როგორ უნდა გვიყვარდეს ჩვენი ბავშვები
როგორ უნდა გვიყვარდეს ჩვენი ბავშვები
გარდამავალ პერიოდში მყოფი ნებისმიერი ქვეყანა მძიმე ეკონომიკურ, პოლიტიკურ და სოციალურ კრიზისს განიცდის. ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე ტვირთი ქვეყნის მომავალ თაობას აწვება, ანუ ბავშვებსა და მოზარდებს.

ჯერ კიდევ მოუმწიფებელი ბავშვის ფსიქიკა ადვილად ემორჩილება ნებისმიერ ზეწოლას. უარყოფითი ზემოქმედების მიმართ საზოგადოების ყურადღება მოდუნებულია.

დროთა განმავლობაში ასეთი ვითარების ამოძირკვა ძნელდება, ვინაიდან საზოგადოება ეჩვევა ვითომ თანამედროვე ახალგაზრდობას. საუბედუროდ, ასეთი მოზარდის ნიღაბქვეშ არის დამალული ძლიერი, აგრესიული ფონი, მტრული განწყობა ირგვლივ მყოფთა მიმართ, დაუნდობლობა, ნარკომანია, ტოქსიკომანია, პროსტიტუცია და საზოგადოებისთვის მიუღებელი სხვა გამოვლინებები.

ერთ-ერთი უპირველესი ფარი ბავშვის ფსიქიკის დაცვისა არის მისი ოჯახი. ქვეყნის გარდამავალი პერიოდი სახეს უცვლის ამ ფარს და მას აქვს მხოლოდ მატერიალური დაცვის ფენომენი. ის კარგავს ემოციურ დატვირთვას და ბავშვი ან მოზარდი საზოგადოების წინაშე დაუცველი რჩება. ფსიქიკის გადასარჩენად ის უნდა შეიარაღდეს საზოგადოებისთვის მისაღები იარაღით, ანუ აგრესიით, მტრობით, დაუნდობლობით.

დროთა განმავლობაში ასეთი ბავშვები ხდებიან ლიდერები თავიანთ წრეში. მათ ბაძავენ უფრო სუსტნი, თავდასაცავად ცდილობენ მათ გვერდით ყოფნას. საინტერესოა, რომ ყოველ ავტორიტეტს დროთა განმავლობაში ვეჩვევით. ლიდერული პოზიციის გასაგრძელებლად საჭიროა პერიოდულად რაიმე ახლის, ე.წ. მოდურის, საინტერესოს შემოტანა. საინტერესო კი შესაძლოა მივიღოთ განათლების საშუალებით, რასაც შრომა ესაჭიროება და ძნელია; ან ავიღოთ გამზადებული მასალა, რომელშიც აღინიშნება აგრესიის, მტრობის, გარყვნილების ელემენტები. მათი ათვისება ბევრად ადვილია და გონების შეწუხებას არ მოითხოვს.

უარყოფითი ლიდერისთვის გამზადებულ აგრესიულ, ეროტიკულ და სხვა უარყოფით მასალას კი თვით საზოგადოება აწვდის სხვადასხვა წყაროდან. ასეთებია სხვადასხვა პროფესიული საინფორმაციო წყარო და სათამაშოები (დატვირთული აგრესიით, დაუნდობლობით, ეროტიკული ელემენტებით და ა.შ.)

შესაძლოა მოვიყვანოთ ყველაზე მარტივი ყოველდღიური მაგალითი სხვადასხვა ასაკის ბავშვებისთვის: სკოლამდე ასაკის ბავშვები ამჟამად თამაშობენ ისეთ თამაშს, სადაც საჭიროა მოატეხო ხელი, ფეხი, თავი, დაასახიჩრო, ატკინო და ა.შ. უფრო დიდი ასაკისთვის საუბრის თემა და თამაშის სპეციფიკა მიმართულია აზარტულობისკენ (ცუდი გაგებით). გარდატეხის ასაკის მოზარდები ცდილობენ, სხეული მოისვირინგონ და ის აუცილებლად უნდა ჩანდეს. აგრეთვე, ისახიჩრებენ სხეულს (განსაკუთრებით ხელებს), რათა აჩვენონ სხვას, რომ ტკივილზე უფრო ძლიერები არიან. თვითდამკვიდრების ეს მეთოდი საკმაოდ პოპულარულია. მან შეიძლება მოზარდი დაღუპვამდე მიიყვანოს, ხოლო საზოგადოების ვალია, იფიქროს, სად შეცდა, როდის დაიკარგა პატივისცემა უფროსი თაობის, განსაკუთრებით მშობლების მიმართ, რის გამოსწორებაა შესაძლებელი ფინანსების გარეშე და რა არის ამისთვის საჭირო.

ჩვენი აზრით, საზოგადოების ნაწილი ვერ გრძნობს, ვერ ხედავს ამ საშიშროებას, ან არ სცალია დასაფიქრებლად. იმედია, დროთა განმავლობაში დაიხვეწება ისეთი საკითხები, როგორიცაა პრესის, ტელევიზიის, ლიტერატურის ასაკისამებრ ხელმისაწვდომობა, გააქტიურდება ინტელექტუალური, სპორტული და სხვა ინტერესები, დაიხვეწება ტელე და რადიომაუწყებლობა, მათი ლექსიკონი. რაც უფრო მალე დაიწყება ამ პრობლემის გამოაშკარავება და საზოგადოების გაცნობიერება ამ საკითხში, მით უფრო მალე მიიღწევა დადებითი შედეგები.

მოზარდის ფსიქიკა იმდენად ლაბილურია, რომ ხანგრძლივ ნევროზულ მდგომარეობაში ყოფნისას ღებულობს ხასიათობრივ თავისებურებას, რომლის შეცვლა საკმაოდ ძნელი და ხშირად უშედეგოცაა. მშობლებო, იქნებ დროა, მივხედოთ შვილებს და მიხედვა დავიწყოთ საკუთარი სულიერი ცხოვრების მოწესრიგებით...

მოამზადა მღვდელმა
ლევან მათეშვილმა
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
18.08.2016
მამა პაისი ათონელი ამბობს: ერთი საქმეა - მსუბუქად შეაქო ბავშვი, რათა სულით არ დაეცეს, სხვაა - მასში ეგოიზმი გააღვიძო.
16.02.2016
განათლების სამინისტროს მიერ სკოლებში შემოთავაზებული ახალი საგანი-"მე და საზოგადეობა" ფართო საზოგადოების განხილვის თემად იქცა.
18.12.2015
"მშობლები ყურადღებით უნდა იყვნენ, რომ ბავშვებს საღამო ხანს არ გაუჯავრდნენ, რადგან ისინი საღამოს წყენას ვერაფრით მოინელებენ.
08.05.2015

მშობლები, რომელთაც შვილი პირველად მიჰყავთ სკოლაში, დიდი ხნით ადრე იწყებენ სამზადისს, შფოთავენ, არჩევენ სკოლას, მასწავლებელს. ეს გასაგებიცაა, რადგანაც სწავლის დაწყებით საფეხურზე მიღებული ცოდნა და სწავლისთვის საჭირო უნარ-ჩვევები განსაზღვრავს ბავშვის წარმატებას მომავალში.

15.04.2010
თუ მშობლებისთვის ქრისტე არის არა მოვალეობა ეკლესიაში მისვლისა, არამედ ყველაზე ძვირფასი, მნიშვნელოვანი და ფასეული მთელ დედამიწაზე, მაშინ ბავშვებიც ქრისტეს აღიქვამენ როგორც მშვიდობის, სიკეთისა და სიყვარულის წყაროს
ქალაქის ერთ-ერთ ტაძარში საღვთო ლიტურგია მიმდინარეობს
16.04.2009
ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობა მომავალი თაობის აღზრდაში ოდითგანვე დედას ეკისრებოდა. მართალია თანამედროვე ცხოვრებაში ფასეულობები მკვეთრად შეიცვალა, მაგრამ უფალს მინდობილი დედები კვლავ თვლიან, რომ შვილების არასწორად აღზრდისთვის მის წინაშე არიან პასუხისმგებელნი.
19.02.2009
პირველი წყვილი, რომელმაც ღალიის ქართულ მონასტერში დაიწერა ჯვარი
ჭეშმარიტი ქრისტიანული ოჯახი ურთიერთსიყვარულით და პატივისცემით რომ უნდა ვეზიდებოდეთ ჭაპანს, ეს თეორიულად თითქოს კარგად ვიცით, მაგრამ რეალურად ხშირად ამის გაკეთება გვიჭირს.
05.02.2009
ჩიქოვანების ოჯახის ისტორია ასეთი გახლავთ: გიორგიმ და თამარმა ერთმანეთი ჩიტაძის ქუჩაზე მდებარე წმინდა ნინოს ტაძარში გაიცნეს. მოძღვარიც ერთი ჰყავდათ - დეკანოზი თეიმურაზ ჩაჩიბაია. თამარი გალობს, გიორგი მედავითნეა და ტაძრის განმგებელი.
05.02.2009
ქორწინება ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯია ცხოვრებაში - ირჩევ ადამიანს, ვისთანაც უნდა გაატარო დარჩენილი ცხოვრება და გაინაწილო ოჯახის სიმძიმე.
22.01.2009
წერილები ოჯახურ ყოფაზე
მამა პაისი (ათონელი) სწერს დეკანოზ დიონისე ტაცისს
"ჯვარი პატიოსანი, 1-ელი იანვარი, 1974 წ.
საყვარელო ძმაო დიონისე, იდღეგრძელე! ბეთლემელმა ყოვლადწმინდა ყრმამ გაკურთხოს ამ ახალი წლის დამდეგს.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
საქართველოს ეკლესია სამოციქულოა. გადმოცემის მიხედვით, სულთმოფენობის შემდგომ, როცა მოციქულებმა წილი ჰყარეს და სხვადასხვა ქვეყანაში წავიდნენ საქადაგებლად, საქართველო ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელს ერგო
საიტის პარტნიორები