კარიბჭე - #11 (22)
კარიბჭე #11 (22)
ჟურნალის სტატიები:
სოხუმიდან თხუთმეტიოდე კილომეტრში მდებარეობს აფხაზეთის ერთ-ერთი ულამაზესი სოფელი კომანი. აქ იმპერატორ მაქსიმიანეს დროს, 308 წელს, ქრისტესთვის აწამეს კაპადუკიელი მღვდელმთავარი, წმინდა გიორგის ძმისშვილი და წმინდა თეოდორე ტირონის დისწული, წმინდა ვასილისკო.
ლოცვანი ბოროტთა გულისსიტყვათათვის, კვირიაკესა,
შემდგომად ძილისაგან აღდგომისა
უფალო იესო ქრისტე, ღმერთო ჩემო, განმწმიდე მე უჩინოთა ჩემთაგან. უფალო, შენ უწყი ცოდვანი ჩემნი, რამეთუ შენ, ვითარცა გნებავს, აღჰხოცენ იგინი.
XX საუკუნეში ერთ ქალაქში გარდაიცვალა 30 წლის ქალი, სახელად მარიამი. ის 20 წლისა მიათხოვეს ერთ ხელოსანს. მცირე ხნის შემდეგ კაცი ჯარში გაიწვიეს. მარიამი ერთხანს პატიოსნად ელოდა ქმარს, შემდეგ კი გარყვნილ ცხოვრებას მიჰყო ხელი.
კავკასიონს, გომბორის ქედსა და გარეკახეთის ზეგანს შორის მდებარე ველს, რომელსაც დღეს ალაზნის ველი ეწოდება, ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, ძველად თურმე ალონი ერქვა.
მეფე ბაგრატ IV-მ არაერთი წერილი მისწერა ანტიოქიაში, შავ მთაზე, წმინდა გიორგი მთაწმინდელს, მეფესთან ერთად საქართველოს მღვდელმთავარნიც ევედრებოდნენ ღირს მამას სამშობლოში დაბრუნებას. ბაგრატის ბოლო წერილში ჩანდა, რომ ეჭვი ღრღნიდა მეფეს:
წმინდა ნიკოლოზ ველიმიროვიჩი წერს: "როდესაც ადამიანები ხარბად გამოსწოვენ ბუნებას ცოდნას, იგი მათ ჭეშმარიტი ცოდნის ნაცვლად ფერად ჩხრიალებს აძლევს.
(ამონარიდები წმინდა მამათა ნაწერებიდან)
უფალს ისე არაფერი სძაგს, როგორც ამპარტავნება, რადგან მის მიღმა საკუთარი თავის ღმერთთან გატოლების სურვილი იმალება.
ნეკრესისა და ჰერეთის ეპარქიას 1997 წლის ნოემბრიდან მიტროპოლიტი სერგი (ჩეკურიშვილი) წინამძღვრობს. ამ უზარმაზარ სამწყსოში არც ერთი მონასტერი არ იყო, სასულიერო პირებიც თითზე ჩამოსათვლელნი იყვნენ. "ეპისკოპოსის ჯვარს ვერავინ გაიგებს, გარდა თავად ეპისკოპოსისა.
ნეკრესისა და ჰერეთის ეპარქია საქართველოს უკიდურესი აღმოსავლეთით მდინარე ალაზნის გაღმა მხარეს მოიცავს. იგი აერთიანებს ქალაქებს - ყვარელს და ლაგოდეხს მიმდებარე ტერიტორიებით და ნომინალურად - ძირძველ ქართულ პროვინციას - ჰერეთს.
- მეც მინდა ბესიკისთააან!..
- წახვალ? წადი, თუ გინდა.
- დედიკო, შენც წამოდიიი!..

სიცილი, დამშვიდობება... ლიფტის კარი დაიხურა. ყველა მილაგდ-მოლაგდა.
რუბრიკის სტუმარი გახლავთ თბილისის წმინდა სამების ეკლესიის მღვდელმსახური, დეკანოზი პავლე (ბერიშვილი). ეს პატივსაცემი და დარბაისელი ადამიანი უკვე ოცდაექვსი წელია ემსახურება საქართველოს ეკლესიას.
ეს დღე დაუვიწყარი იყო ჩემს ცხოვრებაში - 2004 წლის 16 ოქტომბერი...

სამგზავრო მიკროავტობუსი თორმეტი სხვადასხვა ასაკისა და პროფესიის მგზავრითაა შევსებული. არქიდიაკონ დემეტრეს ლოცვა-კურთხევით მივემგზავრებით ტაო-კლარჯეთში.
ამ ერთი შეხედვით ჩვეულებრივ ბინაში ჭეშმარიტი ხელოვნების სამყაროში აღმოვჩნდი. ყოველ კედელს შვენოდა საქართველოში ოდითგან ცნობილი და დღეს მეტ-ნაკლებად მივიწყებული ოქრომკედით ნაქარგი ჯვარ-ხატები, ნატიურმორტები, პეიზაჟები.
სულთმოფენობის მეორე შვიდეული ყოველთა წმინდათა კვირიაკედ იწოდება, შემდეგი ორშაბათიდან კი წმინდა მოციქულთა მარხვა იწყება. ეს მარხვა მოციქულთა - პეტრესა და პავლეს ხსენებით გვირგვინდება, ამიტომ სახელიც მათი ჰქვია - პეტრეპავლობის მარხვა.
იმერეთის აჯანყება
1811 წელს მეფის რუსეთმა გადაწყვიტა, გაეუქმებინა საქართველოს ეკლესიის დამოუკიდებლობა და კათოლიკოსი ანტონ II პეტერბურგს გაიწვია.
"საქართველოს სახელმწიფოს მრავალსაუკუნოვანი არსებობის განმავლობაში ბაგრატ III-ის, დავით აღმაშენებლისა და თამარ მეფის შემდეგ არც ერთ მეფეს თანამედროვეთა შორის და შთამომავლობაში ისეთი სახელი არ მოუხვეჭია, როგორიც გიორგი V ბრწყინვალემ დაიმსახურა".
ივ. ჯავახიშვილი, "ქართველი ერის ისტორია"
1831 წელს საბერძნეთი თურქთა ბატონობისგან გათავისუფლდა და დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ იქცა. ამ მნიშვნელოვან მოვლენას ელადის მართლმადიდებელი ეკლესიის შექმნაც მოჰყვა. განთავისუფლებულ ტერიტორიებზე არსებული ეპარქიები კანონიკურად კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს ეკუთვნოდა.
ქალბატონ რუსუდან კერვალიშვილს, როგორც ქველმოქმედ, ჭეშმარიტად მორწმუნე და უანგარო ადამიანს, ბევრი იცნობს. მასთან ყოველდღიურად უამრავი გაჭირვებული მიდის დახმარების სათხოვნელად, ისიც ძალღონეს არ იშურებს და შეძლებისდაგვარად ეხმარება მათ.
ქრისტე აღსდგა!
მოგვიანებით გილოცავთ აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულს, გფარავდეთ იესო ქრისტეს მადლი!

ძვირფასო რედაქციავ, ღრმად პატივცემულო რედაქტორო!
ნებისმიერ მორწმუნეს, რომელიც ასე თუ ისე ახერხებს ეკლესიურ ცხოვრებას და მასაც, ვინც ნებით თქვა უარი ამა სოფლის საზრუნავზე და ღმერთს მიუძღვნა თავი, უჩნდებათ კითხვა: მოგვიტევებს კი უფალი, დავიმკვიდრებთ კი სასუფეველს?
ბეთანიის მონასტერში, XII საუკუნის ერთ ფრესკაზე, ტაძრის ერთ-ერთ მომხატავს აარონ წინასწარმეტყველის ფერხთით საკუთარი თავიც გამოუსახავს მუხლმოდრეკილი ბერის სახით და იქვე წაუწერია: "უფალო, ნუ შეუნდობ სოფრომს". "რა მიუწვდომელი თავმდაბლობაა! - წერს არქიმანდრიტი ლაზარე ამ წარწერის ავტორზე, - წმინდა მამები ამბობენ:
მიტევება უდიდესი სათნოებაა, რომელიც ადამის მოდგმას ცათა სასუფეველს დაუმკვიდრებს. ეს რომ ასეა, ამას უფლის მთავარი ლოცვა, "მამაო ჩვენოც", მოწმობს: "და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩუენნი, ვითარცა ჩუენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა".
* წმინდა ანტონი დიდს ძმებმა ჰკითხეს: "როგორ ვიცხოვროთ, მამაო?" ღირსმა მამამ მიუგო: "როგორც გესმათ სახარებიდან, ისე იქმოდეთ და სცხონდეთ. უკეთუ ვინმემ მარჯვენა ლოყაში გაგარტყათ, მარცხენაც მიუშვირეთ". ძმებმა უპასუხეს: "არ შეგვიძლია, მამაო". მაშინ უთხრა ბერმა: "თუ მეორე ლოყის მიპყრობა არ შეგიძლიათ, პირველი მაინც მოითმინეთ".
"უდიდესი დანაშაულის გამოსასყიდად, საშინელი სირცხვილისაგან ადამიანთა სულების განსაწმენდად არ იკმარებდა ზეციური მეხთატეხა, ცეცხლი სოდომისა და გომორისა. საჭირო იყო ადამიანთა და ადამიანურ ურთიერთობათა თვისებრივად ახალი კანონი. და ეს კანონი გახლდათ: პატიება, შენდობა, ყოვლის მიმტევებელი სიყვარული".
"მამაო, შეუნდევ, რამეთუ არ იციან, რას იქმან", - ღაღადებდა ჯვარცმული მაცხოვარი და უფალს იმ ადამიანთა შენდობასა და შეწყალებას სთხოვდა, რომელთაც ის ჯვარზე გააკრეს.

ქრისტეს ეს საქციელი მორწმუნეებისთვის მიტევების საოცარი მაგალითია.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
ჟურნალი
ჟურნალის ბოლო ნომრები:
უფლის კვართის ამბავი
ძველი აღთქმის მღვდელს ეფოდთან, წამოსასხამსა და სხვა შემოსამოსელთან ერთად აუცილებლად ნაქსოვი კვართიც უნდა სცმოდა. იცოდა ეს ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელმა და ამიტომაც ყრმა იესუს, მომავალ "მღვდელმოძღვარს წესსა ზედა მელქისედეკისასა", კვართი მოუქსოვა.