ღირსი ლუკა ელადელი (+დაახლოებით 946 წელი) - ხსენება 07 (ახ.სტ. 20) თებერვალს
ღირსი ლუკა ელადელი (+დაახლოებით 946 წელი) - ხსენება 07 (ახ.სტ. 20) თებერვალს
ღირსი ლუკა ელადელი საბერძნეთის სოფელ კასტარიაში, ღარიბ მიწათმოქმედთა ოჯახში იშვა.

ღირსი მამა ბავშვობიდანვე მიეჩვია შრომას, - მიწას ამუშავებდა, ცხვარს მწყემსავდა და მორჩილად და უდრტვინველად ემორჩილებოდა მშობლებს. გულმოწყალე ჭაბუკი თავის ულუფა საჭმელს და ტანსაცმელს ხშირად უნაწილებდა გლახაკთ, რისთვისაც მშობელთაგან მრავალი საყვედურების დათმენა უწევდა. ერთხელ იმ თესლის უდიდესი ნაწილი, მშობლებმა თავიანთ მიწის ნაკვეთზე დასათესად რომ გაატანეს, მათხოვრებს მისცა, მაგრამ ღმერთმა ამ გულმოწყალების გამო უხვად დააჯილდოვა და მოსავალი იმაზე მეტი მოუვიდათ, ვიდრე განვლილ წლებში.

სიყმაწვილიდანვე წმინდანი ბევრს და გულმოდგინედ ლოცულობდა. ერთხელ დედამ იგი ლოცვის დროს ჰაერში ამაღლებული იხილა.

მამის გარდაცვალების შემდეგ ლუკა დედისგან ფარულად წავიდა ათონის მთაზე და მორჩილად შედგა, მაგრამ ღმერთმა შეისმინა დამწუხრებული მშობლის ვედრება და იგი სასწაულებრივად დააბრუნა მშობლიურ სახლში. აქ მან ოთხიოდე თვე იცხოვრა, დაამშვიდა დედა, შემდეგ კი, უკვე მისი კურთხევით, იოანეს მთაზე განმარტოვდა. აქვე აღკვეცეს იგი ბერად ამ ადგილის მოსალოცად მოსულმა მღვდელმსახურებმა. ამის შემდეგ ლუკამ გააძლიერა თავისი ღვაწლი და უფალმა დაუცხრომელი მოღვაწეობისთვის განჭვრეტის ნიჭი მიმადლა.

იოანეს მთაზე შვიდი წელი დაჰყო ღირსმა მამამ, ამის შემდეგ კი, ბულგარელთა შემოსევამ აიძულა, შეეცვალა მოღვაწეობის ადგილი და კორინთოს მიაშურა. აქ მან შეიტყო ერთი მესვეტე ბერის შესახებ, რომელიც პატრებში მოღვაწეობდა, მოძებნა იგი და 10 წელი მის მორჩილებაში იმყოფებოდა, შემდეგ კი დაბრუნდა სამშობლოში და კვლავ იოანეს მთაზე დამკვიდრდა.

აქ ამომსვლელ ადამიანთა სიმრავლე არღვევდა ღირსი ლუკას მყუდროებას, ამიტომ მოძღვრის, თეოფილაქტეს კურთხევით, იგი უფრო მივარდნილ ადგილას გადავიდა მოწაფესთან ერთად. სამი წლის შემდეგ არაბთა თავდასხმების გამო წმინდანი უდაბურ და უწყლო კუნძულზე ამპილზე გადასახლდა. მისი მოღვაწეობის უკანასკნელი ადგილი - სტირია (სოტერიე).

აქ ღირსი მამის ირგვლივ საძმო შემოიკრიბა და მცირე მონასტერი დაფუძნდა, რომლის ტაძარიც წმინდა დიდმოწამე ბარბარეს სახელზე აკურთხეს. ამ სავანეში ღირსი მამა მრავალ სასწაულს აღასრულებდა და სულიერ და ხორციელ უძლურებათაგან წმინდა მამას ღვთისგან წინასწარ ეუწყა მოახლოებული აღსასრული, სენაკში განმარტოვდა და სამი თვის მანძილზე ემზადებოდა სიკვდილთან შესახვედრად.

ღირსი მამა 946 წლის 7 თებერვალს აღესრულა. მისი უკანასკნელი სიტყვები იყო: - "ხელთა შენთა შევვედრებ, უფალო, სულსა ჩემსა!"

მოგვიანებით მის საფლავზე ტაძარი ააგეს. წმინდანის უხრწნელი ნაწილებიდან მირონი გადმოდინდა და მრავალი კურნება აღესრულა.


ბეჭდვა