აღვირახსნილობის ახალი ტალღა.
აღვირახსნილობის ახალი ტალღა.
ცხენის აღკაზმულობის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ნაწილი არის აღვირი, რომლითაც იმართება იგი. გამოუსადეგარია ცხენი აღვირის გარეშე. ადამიანს გულისა და გონებისა სამართავად ღმრთისაგან მიეცა "აღვირი", რომელიც არის სინდისი. სინდისი მართავს ადამიანს ისე, რომ მისი მყოფობა იყოს აღმაშენებელი მისი პიროვნებისა, საზოგადოებისა და ქვეყნისა, უნარჩუნებს ღირსებას. ის არის ღმრთის სჯული გულში ჩაწერილი. მაგრამ, ზოგჯერ ხდება უბედურება, ადამიანი იხსნის აღვირს – უარყოფს სინდისის ხმას და დგება გაპირუტყვების ან გასატანების გზაზე. ასეთ ადამიანს აღვირახსნილს ვუწოდებთ. ეს სიტყვა ყოველთვის უარყოფით კონტექსტში მოიხსენიება და არ მოიძებნება ადამიანი, რომელსაც აღვირახსნილად წოდება ეამოს. მაგრამ, ტრადიციულ ღირებულებათა რღვევის ხანაში იმის განხორციელების შესაძლებლობა, რაც არსებითად არის აღვირახსნილობა, თავისუფლებად იწოდება, მისთვის იბრძვიან და სახელმწიფოთა პოლიტიკის დონეზეც კი იძულებით ახვევენ თავს ერებს. მეტიც, ტარდება აღვირახსნილობის დღესასწაულები, ფესტივალები. საქართველოსაც ეწვია ასეთი "ბედნიერება" – სულ მალე "კაზანტიპის" ორგიული დღესასწაული გაიმართება. ეს ფესტივალი მრავალი წელი ტარდებოდა ყირიმში და მასზე წარმოდგენის შესაქმნელად უხვად მოიპოვება მასალა ინტერნეტში (განსაკუთრებით, ფოტომასალა). გამოიღო კიდევაც ნაყოფი – ყირიმი დაეკარგა უკრაინას. ახლა ანაკლიის ნაპირებს მოადგა ეს უკეთურება და ხელისუფლების სურვილითა და რუდუნებით ყოვლადწმიდა დედისადმი მიძღვნილი მარხვის დღეებში უნდა გაიმართოს.

სახელმწიფოსა და ერის წინსვლისა და მშვიდობიანი მყოფობის აუცილებელი პირობა არის ზნეობრივი ნორმების არსებობა და დაცვა. თანამედროვეობის უბედურებათა შორის ერთ-ერთი უმთავრესი არის მორალის მცნების მოშლა და მისი ცალკეული ინდივიდუმების ფარგლებში გამოკეტვა. აქაოდა, პირადი საქმეა, ვის რა მიაჩნდეს მორალურად და ამორალურად. ზნეობრივ ზღუდეებსა და საკვრელებს სახელმწიფო მანქანა ჩაენაცვლა თავისი რეპრესიული აპარატით. მაგრამ, ვერანაირი კონსტიტუცია და ვერც ერთი კანონი ვერ უზრუნველყოფს ერის სახის შენარჩუნებასა და განვითარებას ზნეობრივი ნორმებისა და ტრადიციების დაცვის გარეშე. ზნეობრივი საზომების მოშლა საუკეთესო საშუალებაა ერის დაკნინებისა და განქარვების, საშუალო, უეროვნო ადამიანებისაგან შემდგარი მსოფლიო საზოგადოებაში გაზავებისა და გაქრობის. თუ არსებობს საქართველო, თუ გვეწოდება ქართველები, არა იმიტომ, რომ ვლაპარაკობთ ქართულად და ვცხოვრობთ ქართველთა მიწაზე, არამედ ვართ მემკვიდრენი წინაპართა ცნობიერებისა და ღირებულებებისა. ზნეობრივი ნორმების მოშლა ერის განადგურებაა. გარყვნილების პროპაგანდა ტელევიზიითა და პრესით, მისი დაცვა კანონებით – ერის განადგურების საშუალებაა. თუ ეს მოხერხდა, ვიქნებით არა ერი, არამედ უბრალოდ მოსახლეობა. "კაზანტიპი" ამის კიდევ ერთი საშუალებაა.

საქართველო ჩვენი საერთო სახლია და, თუ ადამიანს ოდნავ მაინც აქვს შენარჩუნებული პირადი მორალური ნორმები, ვერ იქნება გულგრილი იმის მიმართ, რაც ხდება ქვეყანაში. როცა ოთახში შემოდის აყროლებული ადამიანი, აწუხებს ყველას და ეს ვერ იქნება მხოლოდ მისი პირადი საქმე. როცა ქვეყანაში შემოდის უზნეობის სიმყრალე, აწუხებს ყველას, ვისაც ჯერ კიდევ შერჩენია ადამიანობა და ვერ ტოვებს გულგრილად. მავანი ამბობს: ვისი რა საქმეა, რას აკეთებს ის ხალხი. ის ხალხი მოდის ჩვენს ქვეყანაში და ბილწავს მოწამე წინაპართა სისხლით მორწყულ და დაცულ მიწა-წყალს, ცოდვის ჟინით ასნებოვნებს იმ თაობას, რომელმაც უნდა იბრძოლოს ქვეყნისთვის და აშენოს მომავალი. ვისთვისაც ეს სულერთია, არაფრით ჯობს მეძავს. ადამიანი არ არის მხოლოდ ხორცი და შეუძლებელია, მას არ ადარდებდეს იმ გარემოს სულიერი მდომარეობა, რომელშიც ცხოვრობს.

ანაკლია საზღვრისპირა დასახლებაა. საზღვარს გაღმა არიან ადამიანები, რომელთაც ჯერ კიდევ აქვთ შემორჩენილი წესიერების, პატიოსნების, სიწმიდის განცდა. მათი დაბრუნება ქართულ ოჯახში დიდად არის დამოკიდებული იმაზე, რას დავანახებთ მათ და რამდენად იქნება დანახული შესატყვის მათი ნორმებისა. ორგიებით მოვხიბლავთ აფხაზებს და გავუჩენთ ერთიან საქართველოში დაბრუნების სურვილს?

ყველა ადამიანი ვერ იქნება მორწმუნე და ღმრთისმოშიში. მაგრამ საქართველოს უმრავლესობა თუნდაც ნომინალურად მიაკუთვნებს თავს ამა თუ იმ რელიგიას. აქედან უდიდესი ნაწილი მართლამდიდებლად წარმოგვიდგება. ნებისმიერი რწმენის ადამიანისათვის არის მნიშვნელოვანი პასუხისმგებლობა ღმრთის წინაშე. მართალია, საეკლესიო ლიბერალები ღმერთს მხოლოდ მოყვარულ მამად გვისახავენ, მაგრამ წმიდა წერილი და ისტორია ნათლად გვაჩვენებს: ცოდვა არ რჩება დაუსჯელი. ან ჩვენ ვისჯით თავს სინანულით, ან ღმრთისაგან მოდის რისხვა. ამიტომ, ყოველი ადამიანისათვის არის მნიშვნელოვანი ისე წარმართვა საკუთარი და ზოგადსაერო ცხოვრებისა, რომ არ დაიმსახუროს რისხვა ღმრთისა. უღმერთო ადამიანი მსოფლმხედველობას აფუძნებს მისი ცნობიერების აქსიომად ქცეულ ღმრთის არარსებობაზე და ქვეყნის წარმატებისა თუ წარუმატებლობის მიზეზად პოლიტიკურ კურსსა თუ შემთხვევით მოვლენებს მიიჩნევს. ბრმაა ასეთი ადამიანი და შეუძლებელია დაანახო ის, რისი დანახვა არც სურს და ვერც ძალუძს. მაგრამ კავშირი ცოდვასა და საზღაურს შორის ნამდვილად არსებობს. საკმარისია გაახილო გონების თვალები, უმალვე ხედავ მიზეზ-შედეგობრივ კავშირს. იტყვიან: ადამიანი შეცდომებზე სწავლობს, ბრძენი კი სხვის შეცდომებზეო. ჩანს, ჩვენ ვერც სხვის და ვერც საკუთარ შეცდომებზე ვერ გვისწავლია. ქვეყანა, რომელსაც მეხუთედი წაერთვა და არ გააჩნია არანაირი საკუთარი ძალა მის დასაბრუნებლად, მეტად უნდა ფიქრობდეს მიზეზსა და გზებზე.

ზნეობადაკნინებული ადამიანები "კაზანტიპს" რეგიონის ეკონომიკის აღმადგინებლად მიიჩნევენ. "ჩვენ არ გვაინტერესებს, რა ხდება იქ, მთავარია ფული შემოიტანონ". შეუძლებელია კიკუს ("დათა თუთაშხია") მსგავსად იძახო: "ფული, ბაბა, ბევრი ფული" და ბედნიერი იყო, აღაშენო ქვეყანა. ფულზე ზნეობის გაცვლა არაფრით ჯობს იუდას გამცემლობას. ვაი, თუ ოხრად დაგვრჩა ყველაფერი! ჩვენი წინაპრები ყველაზე დიდი გაჭირვების ჟამს ეკლესიებს აშენებდნენ და ღმერთს ევედრებოდნენ. თანამედროვე ქართველები სიღატაკის დაძლევას მემრუშეთა მომსახურებით ლამობენ.

გარყვნილება ბევრად უფრო გადამდებია, ვიდრე ნებისმიერი ინფექციური ავადმყოფობა. ადამიანს ისედაც უწევს მთელი მიწიერი ცხოვრების მანძილზე გამუდმებით ბრძოლა იმისთვის, რომ დარჩეს ადამიანად და არ გაპირუტყვდეს. ყველას როდი აქვს ძლიერი სულიერი იმუნიტეტი და გარყვნილების მოძალება აუცილებლად გამოიღებს ნაყოფად ერის გათახსირებას.

ზოგჯერ დგება ჟამი, როცა დუმილი ღალატია და ყველამ, ვისაც ქრისტეანად მიაჩნია თავი, უნდა ამოიღოს ხმა, თქვას სათქმელი, ამხილოს სამხილებელი და დაიცვას საკუთარი ერის ნამუსი და ღირსება, თუნდაც ამისთვის მრავალი ჭირის დათმენა მოუწიოს. ამას აღმსარებლობა ჰქვია და არ აქვს მნიშვნელობა, ქვეყნის მეთაური ხარ, კუთხისა თუ ოჯახის – თუ ხარ ქართველი და ხარ ქრისტეანი, აღმსარებელიც უნდა იყო. ერის გასაჭირში ჩანს ადამიანის სახე. თავსმოხვეული უზნეობა არის ერის გასაჭირი, არანაკლებ მძიმე, ვიდრე მტრის შემოსევა და ომი. ვერც თანამდებობრივი სკამის სითბომ, ვერც "მოწინავე" ლიბერალების გესლმა, ვერც მსოფლიო თანამეგობრობის აღშოთებამ ვერ უნდა შეძლოს ქართველი კაცის დადუმება.

ჩვენთვის, მართლმადიდებელთათვის გასაკუთრებით მტკივნეული და აღმაშფოთებელია ის, რომ ეს ორგიული აღვირახსნილობა ეწყობა მიძინების მარხვაში – იმ დღეებში, როცა ყოვლადუბიწო დედა ღმრთისმშობლის ზეცად მიცვალების დღის მომზადებულად და განწმედილად შესახვედრად ვემზადებით. ჩვენი ქვეყანა მისი წილხვედრია. მის მეოხებას არაერთხელ გადავურჩენივართ. ყველაზე ცნობილი ხატი ღმრთისმშობლისა, რომელთანაც დაკავშირებულია უამრავი სასწაული და აპოკალიფსური დღეების მოახლოების ნიშნები, საქართველოდან მოშორებით მყოფ ჩვენს წინაპრებს სასწაულებრივად ეწვია ათონის წმიდა მიწაზე და ივერთა მონასტერში დაიდო ბინა. ვისი წმიდა სამოსი – მსოფლიო მნიშვნელობის უდიდესი სიწმინდე ანაკლიიდან სულ რაღაც 30 კილომეტრში ინახება. შეუძლებელია მის წილხვედრ ქვეყანაში ცოდვის აღზევების სიმყრალემ არ გამოიღოს ნაყოფად სასჯელი. არ გვაპატიებს უფალი მისი დედის წილხვედრ ქვეყანას, უბიწო ქალწულის შეურცხყოფას. იქნებ, აფხაზეთის ომის გახსენებამ მაინც გამოგვაფხიზლოს, რომელიც მიძინების მარხვის პირველ დღეს დაიწყო და ჯვართამაღლებას ქართველი ერის ჯვრის დამძიმებით დასრულდა!

"ნუ იყოფით ვითარცა ცხენი და ჯორი, რომელთა თანა არა არს გულისხმაჲ" (ფს.31:9) – ბრძანებს უფალი. ნუ ვიქნები უგუნურები, ნუ დავკარგავთ წინაპარათა მეოხებას, გადავხედოთ წარსულს, გავაკეთოთ დასკვნები და ნუ ვიზამთ ისე, რომ კაცთმოყვარე უფალს გასაცდელებითა და ტკივილით უწევდეს ჩვენი გაღვიძება.
დეკანოზი ანდრია კემულარია
წყარო:http://dekandria.blogspot.com/2014/07/blog-post.html
ბეჭდვაელფოსტა
02.08. 2014
ცცცც
ძირს გარყვნილება!!! ძირს კაზანტიპი!!! გავერთიანდეთ ქართველი ხალხი მათ წინააღმდეგ. მიკვირს რატომ არ იმართება საპროტესტო აქციები ამის წინააღმდეგ.
02.08. 2014
რამო მორანი
"გავაკეთოთ დასკვნები და ნუ ვიზამთ ისე, რომ კაცთმოყვარე უფალს განსაცდელითა და ტკივილით უწევდეს ჩვენი გაღვიძება." (დეკანოზი ანდრია) დიახ, დასკვნები უნდა გავაკეთოთ, მაგრამ დასკვნების გაკეთება, დამეთანხმებით, იმას ხელეწიფება ვინაც კრიტიკულად უყურებს თავის ქმედებებს; კრიტიკული შეფასებისთვის, საკუთარ თავს გარედან უნდა უცქერდე, სხვისი თვალით. ამის სურვილი და უნარი ერთეულებს თუ აქვს. ყველა ადამიანს საკუთარი თავი ისე მიაჩნია კარგად როგორიც არის. აბა, ვინ იტყვის მე ცუდი ვარო. ძაღლის თავიც აქ არის დამარხული! პიროვნების თავისუფლების ე. წ. ყბადაღებული ლოზუნგი მას აძლევს უფლებას აკეთოს ის, რაც მას სურს და არავის აქვს უფლება დაარღვიოს მისი ეს უფლება. რა მნიშვნელობა აქვს რა ღირებულებების მატარებელია ეს ადამიანი. იგი თავისუფალია თავისი ნების გამოხატვაში. აკი ღმერთმა თავისუფალი ნებით შექმნა ადამიანი. (ყოველ შემთხვევაში, როცა გვჭირდება ასე ვამბობთ.)ასე რომ არ იყოს, ყოვლისშემძლე ღმერთს, რომელსაც უკიდეგანო სამყაროს შექმნა არ გაჭირვებია, ნამდვილად არ გაუჭირდებოდა მაშინვე აელაგმა უზნეობის ნებისმიერი გამოვლენა. მაგრამ არა! ადამიანმა თვითონვე უნდა გაარკვიოს რა არის კარგი და რა არის ცუდი. და არის ეს წუთისოფელი დაუსრულებელი ჭიდილის ასპარეზი რა არის საკეთე და რა არის ბოროტება. ათასწლეულების წინ ადამისა და ევას მიერ "სიკეთისა და ბოროტების ხის" ნაყოფის ჭამამ ვერაფერი შეაცნობინა ადამიანს; ვერ ისწავლა მათი გარჩევა. ტყუილად შეშინდა ღმერთი,როცა აუკრძალა ადამსა და ევას იმ ხის ნაყოფის ჭამა. მას უნდა სცოდნოდა, რომ ადამიანები მაინც ისეთივე უბირები დარჩებოდნენ, როგორიც ჭამამდე. თუმც იმ მომენტში თვალში ცოტაოდენი სინათლის სხივი შეეპარათ, მიხვდნენ რომ დედიშობილები იყვნენ; ღმერთს ტიტლიკანები როგორ დავენახვოთო და ლეღვის ფოთოლი აიფარეს ფარად ამაზონისა. ასე გაჩნდა პირველი ზნეობრივი ნორმა–სირცხვილის გრძნობა. ამით დაიწყო ადამიანმა თვითბორკილის დადება ანუ აღვირი ამოიდო. მანამდე ადამი და ევა სამოთხის ისეთივე რიგითი ბინადარნი იყვნენ როგორებიც დანარჩენი ცხოველები. მსგავსად ცხოველებისა მათ ჰქონდათ უკვე ღმერთის მიერ მზამზარეულად მოცემული ყველა ხის ნაყოფის ჭამის უფლება გარდა "სიკეთისა და ბოროთების ხის" ნაყოფისა. ე. ი. რიგითი ცხოველები იყვნენ და თავს ბედნიერად გრძნობდნენ. სამოთხეში სხვანაირად არც შეიძლებოდა თავი გეგრძნო. აკრძალული ხის ნაყოფის დაგემოვნების შემდეგ ადამი და ევა სულ სხვა ამპლუაში წარმოგვიდგნენ. მათ ცხოველურ არსს ახალი შენაკადი დაერთო–სოციალური არსი, რასაც მოჰყვა დაუსრულებელი გონების ვარჯიში, იმაზე თავის მტვრევა, თუ რა არის კარგი და ცუდი, სიკეთე და ბოროტება, მისაღები და მიუღებელი. ღმერთმა ამ პრობლემის გადასაწყვეტად განდევნა რა ისინი სამოთხიდან, წაართვა უფლება ბუნებისაგან მზა საზრდოს აღებისა და შრომა დაუწესა უპირველეს ადამიანურ ზნეობრივ ნორმად–ოფლითა შენითა მოიპოვებდეო საზრდოს. ასე დაიკარგა სამოთხე გველის ანუ სატანის მზაკვრობის შედეგად. ღმერთმა ვერ დაიცვა მისი საყვარელი ქმნილებები სატანისაგან. სატანის წყალობით ადამიანი გამოვიდა ცხოველური ყოფიდან და შეუდგა ადამიანური ყოფის–ტანჯვით აღსავსე ყოფის აღმართს. Nოსტალგია ისეთი ჭიაა, შიგნიდან ღრღნის ადამიანს. მისი ცხოველური, ბიოლოგიური არსი როდი გამქრალა. იგი ღრმადაა მის ქვეცნობიერში და უკან სამოთხის ბედნიერებისაკენ ექაჩება ადამიანს. შრომა–ღმერთის განაჩენი (ანუ დედამიწაზე გარემოს ცვლილებებით გამოწვეული, იძულებით თავს მოხვეული აქტივობა), უსიამოვნებად განიცდება. ადამიანი, მიუხედავად დანაწევრებული მეტყველების უნარისა, არაფრით განსხვავდება ცხოველისაგან თუ ის უარს იტყვის შრომაზე, რომელიც უპირველესი ზნეობრივი ნორმა და აქტივობაა. კაზანტიპი და მსგავსი ღონისძიებები სხვა არაფერია თუ არა მცდელობა დავბრუნდეთ უკან ჩვენს ცხოველურ წარსულში–პირველყოფილ სამოთხეში, სადაც არანაირი ზნეობრივი ნორმები არ არსებობდა და მისი ბინადარნი, თუ შეიძლება მათ პირობითად ვუწოდოთ პიროვნებები, სრულიად თავისუპლები იყვნენ ნების გამოხატვაში. ბურჯუაზიული თავისუფლების ქარტია იძლევა ამის საშუალებას. ადამიანი უნდა განთავისუფლდეს ისეთი ქიმერისაგან, როგორიცაა ზნეობა და გახდეს სრულიად თავისუფალი. ეს კაცობრიობის კარსმომდგარი დასასრულია. გვეშველება რამე? ღმერთმა დაგვმოძღვრა: გააქნიეთ ხელი და გეშველებათო. კი, ბატონო, თუ აღმოჩნდება ხელის გაქნევის მსურველი. ღმერთის იმედად ნურავინა ხართ. ღმერთმა ადამი და ევა სატანას დაანება. ჩვენი ხელის გაქნევაზეა ყველაფერი დამოკიდებული.
01.08. 2014
kato
ტრაგიზმი ქართვლებში ისეა გამჯდარი, ერია თუ ბერი მუქ ფერებში უყურებს ყველაფერს. ისედაც ათასნაირად შეჭირვებული ხალხი ცხოვრობს ამ ქვეყანაში და ფსიქოლოგიურად მაინც ნუღარ დაუმძიმებთ ცხოვრებას. კაზანტიპი ჩატარდება თუ არ ჩატარდება უფალს მაინც ყველა ვუყვარვართ და ნუ დავიყვანთ რწმენას ფორმალობამდე. რა კავშირია ელექტრონული მუსიკის ფესტივალს და 30 კილომეტში დაცულ სიწმინდეს შორის-ვერ ვხედავ. ღმერთი ყველგანაა...ფესტივალზეც და ათონის მთაზეც.
01.08. 2014
ვასო
წავწყდებით
01.08. 2014
shorena
win gagvidzexit da mteli saqartvelo gamogyvebat am codvis agagvvelad chveni locvit da tavdadebit
სხვა სიახლეები
13.12.2017
თუ რამე კარგი გვაქვს, ეს ქრისტიანულ ეკლესიასთან თანაზიარობის შედეგად გვაქვს, თუ რაიმე მანკიერება - ეკლესიისგან, ქრისტესგან განშორების შედეგად, - ამის შესახებ პატრიარქის მოსაყდრემ,
10.12.2017
სკოლაში უნდა იყოს, ალბათ, რელიგიის ისტორია, სულიერების საკითხები - ასეთი შემთხვევები არ უნდა განმეორდეს საქართველოში,
03.06.2017
ბარაკონის ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ტაძრის წინამძღვარი, დეკანოზი დავით გეგეშიძე:
- გილოცავთ სულთმოფენობის ბრწყინვალე დღესასწაულს, მრავალს დაგასწროთ ღმერთმა, სულიწმინდა ყოფილიყოს თქვენს გულებში,
06.08.2014
დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე:

გავიხსენოთ დოსტოევსკის სიტყვები: "თუ ღმერთი არ არის, მაშინ ყველაფერი ნებარდართულია." გინახავთ ადამიანი, რომელიც ამბობს, რომ მისთვის ყველაფერი ნებადართულია?
25.06.2014
"ქრისტესმიერ საყვარელნო ძმანო და დანო, ბატონებო და ქალბატონებო, გვსურს თქვენი ყურადღება მივაპყროთ საკითხს, რომელმაც მცირე ხნის წინათ ააღელვა ჩვენი საზოგადოება.
20.06.2014
დიდ და მცირე სჯულისკანონში ცოდვის ჩამდენთა მიმართ არსებობს ეპიტიმია, ანუ საეკლესიო სასჯელი, რომელიც სჯის მცოდველებს განსაზღვრული დღეებით, წლებით.
17.06.2014
გვესაუბრება დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე: "ცეცხლისა მოვედ მოფენად ქვეყანასა ზედა" (ლკ. 12,49) რომელი თქვენგანი იტყვის, რომ კი მოვიდა უფალი ცეცხლისა მოფენად ქვეყანასა ზედა, ოღონდ ეს მე არ მეხებაო?
15.06.2014
"დღევანელ კვირა დღეს სრულდება დიდმარხვის ციკლი, რომელშიც შედის აღდგომის შემდგომი პერიოდიც
29.05.2014
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია მეორის განცხადებით, თანამედროვე კაცობრიობას სიმშვიდე აკლია. ყოვლადწმინდა სამების საკათედრო ტაძარში ამაღლების დღესასწაულთან დაკავშირებული საღმრთო ლიტურგიის დასრულების შემდეგ უწმინდესმა მრევლს ტრადიციული ქადაგებით მიმართა,
12.04.2011
მე მოვკვდი თქვენთვის, რათა თქვენც მოკვდეთ ცოდვისათვის
დიდსა პარასკევსა. სულო ყოვლადწმინდაო, შემეწიე ნეკრესელსა ამვროსის!
...ღვთის სახიერებითმა კაცთ-მოყვარებამა კაცის გონებისაგან მიუწვდომელი სამი საქმე მოიგონა ადამის გამოხსნისთვის.
მუდმივი კალენდარი
წელი
დღესასწაული:
ყველა დღესასწაული
გამოთვლა
განულება
საეკლესიო კალენდარი
ძველი სტილით
ახალი სტილით
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის შობას მართლმადიდებელი ეკლესია ახალი სტილით 21 სექტემბერს დღესასწაულობს.