მონასტერში საკაცით მიყვანილი მეფე თბილისში თავისი ფეხით, სრულებით ჯანმრთელი მიბრძანდა...
მონასტერში საკაცით მიყვანილი მეფე თბილისში თავისი ფეხით, სრულებით ჯანმრთელი მიბრძანდა...
თამარის ბრწყინვალე ეპოქის შემდგომ საქართველოს სახელმწიფო არნახული სისწრაფით დაეშვა უფსკრულისაკენ, რისი მიზეზიც მონღოლთა გამოჩენა გახლდათ. 1220 წელს მათ დაზვერეს ქვეყანა და სულ მალე გაბატონდნენ კიდეც. 1947 წლიდან კი ჩვენში, თავიანთი ნაცადი მეთოდით, ორი კაცი გაამეფეს - დავით მეშვიდე ულუ, ლაშა-გიორგის ძე, დავით მეექვსე ნარინი, ძე რუსუდანისა, რამაც დაშალა კიდეც სამეფო.

მოსახლეობა უმძიმეს მონღოლურ გადასახადებს ვეღარ უძლებდა და მთაში იხიზნებოდა, დაცლილ მამულებს კი თავადაზნაურობა ჩალის ფასად ყიდდა.

ქართველ მეომართა დიდი ნაწილი ომებში იღუპებოდა, ხალხში კი მონღოლური ჩვეულებები ინერგებოდა... ვითარება მონღოლთა იმპერიის გაყოფამაც გაართულა. საქართველო სასაზღვრო ზოლში აღმოჩნდა და მათი ბრძოლების ველად გადაიქცა.

ილხანებმა ქართველთ სიბაზე დოგმა განუწესეს. შიბა თავდაცვით ზღუდეს ნიშნავს და იქ ქართველთა და მონღოლთა ჯარი მუდმივად იმყოფებოდა ოქროს ურდოს შემოსევათა დასაკავებლად.

ოქროს ურდოს ყაენმა, სახელად ბერქამ, ორჯერ დაამარცხა პელაგუ და 1265 წლიდან საქართველოში შემოიჭრა... კახეთ-ჰერეთის უსასტიკესმა ლაშქრობებმა საბოლოოდ დასცა და გაანადგურა ქალაქები: ხორნაბუჯი და რუსთავი...

თბილისისაკენ მიმავალ გზაში ბერქა გარდაიცვალა, მაგრამ ამის მიუხედავად ილხანებს ოქროს ურდოსი მაინც ეშინოდათ და სიბები არ მოუშლიათ.

სიბაზე დგომა სამეფო ოჯახსაც ევალებოდა, საველე პირობებში კი ნოყიერი ნიადაგი იქმნებოდა მომაკვდინებელ ეპიდემიათა გავრცელებისათვის. ამ საშინელი სენით დაავადდა დავით ულუს ვაჟი, გიორგი... შვილის სნეულებით დამწუხრებულმა მეფემ შემწეობა დმანისის ღვთისმშიბელს შესთხოვა თურმე, რის შედეგადაც უფლისწული მეყსეულად განიკურნა...

მალე სიბაზე მდგომი მეფე თავადაც მძიმედ დასნეულდა... მკურნალებმა ვერაფერი გააწყვეს და სნეული მეფე მარტყოფს მიასვენეს...

დავითმა კეცზე გამოსახული მაცხოვრის ხელთუქმნელ ხატთან მხურვალედ ილოცა (თიხის ფირფიტაზე გამოსახული მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატიდან სასწაულებრივად გადასული ეს ხატი საქართველოში თავად ანტონ მარტყოფელს ჩამოუბრძანებია და საუკუნეთა მანძილზე იგი ჩვენი დიდი სიწმინდე იყო, თუმცა, მოგვიანებით, იგი დაიკარგა), ცრემლთა ფრქვევით გამოითხოვა წყალობა ღვთისაგან და უფალმაც შეივედრა იგი... მონასტერში საკაცით მიყვანილი მეფე თბილისში თავისი ფეხით, სრულებით ჯანმრთელი მიბრძანდა...
ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
29.11.2019
მამა ფადეის (თადეოზი) ვიტოვნიცელს, უაღრესად პატივცემულ სერბ მოძღვარს, ოჯახის შესახებ კითხეს:
29.11.2019
- მარხვა რა არის?
ეხლავე აგიხსნიო, უთხრა მამა გაბრიელმა და ჩამოუთვალა მას ბავშვობიდან ჩადენილი მისი ცოდვები.
03.11.2019
ცნობილი საეკლესიო მწერალი სერგი ნილუსი მოგვითხრობს: "დღეს მამა იოსებთან მივედი, მაგრამ არავინ გამომეხმაურა. მამები ისვენებდნენ.
27.12.2018
ღირსი მამა გაბრიელის დედის, მონაზონ ანას ფოტო სოციალურ ქსელში, თინათინ მჭედლიშვილის გვერდზე ვნახე.
26.08.2018
იღუმენია ელისაბედი (ზედგინიძე):
-ერთხელაც, მამა გაბრიელმა მარტყოფის მონასტერში მთხოვა წასვლა.
29.11.2017
გვესაუბრება საქართველოს საპატრიარქოს წმიდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის ისტორიის დოქტორანტი,
27.08.2017
,,ლეგენდის თანახმად, ავღანელებთან ბრძოლისას, ძალაგამოლეულ ქართველებს "თამზანის გორაზე" წმინდა გიორგი გამოეცხადათ
31.07.2017
-ჩემი მარტყოფის მონასტრის წინამძღვრობის დროს ოთხი ძროხა გვყავდა. იქ ძალიან დიდი თოვლის მოსვლა იცის
18.02.2017

-როცა პირველად შევხვდი ბერ იოსებ ისიხასტს, ამბობდა,-გული მაწუხებს და ვემზადები უფალთან შესახვედრადო,-გვიამბობს ავჭალის წმინდა ქეთევან წამებულის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი, დეკანოზი გიორგი რაზმაძე:
30.09.2016
"კარიბჭის" ერთგულ მკითხველს კარგად მოეხსენება, რომ ჟურნალის რედაქცია ყოველწლიურად ამზადებს წლის მოსახევ კალენდარს
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
100 წლის წინ, 1918 წლის 26 მაისს, თბილისში საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აქტი მიიღო.