სადაც და-ძმები სულიერად ცხოვრობენ, ერთმანეთს მიწისა და ქონების გამო არ ეჩხუბებიან, არ უჩივიან. ვიცნობდი ოჯახს, სადაც შვიდი შვილი გაიზარდა. მშობლებს ერთი ოქროს სამკაული ჰქონდათ. გადაწყვიტეს, სამკაული მათი სიკვდილის შემდეგ იმ ძმას დარჩენოდა, რომელიც მეტად იზრუნებდა მათზე სიბერეში. იმ ძმამ კი იფიქრა, ჩემს მრავალშვილიან დას უფრო დასჭირდებაო. დამ მესამე ძმას აჩუქა, მესამემ - მეოთხეს და... ისევ პირველ ძმას დაუბრუნდა. მერე მოითათბირეს და-ძმებმა და სამკაული ეკლესიას შესწირეს."
ბეჭდვაელფოსტა
25.11. 2016
!
ეს გაზეთი ნამდვილად დიდ სიკეთეს ემსახურება,მის ყოველ გვერდში უდიდესი სიბრძნე დევს,ძალიან დიდ სიკეთეს აკეთებთ ამ ყველაფრით იმედი მაქვს კიდევ დიდი ხანი იქნება ასე,უფალმა დაგლოცოთ და გაგაძლიეროთ
04.04. 2016
მშობლებმა სიყვარულით და განსჯით უნდა იზრუნონ თითოეულ შვილზე და იმაზეც, რომ მათ შორის ურთიერთობა არ გაცივდეს. ვეთანხმები სრულიად, ღმერთო დალოცე ყველას ოჯახი, დიდი ოჯახები ერის ძალა და ღონეა გაუტეხელი.
მშობლებმა სიყვარულით და განსჯით უნდა იზრუნონ თითოეულ შვილზე და იმაზეც, რომ მათ შორის ურთიერთობა არ გაცივდეს. ვეთანხმები სრულიად, ღმერთო დალოცე ყველას ოჯახი, დიდი ოჯახები ერის ძალა და ღონეა გაუტეხელი.
სხვა სიახლეები
18.08.2016
მამა პაისი ათონელი ამბობს: ერთი საქმეა - მსუბუქად შეაქო ბავშვი, რათა სულით არ დაეცეს, სხვაა - მასში ეგოიზმი გააღვიძო.
16.02.2016
განათლების სამინისტროს მიერ სკოლებში შემოთავაზებული ახალი საგანი-"მე და საზოგადეობა" ფართო საზოგადოების განხილვის თემად იქცა.
08.05.2015

მშობლები, რომელთაც შვილი პირველად მიჰყავთ სკოლაში, დიდი ხნით ადრე იწყებენ სამზადისს, შფოთავენ, არჩევენ სკოლას, მასწავლებელს. ეს გასაგებიცაა, რადგანაც სწავლის დაწყებით საფეხურზე მიღებული ცოდნა და სწავლისთვის საჭირო უნარ-ჩვევები განსაზღვრავს ბავშვის წარმატებას მომავალში.

06.01.2011
მარგიანების მრავალშვილიან ოჯახში ყოველთვის ჟრიამულია. აქ ერთმანეთის სიყვარულით ცხოვრობენ და ერთობით ადიდებენ გამჩენ ღმერთს.
25.11.2010
ჭეშმარიტი ქრისტიანული ოჯახი მეორე ეკლესია რომ არის, ამის შეხსენება ალბათ აღარ გვმართებს.
15.04.2010
თუ მშობლებისთვის ქრისტე არის არა მოვალეობა ეკლესიაში მისვლისა, არამედ ყველაზე ძვირფასი, მნიშვნელოვანი და ფასეული მთელ დედამიწაზე, მაშინ ბავშვებიც ქრისტეს აღიქვამენ როგორც მშვიდობის, სიკეთისა და სიყვარულის წყაროს
ქალაქის ერთ-ერთ ტაძარში საღვთო ლიტურგია მიმდინარეობს
16.04.2009
ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობა მომავალი თაობის აღზრდაში ოდითგანვე დედას ეკისრებოდა. მართალია თანამედროვე ცხოვრებაში ფასეულობები მკვეთრად შეიცვალა, მაგრამ უფალს მინდობილი დედები კვლავ თვლიან, რომ შვილების არასწორად აღზრდისთვის მის წინაშე არიან პასუხისმგებელნი.
19.02.2009
პირველი წყვილი, რომელმაც ღალიის ქართულ მონასტერში დაიწერა ჯვარი
ჭეშმარიტი ქრისტიანული ოჯახი ურთიერთსიყვარულით და პატივისცემით რომ უნდა ვეზიდებოდეთ ჭაპანს, ეს თეორიულად თითქოს კარგად ვიცით, მაგრამ რეალურად ხშირად ამის გაკეთება გვიჭირს.
05.02.2009
ჩიქოვანების ოჯახის ისტორია ასეთი გახლავთ: გიორგიმ და თამარმა ერთმანეთი ჩიტაძის ქუჩაზე მდებარე წმინდა ნინოს ტაძარში გაიცნეს. მოძღვარიც ერთი ჰყავდათ - დეკანოზი თეიმურაზ ჩაჩიბაია. თამარი გალობს, გიორგი მედავითნეა და ტაძრის განმგებელი.
05.02.2009
ქორწინება ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯია ცხოვრებაში - ირჩევ ადამიანს, ვისთანაც უნდა გაატარო დარჩენილი ცხოვრება და გაინაწილო ოჯახის სიმძიმე.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
ზეციდან მიწაზე სამი ნათლის სვეტი გარდამოვიდა, შუქმა გაანათა იქაურობა

წმიდა მოწამენი დავით და კონსტანტინე მხეიძეები არგვეთის მთავრები იყვნენ. 
საიტის პარტნიორები