კარიბჭე - #14 (25)
კარიბჭე #14 (25)
ჟურნალის სტატიები:
წმინდა მატათა მოციქული წარმოშობით იუდას ტომიდან ყოფილა, დაბადებულა ქალაქ ბეთლემში. სიყრმიდანვე მიუბარებიათ იგი იერუსალიმში აღსაზრდელად წმინდა სვიმეონ მიმრქმელისათვის, რომლისგანაც, ვითარცა მადლის წყაროსგან, აღვსებულა ღვთის დიდი რწმენით და სიყვარულით.
ქართული მწერლობის ისტორია სათავეს ქრისტიანობიდან იღებს. ეკლესია იყო, არის და იქნება ქართველი ხალხის გაერთიანებისა და ქართული მწერლობის განვითარების ძალის მიმცემი, მასაზრდოებელი საუკუნოვანი კეთილშობილური ტრადიციებისა.
ბილწმეტყველება ცოდვაში ჩავარდნის შედეგია. პირველქმნილმა ადამიანმა ცოდვით დაცემის შედეგად სამოთხისეული ყოფიერება დაკარგა და ადვილად დაემორჩილა ცოდვას. მათ შორის ერთ-ერთია ბილწსიტყვაობა.
ათი მცნება
1. მე ვარ უფალი ღმერთი შენი და არა იყვნენ შენდა ღმერთნი უცხონი ჩემსა გარეშე.
2. არა ჰქმნე თავისა შენისა კერპნი, არცა ყოვლადვე მსგავსი, რაოდენი არს ცათა შინა ზე, და რაოდენი არს ქვეყანასა ზედა ქვე, და რაოდენი არს წყალთა შინა ქვეშე ქვეყანისა; არა თაყვანი-სცე მათ, არცა მსახურებდე მათ.
სწორედ ამგვარი უბედური ათი კეთროვანი შეეგება უფალ იესო ქრისტეს ერთ-ერთი დაბის შესასვლელში
ბიბლიაში, როგორც ძველ აღთქმაში, ასევე ახალ აღთქმაში, ძალიან ხშირად არის ნახსენები დაავადება, რომელსაც კეთრი ჰქვია.
მოთელილი მატყლის ნაწარმს - ნაბადს, ქეჩას და თექას ოდითგან მრავალმხრივი გამოყენება ჰქონდა და აქვს საქართველოში, გობელენის დამზადება კი მოგვიანებით დაიწყეს.
ცხრა შვილი შეეძინათ სტავროს და თეოდორა ცელიკასებს, მაგრამ, ღვთის განგებით, მხოლოდ სამი მათგანი გაიზარდა. სწორედ ასეთი "სიკვდილის ტრაპეზის ნამუსრევი" გახლდათ პატარა იაკობი, სუსტი აგებულებისა.
ბატონ ჯემალ მონიავას, მარჯანიშვილის თეატრის ღვაწლმოსილ მსახიობს, რამდენიმე პიესის ავტორსა და დამდგმელს, ყველა კარგად იცნობს. ვისაც მისი მოთხრობების ციკლი "კავთისხევური კიდობანი" წაუკითხავს, დარწმუნდება, რომ ბატონი ჯემალი ქართული მწერლობის ღირსეული წარმომადგენელიცაა.
XX საუკუნის უკანასკნელ წლებში გაჩნდა ახალი მოვლენა - კერძო ფირმების მიერ შემუშავებული "გამაჯანსაღებელი" პრეპარატები. მათი არსებობის ფორმა და მოღვაწეობა ძალიან ჰგავს ერთმანეთს და მოგვაგონებს ტოტალიტარული სექტების საქმიანობას.
"დიდად კურთხეულია მოწამეობა, - ბრძანებს ღირსი მამა ეფრემ კატუნაკელი, - ჩვენი ეკლესია მათი სისხლითაა აშენებული, წმინდა ტრაპეზნი დამყარებულია მათ წმინდა ნაწილებზე.
მამა პაისი ათონელის დარიგებები
ღვთისთვის მინდობა. ღმერთმა პირველქმნილ ადამიანებს - ადამს და ევას - მისცა უდიდესი კურთხევა, ყოფილიყვნენ მასთან ერთად შემოქმედნი.
ღვთისმშობლის შობის სახელობის ბეთანიის მამათა მონასტერი მდინარე ვერეს ტყიან ხეობაში მდებარეობს. როგორც ისტორიკოსი სტეფანოზ ორბელიანი გადმოგვცემს, მონასტერი ჯერ კიდევ XI საუკუნეში არსებობდა როგორც დიდგვაროვან ფეოდალთა საძვალე.
მზე ქრისტიანობისა
"ეჰა, მეომარნო ქრისტესანო! თუ ღვთის რჯულის დასაცავად თავდადებით ვიბრძოლებთ, არათუ ეშმაკის ურიცხვ მიმდევართ, არამედ თვით ეშმაკებსაც იოლად დავამარცხებთ...
1245 წელს მონღოლ დამპყრობთაგან შევიწროებული და სისხლდაწრეტილი საქართველო უპატრონოდ დარჩა. ლაშას აღსასრულის შემდგომ ტახტზე ასული თამარის ასული რუსუდანი წინ ვეღარ აღუდგა იმ დროის მსოფლიოში ყველაზე მძლავრ საომარ ძალას და მამულზე დარდი და წუხილი სამარეში ჩაიყოლა.
14 აგვისტოდან იწყება და 28 აგვისტოს მთავრდება
ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ამქვეყნიური ცხოვრება ღვთის მადლით იყო გაბრწყინებული. მოციქულთა მსგავსად, იგი სიტყვითა და ლოცვით განამტკიცებდა ქრისტიანულ ეკლესიას.
ფერისცვალება
ფერისცვალება უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესი მისი ამქვეყნიური ცხოვრების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მოვლენაა, ამიტომ წმინდა მართლმადიდებელმა ეკლესიამ ერთ-ერთ უდიდეს დღესასწაულად შერაცხა.
თანამედროვე პოლონეთის შემადგენლობაში შემავალ ტერიტორიებზე ქრისტიანობამ სხვადასხვა მხრიდან შეაღწია: დიდი მორავიის სამთავროდან, გერმანული მიწებიდან და კიევის რუსეთიდან. დიდი მორავიის სახელმწიფოს გაფართოების შედეგად კრაკოვი და მცირე პოლონეთი ველიკოგრადის ეპარქიაში შევიდა.
ახალქალაქისა და კუმურდოს ეპარქიის შესახებ გვესაუბრება ახალქალაქის საეპისკოპოსო რეზიდენციასთან არსებული წმინდა ნინოს სახელობის დედათა მონასტრის წინამძღვარი დედა სოსანა (კენჭოშვილი):
ახალქალაქისა და კუმურდოს ეპარქია სამხრეთ საქართველოში, ჯავახეთში, მდებარეობს. სამღვდელმთავრო ტერიტორიას აღმოსავლეთიდან ახალციხის, ტაო-კლარჯეთისა და ლაზეთის ეპარქიები, სამხრეთიდან თურქეთი და სომხეთი ესაზღვრება.
ძვირფასო რედაქციავ!
მადლობელი ვარ, რომ "კარიბჭე" არსებობს, საშუალება გვაქვს, ბევრი რამ ვისწავლოთ და ერთმანეთს აზრი გავუზიაროთ.

მინდა მოგიყვეთ, როგორ დავადექი ეკლესიის გზას. კომუნისტების დროში გავიზარდე.
დიდებით არა, მოკრძალებით, მაგრამ მაინც ხომ შევედით...
XVIII საუკუნეში, როცა ქართველებმა წმინდა მიწაზე უკანასკნელი მონასტერი დატოვეს (უფრო სწორად, ბერძნებს მიაბარეს), ვერც იფიქრებდნენ, რომ განშორება ასე გრძელი იქნებოდა.
როცა სიცრუესა და მის თანამდევ თვისებებზე - ორპირობაზე, მლიქვნელობაზე - ჩამოვარდება სიტყვა, უმალ გვახსენდება ჩვენი დიდი წინაპარი. "ყოვლისა უბადობის" მიზეზად რუსთველი სწორედ სიცრუეს მიიჩნევს.
აზრის გამოხატვის იგავური ფორმა მტკიცედ დამკვიდრდა მწერლობაში, თუმცაღა თავად ამბავი გამოგონილია ხოლმე. არსებობს მხატვრული სიცრუე, რომელიც, რა თქმა უნდა, განსხვავებულია და დაშორებულია თავად სიცრუისგან.
იერუსალიმის ეპისკოპოსს, ნარკისს, სიძვა შესწამეს. განრისხებულ სამწყსოს ძლივს გადაურჩა და თავი უდაბნოს შეაფარა. მაგრამ მალე გამოაჩინა ღმერთმა მისი სიმართლე, ცილისმწამებლები კი დასაჯა:
"მხოლოდ და მხოლოდ სიცრუე განგვაშორებს უფალს; ცრუ ფიქრები, ცრუ სიტყვები, ცრუ სურვილები - აი, სიცრუის ერთობლიობა, რომელსაც არარსებობის, ილუზიისა და ღვთისაგან განდგომისაკენ მივყავართ. ამ გზიდან მძიმე ცხოვრებისეული ძვრის გარეშე უკან დასაბრუნებელი არ არსებობს
სიცრუე უაღრესად დიდი და მრავალმხრივი ცოდვაა, იმდენად მძიმე, რომ უფლის ათ მცნებაშიც კი ჰპოვა ასახვა. ეს მცნება კი გვიკრძალავს მოყვასის შესახებ სიცრუის თქმას ანუ ცილისწამებას, რა სახითაც და როგორიც უნდა იყოს - სასამართლოში, კერძო ლაპარაკში, წერილობით, პირში, პირს უკან.
რაც მეტ ტყუილს ამბობ, უფრო ეფლობი სიცრუის ჭაობში და უფრო მეტად ხდები მასზე დამოკიდებული
თუ დავაკვირდებით, ადვილად შევნიშნავთ, რომ დღეში, სულ მცირე, რამდენიმე ტყუილს მაინც ვამბობთ, თითქოს უმნიშვნელოს, უწყინარს, მაგრამ მაინც ვცრუობთ.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
უფლის კვართის ამბავი
ძველი აღთქმის მღვდელს ეფოდთან, წამოსასხამსა და სხვა შემოსამოსელთან ერთად აუცილებლად ნაქსოვი კვართიც უნდა სცმოდა. იცოდა ეს ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელმა და ამიტომაც ყრმა იესუს, მომავალ "მღვდელმოძღვარს წესსა ზედა მელქისედეკისასა", კვართი მოუქსოვა.