სვანეთში ახალ წელს ძველად მანდილოსნები "ლემზირს", ჯვრის გამოსახულებიან პურებს, აცხობდნენ
სვანეთში ახალ წელს ძველად მანდილოსნები "ლემზირს", ჯვრის გამოსახულებიან პურებს, აცხობდნენ
ახალი წლისთვის სვანეთში საგანგებოდ ემზადებოდნენ, მეკვლეც წინასწარ იყო შერჩეული. ვიდრე მეკვლე არ მივიდოდა ოჯახში არავინ მისცემდა თავს უფლებას ოჯახის მყუდროება დაერღვია. მეკვლე ოჯახში რომ შედიოდა მაშინვე სიმღერას იწყებდა. სიმღერა უნდა ყოფილიყო ყველაზე დიდი მეკვლე.

სვანეთში ახალი წლის ტრადიციების შესახებ მწერალი ერეკლე საღლიანი გვაიმბობს:

- მასპინძელი ეკითხებოდა: -რა მოგაქვსო? სიმღერას რომ დაასრულებდა პასუხობდა:-ბედნიერება, სიმრავლე, სიმრთელე, სიამტკბილობა, წინსვლა, ხვავი, ბარაქა, დოვლათი. ოჯახში შესულს თან ნაძვის ხის ტოტი შეჰქონდა. ნაძვის ხის ტოტის შეტანის რიტუალი აუცილებელი იყო.

KARIBCHEოჯახში შესულს მასპინძელი ხვდებოდა ტაბაკზე გაშლილი სუფრით. დალოცვის შემდეგ მეკვლე ოჯახს ტოვებდა. მასპინძელი კი მოვალე იყო სიმღერით გაეცილებინა. ახალ წელს თუ სიმღერა არ იცოდა მასპინძელმა და მეკვლემაც სრულყოფილად ვერც შეხვდებოდა.

მეკვლემაც თუ სიმღერა არ იცოდა, მეკვლედ არავინ აირჩევდნენ. ხოლო რაც შეეხება მასპინძელს, რომელიც სიმღერით გააცილებდა მეკვლე, უკვე აშკარა იყო, რომ მან ვალი ვერ მოიხადა მეკვლის წინაშე. მეკვლე როცა ოჯახიდან გადიოდა მასპინძელი ამოარჩევდა სპეციალუარდ ისეთ ხარს, რომელსაც შუბლზე ნიკორი ანუ თეთრი ღარი ჰქონდა. ჩაიყვანდა წყალზე დაალევინებდა და შემდეგ უკვე ეზოში შემოყავდა. რა თქმა უნდა ამას თან ახლდა თავისი რიტუალი-ლოცვა, კურთხევა.

სუფრა

სუფრაზე რა თქმა უნდა ყველაფერი იყო, იმიტომ, რომ ახალი წელი სვანეთში ძველი სტილით იმართებოდა. ნამდვილი ახალი წელი 13-14 იანვარს აღინიშნებოდა. სხვათაშორის დღემდე გარკვეული ძალით არის შემონარჩუნებული. ახალი წლის გათენების შემდეგ შეიკრიბებოდნენ ახალგაზრდები. ყველა ოჯახში შედიოდნენ, ოჯახს დალოცავდნენ, თუ ვინმე მონდურებულნი იყვნენ ერთმანეთთან სოფელი მოვალე იყო შეერიგებინათ. ახალ წელს ყველა მშვიდად უნდა შეხვედროდა.

ჩვენში ასეთი გამოთქმაა, როცა სახლის ზღურბლს გადააბიჯებ არ შეიძლება შენი უსიამოვნო ფიქრი ოჯახში შეიტანოო. სახლი ზღურბლის მერე ყველაზე წმინდა ადგილია. ჰოდა, ვინც მწყრალად იყვნენ ერთმანეთთან, ისინი სახლში ხომ ვერ შევიდოდნენ. ამიტომ უნდა შეერიგებინათ შემომწყრალი ადამიანები და ისე შესულიყვნენ წმინდა სახლში, ზღურბლის იქით. მანდილოსნები კი "ლემზირს", სპეციალურ ზედ ჯვრის გამოსახულებიან პურებს აცხობდნენ. სვანურად ლემზირი არის ლოცვის პური. ძველი ტრადიციები მკრთალად, მაგრამ მაინც არის სვანეთში შემორჩენილი.

ბეჭდვაელფოსტა
კომენტარი არ გაკეთებულა
სხვა სიახლეები
06.10.2018
პოეტ მარიამ ხუცურაულის პოსტი უნდა გაგაცნოთ - გულგრილი ნამდვილად ვერ დარჩებით:
01.09.2018
საქართველოში რობოტ სოფიას გამოჩენამ აზრთა სხვადასხვაობა გამოიწვია.
26.07.2018
ალექსი მოსიაშვილმა ფეიბუქ-გვერდზე პოსტი გამოაქვეყნა, რომელსაც ძალიან დიდი გამოხმაურება მოჰყვა, მისი ნებართვით ამ
25.07.2018
"მოუშუშებელი ტრაგედია," ასე ახასიათებენ ათენში, ატიკის აღმოსავლეთით "მატი"-ში ხანძრის მიერ გადაბუგულ ზონებს,
25.07.2018
ვუძღვნი ჩემს მოძღვარს, ფოთის საკათედრო ტაძრის
25.05.2018
მხატვარი რეზო ადამია მეცნიერთა იმ ჯგუფს პასუხობს, რომელთა მსჯელობის საგანი ის გამხდარა, თუ რა ენაზე მეტყველებდა მაცხოვარი:
24.05.2018
აქეთ ხალხი დარჩა, საფლავები კი იქით
ბერშუეთი გორის რაიონის სოფელია, რომელიც მხოლოდ წარსულის ტკბილი მოგონებებით ცხოვრობს...
22.05.2018
ერთი ადამიანი უნდა გაგაცნოთ, მშრომელი კაცი, რომლის შესახებაც ფეისბუქზე ყვებიან: გოჩა მუკბანიანი: არ შემეძლო არ დამეწერა...
10.05.2018
დეკანოზი სერაფიმე დანელიას მოგონებებიდან:
,,ჩვენს პრაგმატულ დროში ადამიანები იშვიათად თუ მიმართავენ წმინდანებთან ცოცხალ
06.05.2018
მამა ზაზა, მამა ანტონ გულითადად გილოცავთ დაბადების დღეს. გისურვებთ ჯანმრთელ და ბედნიერ სიცოცხლეს. ღმერთმა შეიწიროს თქვენი ღვაწლი ქართული ეკლესიის, სამშობლოს და მრევლის წინაშე.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31
გარდაცვალება ყოველი ადამიანის ხვედრია, რომელსაც ვერავინ გაექცევა. "ვინ არს კაცი, რომელი ცხონდეს და არა იხილოს სიკვდილი" (ფს. 88,48), თუმცა დაფარულია, როდის დაგვიდგება ამ ქვეყნიდან გასვლის ჟამი.